Het Zwarte Water

De jongens van StaatGeschreven maakten er een Twijfellied over: het verhaal van Petrus die uit de boot stapt naar Jezus toe en dan wegzakt in de golven. Bas van Nienes van Mensenkinderen inspireerde het ook tot een lied: Het Zwarte Water, met een videoclip van Renier Mouthaan. “Als al je inspanningen tot niets lijken te leiden is het tijd om je angst in de ogen te kijken en een stap te zetten.” Het lied verscheen op de CD ‘Het land dat ooit vol eerbied zong’.

Advertenties

29 responses to “Het Zwarte Water”

  1. Ruud says :

    Mooi!

  2. DfTg says :

    Het koningslied was nog beter slecht.

  3. joost says :

    zuurpruim 🙂
    joost

  4. Henkjan37 says :

    @ Joost:

    idd, dat is wel erg negatief geformuleerd!

    Beter is:

    nu ik dit gehoord heb vind ik het koningslied ineens erg mooi!

  5. flipsonius says :

    Het Bløf-virus blijkt besmettelijker te zijn dan we dachten. En het muteert snel, zeer snel….

  6. Im Gegenteil says :

    Tsja. De clip en de muziek zijn wel ok, maar tekst is wel erg abstract. Overdreven en onnatuurlijk tekstueel gestyleerd. Hoewel twijfel een stukje herkenning zou moeten oproepen, hoor of voel ik geen emotie bij dit nummer.Het kleurloze gezang helpt dan ook niet echt me. FLOP dus.

    Is er nog gloriestoel nieuws?

  7. Beervis says :

    Ik vind het een leuke plaat. Als ik de cd is ergens tegenkom, koop ik hem. (Dan maar alle eer aan God, als ik hem toevallig ergens tussen vind.)

  8. flipsonius says :

    @Beervis
    Je kan hem gratis afluisteren of tegen betaling downloaden op bandcamp. ik heb een aantal nummers beluisterd, maar het valt me allemaal niet mee. Ik vind die zang vooral irritant en een beetje kinderachtig. Raar accent ook. En die vage teksten helpen ook niet echt.
    http://mensenkinderen.bandcamp.com/album/het-land-dat-ooit-vol-eerbied-zong

  9. joost says :

    Henkjan37

    nu ik dit gehoord heb vind ik het koningslied ineens erg mooi!

    Inderdaad. 🙂 Of: Nu ik dit hoor vind ik zelfs Renate mooi zingen. 😈
    joost

  10. Beervis says :

    @flipsonius
    Ik zag de link ook al. Maar ik dacht, als ik ooit nog een christelijke platenwinkel in ga, en ik loop hem tegen het lijf, dan koop ik die plaat. Maar waarschijnlijk komt ie dus niet fysiek uit?

    Ik herken wat in je kritiek, maar ik hoor wel talent en dat vind ik leuk. Ik vind zijn low-fi gebruik ook erg leuk. Zijn teksten vind ik soms wel hout snijden met de titel. Het meeste heb ik nog niet gehoord..

    Ik kom er de laatste tijd achter dat het/mijn geloof nu eigenlijk te ver van me af staat, om er nog wat zinnigs over te zeggen. Ik ben heel lang niet naar een kerk geweest, alleen laatst dan bij een rare conferentie. Ik denk er ook niet meer dagelijks over na. Maar toen ik de tekst van het Zwarte Water hoorde herkende ik toch wel weer wat van vroeger terug. Van de worsteling met het geloof en het uitstappen in geloof. Niet dat ik emotioneel van werd of zo, maar ik zie hem wel degelijk een gevoel vertalen.

  11. vertue4 says :

    Knap, “leuk” is niet het goede woord voor deze clip. Ik voel me behoorlijk aangesproken door de combinatie van tekst en beeld. Misschien ligt het aan de specifieke soort twijfel waar ik mee worstel?

    Ik word nu getroffen door de symmetrie van de stap naar geloof of naar ongeloof (van wat eigenlijk?). Beide zijn een sprong in het onbekende voor degene die de stap maakt. Je laat het bekende achter en stapt in een onbekende wereld.

    Misschien is ‘afscheid’ eerder een woord dat dit lied typeert. Afscheid van de kathedraal van het zeker weten, waarin alles een plaats heeft, en het omarmen van de onzekerheid van het bestaan, waarin jij niet meer centraal staat. Waarin je mogelijkheden om de werkelijkheid te manipuleren lijken af te nemen. Of zie je het nu juist realistischer? Is iets verliezen wat je niet in eigen hand had, wel een echt verlies?

    Aan de horizon staat een stip: een evenwicht tussen de onrust van mijn eigen kwetsbaarheid, en de rust van een hervonden kleinheid – de wereld rust niet meer op mijn schouders. Voorts in mijn schuitje, en als het moet stap ik eruit.

    Goedenacht.

  12. rob says :

    @Vertue4

    Ik word nu getroffen door de symmetrie van de stap naar geloof of naar ongeloof (van wat eigenlijk?). Beide zijn een sprong in het onbekende voor degene die de stap maakt. Je laat het bekende achter en stapt in een onbekende wereld.

    Misschien is ‘afscheid’ eerder een woord dat dit lied typeert. Afscheid van de kathedraal van het zeker weten, waarin alles een plaats heeft, en het omarmen van de onzekerheid van het bestaan, waarin jij niet meer centraal staat. Waarin je mogelijkheden om de werkelijkheid te manipuleren lijken af te nemen. Of zie je het nu juist realistischer?

    Hiermee zeg je eigenlijk dat je met het geloof je bestaan manipuleert. Of bedoel je dit niet?
    Waarom zou je bij het afzweren van je geloof jezelf minder centraal stellen?

    Ik zie het meer zo dat geloof veel kan bedekken, geloof dan op de manier zoals dat in veel kerken gebracht wordt.
    (met jezelf als heilige moeten presenteren etc etc)
    Maar wat onder die onechtheid zit, blijft gewoon bestaan. Er is dus altijd een stuk echte ik.
    Alleen onder de oppervlakte.

    Volgens mij kun je de werkelijkheid nooit manipuleren. iets is wat het is.
    In werkelijkheid een gemanipuleerde werkelijkheid 🙂

    Is iets verliezen wat je niet in eigen hand had, wel een echt verlies?

    Interessante uitspraak.
    Maar wat bedoel je er eigenlijk mee?

    Aan de horizon staat een stip: een evenwicht tussen de onrust van mijn eigen kwetsbaarheid, en de rust van een hervonden kleinheid – de wereld rust niet meer op mijn schouders. Voorts in mijn schuitje, en als het moet stap ik eruit.

    De hervonden kleinheid, je bedoelt :ik ben gewoon een mens zoals alle anderen, je bent af van je messiascomplex, als christen de wereld te moeten redden? Zoiets?

    En uit welk schuitje moet je uitstappen?
    In feite rust er altijd een stukje wereld op je schouders, dat heet : verantwoordelijkheid nemen voor jezelf en wat je aan anderen doet. Daar heb je al een hele kluif aan.

  13. Bokkepoot says :

    Rob @Vertue4: Waarom zou je bij het afzweren van je geloof jezelf minder centraal stellen?

    Als christen geloof je dat God een doel en een vooropgesteld plan met je leven heeft, als ongelovige ben je niet veel meer dan een toevalligheidje wat het verder maar gewoon kan uitzoeken. Kan me voorstellen dat sommigen dat kunnen ervaren als een grote….

    Vertue4:…… sprong in het onbekende voor degene die de stap maakt. Je laat het bekende achter en stapt in een onbekende wereld.

    Aan de andere kant geeft me dat juist de ruimte om mijzelf meer centraal te stellen in mijn eigen leven, hoewel ik dat zelf mee zie als dat dit….

    Rob: Maar wat onder die onechtheid zit, blijft gewoon bestaan. Er is dus altijd een stuk echte ik. Alleen onder de oppervlakte.

    …. wat meer tevoorschijn komt.

  14. Opvallend says :

    Enige gezonde twijfel ten opzichte van eigen zangkwaliteiten zou zeker zegenrijk zijn geweest 🙂

  15. Bokkepoot says :

    @Rob

    Rob @Vertue4:Hiermee zeg je eigenlijk dat je met het geloof je bestaan manipuleert. (…) Ik zie het meer zo dat geloof veel kan bedekken, geloof dan op de manier zoals dat in veel kerken gebracht wordt.
    (met jezelf als heilige moeten presenteren etc etc). Maar wat onder die onechtheid zit, blijft gewoon bestaan. Er is dus altijd een stuk echte ik. Alleen onder de oppervlakte. Volgens mij kun je de werkelijkheid nooit manipuleren. Iets is wat het is.

    Is dat niet precies wat Vertue4 bedoelt? Natuurlijk kunnen we de werkelijkheid zelf niet manipuleren, maar ons beeld van die werkelijkheid des te meer. En dat is waar veel christenen niet onder uit lijken te kunnen komen: ze zien dat ‘de werkelijkheid’ anders wordt ervaren dan wat ze in hun bijbel denken te zien staan, en vanuit hun geloofsvertrouwen manipuleren ze hun beeld op de werkelijkheid zodat het plaatje weer klopt.

    Uiteraard manipuleren we allemaal bij de vleet, want we zijn allemaal mensen. Maar dit doen vanuit eigen referentiekaders die beïnvloedbaar zijn en waarover je verantwoording kunt afleggen, is andere koek dan dit doen vanuit een religieus referentiekader dat voor eeuwig en onaantastbaar vast lijkt te staan.

  16. Bokkepoot says :

    @Opvallend

    Gelukkig ben ik niet de enige die dat was opgevallen. 😐
    Ik heb met veel moeite de hele clip uitgekeken.

  17. Bokkepoot says :

    …… wat ik overigens dan wel weer een mooie clip vond. Muziek ook wel aardig. Tekst ….. hmm.

    Maar als je een album vol zingt moet je om te beginnen wel kunnen zingen. Lijkt mij.

  18. henkjan37 says :

    Wellicht een leuk idee voor hem om zijn carriere verder uit te bouwen en vorm te geven onder de douche

    met het raampje dicht

  19. Opvallend says :

    Volgens mij is henkjan37 stiekem de producer van ‘Bonje met de buren’ en zoekt hij nieuwe aanwas 🙂

  20. flipsonius says :

    Het probleem met heel veel Nederlandstalige liedjes doet zich hier ook weer voor: in een soort ijver om maar zoveel mogelijk poëtische beelden aan elkaar te rijgen (meestal van het niveau van het werk van de Markies de Cantecler van Barneveldt) gaat de logica compleet overboord.
    ik zet mijn voet op het zwarte water
    laat mijn boot en vrienden achter
    mijn blik verankerd in de zijne

    Even later heet het:
    hij was nog zo ver weg
    moet ik nog verder lopen
    oh ik zie geen hand voor ogen

    Als ‘hij’ (ik neem aan dat Jezus hier bedoeld wordt) nog zover weg is, en je bovendien geen hand voor ogen zit, hoe kan je blik dan ‘verankerd’ (?) zijn in de zijne??
    mijn blik verankerd in de zijne
    doet de held in mij verdwijnen

    Ik heb geen idee wat hiermee bedoeld wordt. Is het niet Jezus’ blik die de held doet verdwijnen? Hoe kan je eigen blik je de moed in de schoenen laten zinken? It makes no sense.

    Even verderop:
    hier sta ik dan als verdoofd
    zijn hand trekt mij uit de diepte

    Zinken we nou, of staan we? Als de zanger op het zwarte water staat, hoeft hij niet uit de diepte te worden getrokken. Of anders staat hij al op de zeebodem, en dan moet Jezus een flink eind duiken. Maar dat suggereert de tekst niet.

    Tsja.

  21. Bokkepoot says :

    @flipsonius

    mijn blik verankerd in de zijne
    doet de held in mij verdwijnen

    Ik denk dat hij bedoelt dat hij leert om op (de blik van) Jezus te vertrouwen, en niet op zijn eigen kunnen? ‘Doet de held in mij verdwijnen’ slaat niet op zijn eigen blik, maar op de verankering van zijn blik in die van Jezus. Denk ik.

    Overigens kan ik die ‘verankerde blik’ zo opvatten dat hij Jezus aankijkt, dan wel dat hij de blik van Jezus volgt en dezelfde koers vaart. Eh… wandelt. Of zwemt. Zinkt, voor mij part. Nou ja, dat moet ‘ie nog maar even uitzoeken hoe.

  22. Bokkepoot says :

    Wat ik zelf dan weer heb, is dat ik het best een mooi filmpje vind met spannende collages, maar dat ik er eerlijk gezegd geen ene fuck van begrijp. Het verband met wat er gezongen wordt ontgaat me sowieso volkomen, maar ook los daarvan kan ik de meeste beelden moeilijk plaatsen.

    Ligt dat aan mij?

    ——————–

    Ik heb verder ook het idee dat er erg veel moeite is gestopt in het zo heftig mogelijk overbrengen van een emotie, op zo’n gestileerde manier dat het zichzelf een beetje teniet doet.

  23. bramvandijk says :

    De eerste associatie die naar boven komt is Spinvis. Zowel de lo-fi muziek, de enigszins fragmentarische tekst als de nogal twijfelachtige zangstem.

    Alleen waar het bij Spinvis zelf allemaal precies lijkt te kloppen, is het hier allemaal soms net een beetje gezocht. Het zou zomaar kunnen dat een volgende plaat het allemaal wel klopt.

    Het liedje en de tekst worden overigens met de exegese van Vertue4 wel een stuk mooier 😉 Ik herken daar overigens ook veel in, et loslaten van zekerheden die geen zekerheden bleken te zijn. Opeens meer een toevallige toeschouwer zijn van een kleine periode van de wereld in plaats van dat die wereld toch uiteindelijk alleen maar bestaat ten behoeve van ons mensen.

    Toch vind ik het interessant hoe jij dit weet te combineren met een hervonden geloof in god, of in ieder geval, dat is hoe jij nu op mij overkomt. Hoe zie jij god in je hervonden kleinheid?

  24. flipsonius says :

    @Bokkepoot
    Het is best mogelijk dat hij iets bedoelt als “ik probeer te kijken met de ogen van Jezus”, maar dat haal ik ik er echt niet uit, uit deze beeldspraak. En dat geldt ook voor de andere liedjes. Wat me een beetje irriteert is dat hij erg veel pretenties heeft met deze cd (zie de ronkende begeleidende teksten op bandcamp), er 16 euris voor vraagt (met een hoop merchandising er om heen) en dan niet eens kritisch naar zijn eigen materiaal kijkt, of feedback vraagt aan zijn omgeving.

    Ik weet verder niet zo goed wat lo fi is. De geniale producer en geluidstechnicus Rudy Van Gelder heeft prachtige opnames van alle jazzgrootheden uit de jaren 50 en 60 gemaakt voor het Blue Notelabel, gewoon met een 2 sporen tapedeck en de keuze van de juiste microfoons en de juiste plaatsing daarvan.
    Tegenwoordig kan je voor een paar honderd euro software aanschaffen waar je high tech muziek mee kan produceren. Ik hoor dan liever echte muzikanten in no-fi, zoals deze:

  25. Bokkepoot says :

    @flipsonius

    [mierenneukmodus] Dat al dan niet ‘kijken met de ogen van Jezus’ is ook niet relevant. Ook als hij Jezus aankijkt (wat inderdaad wel bedoeld zal worden met ‘mijn blik verankerd in de zijne’) geldt nog dat ‘doet de held in mij verdwijnen’ slaat op ‘mijn blik verankerd in de zijne’. Nu hij Jezus aankijkt, vertrouwt hij niet meer op zijn eigen kunnen. [/mierenneukmodus]

    Heb nu trouwens een paar liedjes geluisterd en hoewel ik zowel tekst als zangkwaliteit rampzalig vind, vind ik de muziek over het algemeen juist erg goed in elkaar zitten. ‘Low-fi’ is hier bewust toegepast om een bepaalde sfeer te creëren en er is muzikaal veel aandacht aan details gegeven.

    Tekstueel is het hier en daar echt een regelrechte ramp en hij had ook beter iemand anders achter de microfoon kunnen zetten. Of eerst eens langs een goede logopedist gaan en wat aan zijn ademhalingstechnieken doen. Of dat veel gaat helpen weet ik niet, want hij zit er soms ook gewoon echt naast.

  26. Beervis says :

    @BramvanDijk
    Ik geloof dat zijn volgende werken misschien beter worden. Maar hij is geen taal virtuoos als Spinvis. Bij mensenkinderen blijft er echt niks hangen. Het debuutalbum Spinvis is ook wel een paar niveautjes hoger als het zwarte water. Daar verwacht ik ook weinig tegenspraak over, zelfs van de fans van mensenkinderen.

  27. Beervis says :

    Als= dan

  28. flipsonius says :

    @Bokkepoot:
    je hebt gelijk, het is taalkundig wel degelijk een correcte constructie

  29. bramvandijk says :

    @Beervis
    Ja, die debuutplaat van Spinvis is echt fantastisch. Het is ook niet het niveau dat me aan Spinvis doet denken, maar de manier van muziek maken en arrangeren.