Sint Annaland, Sint Annaland!

stannalandDomineeskerk. Leraarlievende gemeenten. Die omschrijving past op vrijwel alle reformatorische kerken, maar wellicht het meest op de Gereformeerde Gemeenten. De predikanten zijn hoofdonderwerp van gesprek op verjaardagen, na begrafenissen, op feesten en op hotspots als reformatorische hotels, vakantiecentra en zangkoren.

Zijn ze getrouwd, hoeveel kinderen hebben ze, waar gaan ze op vakantie, welke auto rijden ze, zijn ze soms ook familie van, et cetera? 
Saillant detail: de uitdrukking “Het valt als een preek in een ouderling” is afkomstig uit deze kerk, al ontkennen ze dat om het hardst!

En laat nu juist in die Gereformeerde Gemeenten een enorm tekort zijn aan predikanten. Zo’n 100 gemeenten zijn vacant, ruim 55 gemeenten kennen het voorrecht van een eigen predikant. Het is dringen geblazen rondom de dominees! En nu, deze week, zullen de namen bekend worden van de drie studenten, die met ingang van 17 juni 2013 beroepbaar zullen zijn. Het curatorium heeft zich dezer dagen gebogen over de studieresultaten en de preekvoorstellen van deze broeders.

Vier jaar geleden, in juni 2009, stond in het Reformatorisch Dagblad het volgende bericht (en proef de details op de tong!):


ROTTERDAM – Het curatorium van de Gereformeerde Gemeenten, dat dinsdag en woensdag in Rotterdam vergaderde, heeft vier personen toegelaten tot de studie aan de Theologische School. 

Het zijn P.G. Heijkamp, S. Janse, J. van Laar en C. van Ruitenburg. 
Heijkamp (42) is makelaar, gehuwd en diaken in de gereformeerde gemeente te Elspeet.
 Janse (25) woont in Nieuw en Sint Joosland. Hij is leerkracht op de Joos van Larenschool te Arnemuiden en hoopt binnenkort in het huwelijk te treden.
Van Laar (37) is werkzaam in de bouwsector, gehuwd en ouderling in de gereformeerde gemeente te Opheusden.
 Van Ruitenburg (45) is verkoopleider, gehuwd en ouderling in de gereformeerde gemeente te Hendrik-Ido-Ambacht.

Ja! En nu – juni 2013 – zijn ze klaar voor het (preek)werk in de gemeenten. Op één na: P.G. Heijkamp heeft niet deelgenomen aan de examens “wegens persoonlijke omstandigheden”. Het viel al op dat hij de laatste maanden weinig voorging in diensten.

In de vacante gemeenten hebben de scriba’s zich het vuur uit de sloffen gelopen om de aankomende predikheren op de kansel van hun kerk te krijgen. De heren Janse, Van Laar en Van Ruitenburg hebben in de afgelopen twee jaar mogen proponeren in de gemeenten. Hoewel proponeren iets heel anders betekent, zeggen ze zelf dat het betekent dat ze een stichtelijk woord hebben mogen spreken. Een stichtelijk woord. Maar de preek duurt gerust 55 minuten.

Enfin, ons drietal heeft zich de blaren op de tong gepreekt. De één meer dan de ander. Vooral student Janse heeft ontzettend veel gepreekt. In het afgelopen jaar ook nog vaak op doordeweekse avonden. Zo kunnen studenten zelf ook voorzien in een deel van hun levensonderhoud. (De tweedejaars student Zondag, professor doctor meester Zondag, is nog gewoon werkzaam aan de universiteit van Groningen! Nee, lui zijn ze echt niet, deze heren!) O ja, vroeger preekten ze ‘op de zak’, nu tegen een afgesproken vergoeding. ‘Op de zak’: de opbrengst van de collecte was voor de student of voorganger. Men kon daar de waardering voor de preek aan afmeten.

Honderd vacante gemeenten

Tien vacante gemeenten tellen meer dan 1000 leden! Daarvan is Apeldoorn het langst vacant, vanaf 2006. En Krimpen aan de IJssel wordt pas eind deze maand vacant. Zo’n 40 gemeentes zullen niet gaan beroepen: ze zijn te klein. Sommige kleine gemeenten beroepen samen een predikant: bijvoorbeeld Meeuwen i.c.m. Sprang Capelle. Of ze zijn zo goed als kansloos, zoals het dappere Westzaan met amper 100 leden. Het heeft nog nooit een predikant gehad. 
Het gaat dus om rond de 60 gemeenten die beroepen uitbrengen. En dat gaat binnenkort gebeuren, die 60 gemeenten beroepen een van de vier aanstormende dominees.

De procedure gaat als volgt: de kerkenraad stelt, een uitzondering daargelaten, een tweetal op, de gemeentevergadering (uitsluitend de manslidmaten, wel even opletten dus) komt bijeen en kiest de te beroepen kandidaat. Reeds nu, voordat het curatorium heeft beslist, zijn er kerkenraden, die het tweetal hebben opgesteld en bekendgemaakt (en waarbij student Heijkamps naam ook was vermeld). Want de ervaring leert wel, dat de kandidaten al snel een beroep aannemen. En als je dan als gemeente als laatste aansluit in de rij, zijn de kansen wellicht verkeken. Zo sloot Apeldoorn (ja, zo’n grote gemeente met meer dan 1000 leden) vorig jaar als een van de laatsten aan in de rij van bijna 50 (sic!) beroepen die kandidaat Huijser kreeg en dat kwam de kerkenraad wel even op enige kritiek te staan vanuit de gemeente!

Welke gemeente kiest de kandidaat?

Beslissingen die predikanten en kandidaten binnen de Gereformeerde Gemeenten nemen op de beroepen die zij ontvangen, worden altijd gezien als juiste keuzes. Als een beroep niet wordt aangenomen heet het: “Gods weg leidde daar niet heen” (ook de predikanten zullen het altijd zo zeggen). Als een beroep wel wordt aangenomen hoor je vaak: “Ik werd daar naar toe getrokken, het was een echte roeping, God maakte mij duidelijk dat dit Zijn weg was” et cetera.
 Kortom, deze beslissingen zijn altijd goed! Ze zijn vergelijkbaar met de bekende ex cathedra uitspraken van de Paus; ze zijn onfeilbaar.

Dominee Mondria, al bijna 40 jaar de dominee van Waardenburg, zegt het zo:

“In de gemeente Waardenburg was verwarring ontstaan door evangelisch georiënteerde leden. Toen duidelijk werd dat ik erheen moest, vertelde ik het tegen een medebroeder. Maar hij werd er beroepen. Dat gaf strijd. Nadien kreeg ik alsnog een beroep uit Waardenburg. Het was het laatste beroep dat ik kreeg, maar voor mijn gevoel ook het enige. Met toestemming van docent ds. J.C. Weststrate heb ik het aangenomen, nog voordat ik de beroepsbrief had ontvangen.”

In het voorjaar van 1969 werd kandidaat Boogaard door de Theologische School in Rotterdam beroepbaar gesteld. Er kwamen vele beroepen.

“Ik had tijdens mijn studententijd steeds gevraagd: ‘Heere, waar wilt U mij hebben, waar mag ik straks naartoe?’ Ik had natuurlijk wel zo mijn voorkeuren, ik wilde bijvoorbeeld liever niet naar een grote stad, maar het was toch echt mijn uitzien of de Heere de weg zou willen wijzen. Op een morgen bracht de postbode zes beroepsbrieven. Op de eerste envelop stond geen afzender. Terwijl ik die openmaakte, sprak de Heere, helder en klaar: ‘Dit is de weg, wandel in dezelve’. Ik keek gauw waar de brief vandaan kwam: Leiden. Ik schrok ervan. Leiden, zo’n grote stad! Ik kwam uit een dorp, en wilde veel liever naar een dorp. Ik zei: ‘Heere, moet ik nu écht naar Leiden?'”

De gemeente Leiderdorp, zoals ‘Leiden’ nu heet, is na het emeritaat van dominee Boogaard in 1999, nog steeds vacant. 
Als een gemeente ‘bot’ vangt bij een predikant, lees je zoiets als dit in de kerkbode:

BEROEPINGSWERK – 
Zoals inmiddels bekend heeft ds. M. Joosse voor het beroep van onze gemeente
bedankt. Hij heeft niet de stem des Heeren gehoord om zijn gemeente te mogen 
verlaten. Het is voor ons een teleurstelling. Doch de Heere weet wat goed en 
nodig is. Dat het gebed worde vermenigvuldigd dat Hij onze gemeente gedachtig
 wil zijn in het zenden van een eigen herder en leraar.

Geluk of pech

Sommige gemeenten lijken de wind mee te hebben. Sliedrecht. Neem nou eens Sliedrecht. Pas in 2011 als gemeente ingesteld, brengt in 2012 met 49 andere gemeenten hun eerste beroep uit op kandidaat Huijser en bingo! Dat leverde aardig wat gespreksstof op in de Ger. Gem. 
Stolwijk, nog zo’n lucky winner. Telde in 1988 amper 200 leden en kreeg de ongetrouwde, sympathieke kandidaat Van Dieren in de schoot geworpen! Hij trouwde met de schooljuf, stichtte gezin en gemeente op ordentelijke wijze (beiden verdubbelde in aantal) en vertrok pas in 2001. In 2007 kwam de nieuwe dominee. Okay, die liaison was ongelukkig, maar in 2012 had de gemeente wederom een eigen herder en leraar. In een dorp verderop, Berkenwoude, bijna net zoveel leden als in Stolwijk, begrijpen ze er niet veel meer van. Nog nooit een eigen predikant mogen koesteren!

Sint Annaland, Sint Annaland!

Echter, schrijver dezes heeft het meest medelijden met de gemeente van Sint Annaland. Wat ontzettend erg, wat sneu! Deze gemeente met dik 300 leden, is al vacant vanaf 1854. Het hart breekt, tranen wellen op in de ogen, een dikke brok in de keel, een smartelijke zucht, de ogen diep bedroefd, de gang traag en slepend. Wat is deze gemeente hem op het hart gebonden. Fiets de Alpe d’ Huez op, vast een dag of wat, sla met de vuist op tafel, bel kandidaat Janse op, die toch wel de meeste beroepen zal krijgen en brul door de telefoon: “Sint Annaland, Sint Annaland!” Zelf blijven ze zo ootmoedig, ook na het 200ste beroep. Lees maar:

“Het zou ons tot onderzoek moeten brengen, dat nog nooit een predikant of kandidaat het beroep naar onze gemeente mocht aannemen. Wat is de oorzaak dat de Heere ons geen leraar geschonken heeft? Dat we dan ook als gemeente met deze nood tot Hem zouden mogen vluchten, Die Zijn knechten niet alleen roept maar ook zendt.”

Kijk, zo’n gemeente verdient het nou echt! (al hebben we alles verbeurd en verzondigd, amen.)

Advertisements

40 responses to “Sint Annaland, Sint Annaland!”

  1. AJS says :

    Vermakelijk stuk, alleen de pica is onjuist. Dat is de weleerwaarde ds. J. Roos, Opperherder van de Grote Vijand van de Gereformeerde Gemeenten, de Gereformeerde Gemeenten in Nederland. Zie hier voor een recente afbeelding van de beste man: http://www.refdag.nl/kerkplein/kerknieuws/synode_ggin_benoemt_twee_extra_docenten_1_746072

  2. goedgelovig says :

    @AJS: We waren er al bang voor dat we het verkeerderde zwarte pak hadden gegoogeld. Dan maar weer dezelfde pica als de vorige keer. 🙂

  3. mafchauffeur says :

    @GG:

    We waren er al bang voor

    Maar tóch doen he. 🙂 🙂 😉

  4. mafchauffeur says :

    Googelen van zware bevindelijke broeders op duivelse internet is een hachelijk avontuur met een uiterst lage kans op succes.

    Dat is dan ook meteen één van de verklaringen waarom een andere extreme tak veel meer aandacht krijgt op GG. 🙂

  5. afolus says :

    Heerlijke teksten.

    Het bracht mij tot het “in reflectie” sluiten van d’oogen waarna in mijn binnenste een gebed opkwam:

    O Heer wij danken U van harte,
    Voor nooddruft en voor overvloed,
    Daar menig mensch eet brood der smarte,
    Hebt Gij ons mild en wèl gevoed.
    Doch geef, dat onze ziele niet
    Aan dit vergank’lijk leven kleev’;
    Maar alles doe, wat Gij gebiedt,
    En eind’lijk eeuwig bij u leev’!

    Glorie en leve Sint Annaland 😀

  6. Agilhartje says :

    Prachtig! Tranen in de ogen 😀

  7. fladderaartje says :

    Twee prachtige overeenkomsten tussen bevindelijk gereformeerd en pinkster. Hun leiders kunnen uitstekend de stem van God verstaan en alles wat ze doen is ‘leiding’ waarbij het stellen van kritische vragen ondenkbaar is. En echte ‘leiding’ kun je herkennen aan het feit dat het iets is waarvan je God aanvankelijk had gevraagd of je het niet hoefde te doen. “Ik wilde overal heen om de Heer (e) te dienen, maar niet Rotterdam/ Kaapstad/ de binnenlanden van Mongolie/ Staphorst/ Kuala Lumpur enz. Toen kreeg ik die brief/ profetie dat ik toch daar heen moest. Ik was als Jona, maar de Heer (e) legde het zo duidelijk op mijn hart/ bevestigde zijn roeping op onmiskenbare wijze. Ik kon Hem niet langer weerstaan. Nu werk ik al twintig jaar in Rotterdam/ Kaapstad/ de binnenlanden van Mongolie/ Staphorst/ Kuala Lumpur en heb tot rijke zegen mogen zijn/ heb 20 revivalgemeenten gesticht. Wie had dat kunnen denken!”

    Het idee is dat je nooit iets moet doen dat je leuk vind. God roept je altijd om juist dat ene te doen dat je niets lijkt en nadat je je eigen wil opgegeven hebt en door een flink dal bent gegaan, dan zie je terugkijkend dat het toch het allerbeste voor je was. Ik sluit niet uit dat het af en toe zo werkt, maar er wordt bijna een wet van gemaakt. Je leest dat bijna altijd in biografien van alle bevindelijke dominees maar ook in evangelische zendingsbiografien, zelfs de modernere. De logica daarvan heb ik nooit begrepen. Is het een protestantse vorm van zelfkastijding?

  8. Johan says :

    @fladderaartje: Misschien is het Gods manier om mensen uit hun comfort-zone te halen? Psychologisch werkt het in ieder geval.

  9. mafchauffeur says :

    @fladderaartje:

    Het idee is dat je nooit iets moet doen dat je leuk vind.

    Ik ken toch ook vrij veel voorbeelden van mensen die hun roeping vinden in iets wat ze “van nature” geweldig vinden om te doen.

    Hoewel dat in nieuwsbrieven vervolgens weleens sterk wordt afgezwakt. 😉

  10. lydialive says :

    Wat je overigens steeds vaker ziet, oa bij baptisten; zelf solliciteren ipv wachten op een beroep.
    Binnen de baptisten woedt overigens nu de discussie over de “houdbaarheidsdatum” van voorgangers. Hoe zou dat met de broeders van hier boven zitten?

  11. fladderaartje says :

    @ lydialive
    De broeders van hierboven moeten werelderfgoed status krijgen. Unieke cultuur. Zonder bescherming van de overheid over 20 jaar foetsie.

  12. fladderaartje says :

    Maar je kunt zeggen wat je wil, in deze tijden van werkloosheid zijn er weinig opleidingen die zo’n goede baan garantie geven. En denk maar niet dat ze rond moeten komen van het minimum loon. Als ik een man was zou ik het wel weten.

  13. Pittig says :

    @ fladderaartje

    Zowel zware gereformeerden als evangelischen tappen uit hetzelfde piëtistiche vaatje. Daarin is het niet zozeer belangrijk dat Jezus is gestorven, maar dat jij het ervaart en gelooft.

    Angelus Silesius, de 17e eeuwse mysticus, zei al:

    “‘Al was Christus duizend maal geboren in Bethlehem en niet in mijn hart, dan was het nog verloren.”

    Dit denken zou je weer terug kunnen leiden tot Jacob Boehme, mysticus en esotericus. En zijn denken is ook een van de bronnen van de New Age.

    Waarmee het New Age-, zwaar gereformeerd- en Pinkster-evangelisch-denken op één lijn zitten. Ook vrijzinnigen sluiten zich volgens mij ten diepste hierbij aan. “Als ik het niet geloof, dan is het niet belangrijk.” De mens zelf, het “hart”, is beslissend.

  14. keietrekker says :

    De preek bij de refo’s duurt zo’n 55 minuten, bij de evangelischen komt dit ook vaak voor. Lijkt zo verschillend van elkaar maar zie toch vaak overeenkomsten. Ook vaak die mening van God heeft het zo bedoeld, hoe weten ze dat zo zeker?

  15. Oscar de Tweede says :

    De vraag naar de houdbaarheid van een predikant heeft zich ook voorgedaan bij de Gereformeerd Vrijgemaakten. Een stuk of vijf predikanten, langer dan tien jaar verbonden aan een gemeente, hebben stoelendans gedaan. Zo dien je de beroepingsberichten van vandaag in dat kerkgenootschap te interpreteren.
    De houdbaarheid van de in het bovenstaande verhaal genoemde dominee Mondria is allang overgegaan in een zacht bederf. Meerderen in de gemeente Waardenburg snakken naar zijn vertrek.

  16. Pippi says :

    Stoelendans, het is net een voetbalgebeuren, met een transfer van de trainers ofzo.

  17. Hassan says :

    Ik snap niet waarom Apeldoorn zo lang vacant is. Toch heel aantrekkelijk voor een kandidaat. Groot, divers, welvarend, mooie omgeving. Rust er soms een vloek op deze gemeente? Goedgelovig, kunnen jullie dat niet eens uitzoeken?

  18. beervis says :

    @Pippi
    Jouw avatar lijkt op de mijne. Vind ik leuk. Alleen hopen dat jouw reacties niet op de mijne lijken. Zit niemand op te wachten.

  19. Peter H says :

    @afolus
    Prachtig gebed! Behoort tot mijn opa’s vaste repertoire. Als kind begreep en verstond ik er niet veel van maar zinnen als ‘vergankelijk leven kleev’ klonken mysterieus en vermakelijk tegelijk.

  20. Ettje says :

    @afolus; Er was er nog eentje:

    O Vader, die al ’t leven voedt,
    Kroon onze tafel met Uw zegen;
    En spijs en drenk ons met dit goed,
    Van Uwe milde hand verkregen!
    Leer ons voor overdaad ons wachten;
    Dat w’ ons gedragen als ’t behoort;
    Doe ons het hemelse betrachten;
    Sterk onze zielen door Uw Woord!

    Vooral dat: Leer ons voor overdaad ons wachten, en al ’t hemelse betrachten…

    Maar ondanks dat we er niks van snapten ken ik heel veel mensen, ook al zijn ze al heel lang niet meer kerks of gelovig, dit kennen ze allemaal nog uit hun hoofd!

  21. afolus says :

    @Ettje @Peter H.
    Voor het aloude schoolvak “Psalmversje” had ik vroeger steevast een dikke 10.
    Van de ingeprente teksten snapte ik maar weinig maar veel psalmen zou ik nu nog kunnen opdreunen.

    Nog even over het gebed.
    Bij het woordje “noodruft” had ik een hele bijzondere “bruine bonen associatie”, totdat ik door had dat het woord met twee D’s geschreven werd. 😀 😀

  22. Ettje says :

    @afolus; Hier nog zo-eentje. Die psalmversjes zijn er zo ingestampt dat ze er nooit meer uitgaan! Een heel enkel keertje kom ik, meestal bij een begrafenis, wel eens in een kerkdienst waar de oude berijming nog gebruikt wordt, en ik zing het dan zo weer mee, alsof er geen 45 jaar nieuwe berijming is geweest. Sterker nog ‘bijj slipgevaar’ is het de oude berijming die als eerste te voorschijn springt om me te redden! En dan denk ik: die oude bovenmeester van lang geleden, die ons leerde dat psalmversjes leren net zo nuttig en levensreddend was al een slipcursus bij autorijden, had gelijk! Jammer dat ik hem dat niet meer kan vertellen!
    En dat, ondanks dat ook ik vreemde associaties had, als kind, bij die noodruft… 😀 en bij heel veel teksten uit die oude berijmde psalmen. Zo als wij ze leerden hebben mijn kinderen en kleinkinderen de nieuwe berijming niet meer geleerd, en soms betreur ik het wel eens dat zij geen slipcursus hebben gehad!

  23. Octavianus says :

    In de Gergem van Sint Annaland wordt uiteraard de hele oude berijming gezongen. Die van Petrus Dathenus. Er zitten wat kromme zinnen in, maar dat zit ook in hedendaagse popmuziek.

    Bijzonder dat er in het huidige Nederland een dorp is, aan de oevers van een zee-arm gelegen, waar al generaties lang, zo’n 300 mensen elke zondag naar een kerk gaan, waar al 159 jaar lang niemand vrijuit mag preken, maar alleen mag voorlezen wat anderen gepreekt hebben.

    Ik denk niet dat het over 20 jaar niet meer bestaat. Uitspraken dat het vanzelf zou uitsterven werden 30 jaar geleden al gemaakt, maar dat kan nog heel lang duren. Ik denk wel dat als het lang genoeg blijft bestaan er een tijd komt, dat de kerkgangers bij het verlaten der kerk op zondag gefotografeerd zullen worden door een buslading vol dagjestoeristen. Tegen die tijd hebben ze ook van hun reformatorische opiniemakers en dominees geleerd dat ze open moeten staan hiervoor, zodat ze een goed getuigenis kunnen geven en mogen de toeristen na afloop van de dienst zelfs met wereldse kleding (een broek voor de vrouwen) de kerk in, alwaar de evangelisatiecommissie hen uitlegt wat en waarom.

  24. Oscar de Tweede says :

    Mooi, die gebeden voor en na het eten. Prachtig, die herinneringen aan de massieve woorden der psalmen. Niet zonder waarde!
    Verleden jaar zaten we rond het sterfbed van mijn moeder. Gereformeerd, hervormd, baptist, pinksteren, gereformeerde gemeente. We konden toch samen zingen en we kenden allemaal de woorden (nog): “Denk aan ’t vaderlijk meedogen, HEER, waarop ik biddend pleit. Milde handen, vriend’lijk ogen, zijn bij U van eeuwigheid.” In dat diepe vertrouwen mochten we onze moeder als het ware overdragen in de handen van onze Schepper.
    (Overigens: voordat we de woorden inzetten, zei mijn zus – en ze keek me lichtelijk streng en onderwijzend aan- : “niet ritmisch, zoals moeder het gewend is.”)

  25. Ettje says :

    @Oscar de Tweede; denk dat ’t vervolg minstens zo belangrijk was: Sla de zonden nimmer gâ, die mijn jonkheid heeft bedreven. Denk aan mij toch in genâ, om Uw goedheid d’ eer te geven.

    Overigens, mijn wederhelft voorkwam met het zingen van deze psalm eens een pak slaag, toen hij, vanuit z’n z’n vader de trap op hoorde komen, wetende: die komt voor mij…. Schoonvaders gemoed schoot vol bij ’t horen van die woorden, en maakte rechtsomkeer. 🙂

    En dat ge bedankt zijt, dat weet ge! Zit ik de rest van de dag met deze ‘oorwurm’! 🙂

  26. Pim Brouwer says :

    Voor wie de mannen en natuurlijk St. Annaland nog wil volgen…. http://www.hetgoedeleven.com/Geloven/Beroepingsnieuws.aspx

  27. Pim Brouwer says :

    Janse is vanuit Arnemuiden beroepen naar ’s Gravenpolder… Onwederstandelijke roeping, of lekker dichtbij?

  28. Oscar de Tweede says :

    Er is hoop voor Sint Annaland! Komende zondagmiddag preekt daar kandidaat P.G. Heijkamp. Deze kandidaat had al eigenlijk beroepbaar moeten zijn, maar zag afgelopen juni af van de onderzoeken en examens en daarmee van de beroepbaarstelling. Op de site van de Gereformeerde Gemeenten staat: : “De examens en beroepbaarstelling van student Heijkamp zijn circa november 2013.” (Ik noteer maar even dat de conditio Jacobi hier schrijnend wordt genegeerd! M’n moeder zou haar hoofd hebben geschud. Zo veel wereldgelijkvormigheid, ook onder ons.)
    Dus mensen: bel kandidaat Heijkamp en brul : Sint Annaland, Sint Annaland!
    (Waarom kandidaat Heijkamp niet deelnam aan de onderzoeken en examens, blijft in nevelen gehuld. “Persoonlijke omstandigheden”, heet het. Hangen die misschien samen met het feit, dat zijn broer, dominee Heijkamp te Alkmaar, al een paar jaar beroepbaar is, maar nog geen enkel beroep heeft ontvangen?)

  29. Pierre says :

    Sinds wanneer staat zijn broer in Alkmaar? Zo zie je maar weer dat jullie er geen bal van af weten! Idiote site, hebben jullie niets beters te doen? En wat een simpele conclusie van jou Oscar. Hoe dom kun je zijn…waarom zou dat er mee te maken hebben. Weinig hersens in je hoofd!!!
    Ga gewoon je plicht doen ipv zulke onzin op te schrijven…

  30. Oscar de Tweede says :

    @ Pierre : wil toch mij, domme reageerder, vergeven. Je hebt gelijk, je hebt gelijk! Hoe dom. Alkmaar, het moet uiteraard Enkhuizen zijn. Maar wel broers.
    Gelukkig heb jij veel meer hersens in je hoofd en ook veel meer liefde in je hart! Ga zo door, Pierre, vooral doorgaan zo! We kunnen nog zo veel van je leren.
    (De eerste fout na meerdere berichten over de Ger. Gem: ik vind het nogal meevallen, voor een volstrekte buitenstaander.)

  31. bijlbal says :

    Heren reactiegevers,

    Mijn achtergrond is niet GerGem. Beetje refopink, of noem het maar wat.
    Bij zo’n thread over de GerGEm (ik heb een GerGem collega wiens geloof en betrouwbaarheid boven mijn verdenkiing staat, waar je een spijker op kunt kromslaan) denk ik altijd aan de verbazing van Gerrit Achterberg als hij de werkster beschrijft. DIe vrouw die de underdog is, om die voor voeten te versieren van dichters, dominees en kruidenieren, want er is verschil van rang en stand.

    Zijn verbazing: maar eens zal God haar op Zijn bodem vinden
    gaande de gouden straten naar Zijn troon
    slaande de stoffer met het blik
    Symbolen worden tot cymbalen in de ure des doods,
    en ziet, haar lot ten hoon, zijn daar da dominee, de bakker en de
    frik.

    En waarom zou die dominee niet GerGem kunnen zijn, of pastoor?

  32. Oscar de Tweede says :

    He, Gerrit Achterberg. In de straat waar hij woonde in Den Haag, ben ik geboren. Ooit had ik het voornemen om zijn gedicht “Innemee” voor te dragen bij de begrafenis van mijn moeder. Achterberg en mijn moeder hadden eenzelfde “geestelijke achtergrond”: dorp, wat zwaarder Hervormd, het boerse leven. Vanuit het dorp kwam mijn moeder in Den Haag te wonen, in de Sneeuwbalstraat. De begrafenisondernemer “Innemee” was een welbekende naam: hij adverteerde in menig kerkblaadje en natuurlijk in De Nieuwe Haagsche Courant. (Innemee verzorgde ook de uitvaarten van Prins Hendrik en regentes Emma).
    Daar komt ie:

    Innemee

    Ze worden hier begraven met een haast
    alsof de dood hen op de hielen zit.
    En wat een buitenman het meest verbaast
    is dat de stoet bijna geen staart bezit.

    Natuurlijk weer een ver familielid
    waarmee men even naar de groeve raast
    om gauw terug te wezen van de rit,
    want ieder blijft zichzelf het allernaast.

    Bij ons luiden ze urenlang de klok.
    Een kind beseft wat te gebeuren staat.
    Men schaart zich achter ’t lijk in diepe stilte

    en lang daarna hangt in het dorp een kilte,
    die iemand door de schouderbladen gaat
    als het herstellen van een zware schok

    Gerrit Achterberg
    (Ode aan Den Haag)

  33. TommyLee says :

    @Oscar de Tweede: Grappig dat je de Sneeuwbalstraat in Den Haag noemt. Ik heb in de Sneeuwbalstraat op de kleuterschool gezeten. Vanaf de Valkenboskade in het eerste gedeelte vrij achterin rechts in een woonhuis. Daarna mijn lagere school in de Abeelstraat (CMS) maar tijdens de verbouwing van de school een jaartje jawel in een school achterin de Sneeuwbalstraat bij de Iris straat waar ook mijn beste vriendje woonde Op datzelfde portiek woonde zo ik mij herinner een lid van de Motions. maar dat was vroegah heeeel lang geleden. Toen de plu en de kikkers vochten op het Goudenregenplein!!

  34. Oscar de Tweede says :

    @TommyLee: Die kleuterschool, die jij noemt, was dat soms een particuliere kleuterschool? Mijn zus heeft daarop gezeten van 1948 tot 1950, waarna zij naar de Bavinckschool ging, toen nog aan de Cypresstraat gelegen. Zelf heb ik de kleuteracademie gevolgd in de Acaciastraat. (Momenteel is er op dat adres in de Sneeuwbalstraat nog steeds een particuliere kinderopvang gevestigd.) Oh, oh Den Haag, stad achtuh duh duennuh!
    De CMS in de Abeelstraat is toch wel een unieke! De enige christelijke in heel Nederland, zover ik weet. Een goede vriendin was er ooit directeur; zij kwam bij een aanrijding met een motor om het leven. Met diep verdriet denk ik daaraan.
    Dat Motionslid kan zomaar Van Leeuwen zijn; dat denk ik, omdat hij op de mulo heeft gezeten, ook in de Acaciastraat en de directeur hem zag rondlopen. “Wat doe je?” vroeg de directeur. “Ik heb een liedje en een ritme in mijn hoofd”, antwoordde Robbie. Prachtkerel.

  35. TommyLee says :

    @oskah duh tweeduh, kleuterperikelen. Nu ik er over nadenk. Ik was daar op een feest(sinterklaas of kerst dat weet ik niet meer precies), mijn oudere zus zat daar in de kleuterklas Was in een gewoon woonhuis op de begane grond. ik heb mijn kleuterklas ook op de CMS gevierd. Volgens mij was dat een voortzetting van die klas in de Sneeuwbalstraat.Ja die Christelijke Montessorieschool was wellicht wel uniek. De signatuur was hervormd en omdat mijn ouders vanaf 1958 de pinksterrichting insloegen heb ik het daar als kind niet makkelijk gehad. In mijn tijd was Oosterheert senior er directeur. Ik heb hem er op betrapt de hand onder de rokjes van de meisjes te steken en dat vertroebelde onze relatie ook enigszins. Hij raakte behoorlijk aan de drank. ik geloof dat zijn zoon Ben ook nog directeur is geweest. Onlangs is de school afgebroken.(net als de Bavinckschool een aantal jaren geleden)Ja, ik dacht ook aan Robbie ik geloof dat de oudere zus van mijn vriendje met hem ging. Later zat ik op het Grotius Lyceum. een jaar of wat onder Robert Jan Stips Supersister ontstond bij ons op school. De basgitarist Ron van Eck was het zoontje van de tekenleraar.

  36. Oscar de Tweede says :

    @TommyLee: inderdaad, peurend in mijn geheugen was die “bewaarschool” in de Sneeuwbalstraat inderdaad gebaseerd op Montessori. Ik vind het heel aannemelijk, dat die als kleuterschool elders een voortzetting heeft gekregen.
    Je schrijft dat je ouders vanaf 1968 de pinksterrichting insloegen. Houdt dat verband met Osborn op het Malieveld in ’58?
    Afschuwelijk wat je vertelt over Oosterheert senior. Volgens mij zat dochter Lia bij mijn zuster op de Eaneas Mackay mulo op school; in ieder geval ben ik een jaar of wat klasgenoot geweest van Ben Oosterheert. (Zie foto 56 van 81 van de Eaneas Mackay op schoolbank, althans, als je een al of niet beperkte account daarop hebt. Ben is van de staanders de meest linkse. Ontzettend aardige jongen. De meest rechter staande is Cees Holtrop, een toenmalige leider van de Plu; ook Frans Waaijer (zittend vooraan) was een roemrucht lid.
    Toen Cees op zeker moment tussentijds de school verliet, vroeg de directeur: “En Cees, waar ga je nu naar toe?” En met zijn rustige, scherp als Spaanse peper klinkende stem antwoordde hij: ” Naarrrr het tehuis voorrr ongehuwde vaderrrs, meneerrr.”

  37. TommyLee says :

    @oscar de tweede: Grappig dat we zoveel zaken nog weten uit die goeie ouwe tijd. Het was de bekering van mijn ouders en de genezing van mijn vader op het malieveld in 1958 en de omwenteling die dit gebracht heeft in ons gezin wat voor mij aanleiding is geweest mij TommyLee te noemen op dit forum.een soort eerbetoon zal ik maar zeggen. Zowel mijn ouders als Osborn zijn overleden. Wat betreft die kleuterschool, mijn juffrouw heette Valkenburg zegt ja dat nog wat? Ik kan mij Ben nog goed voor de geest halen omdat hij wel eens inviel bij ons op school. Ik zal eens op schoolbank kijken!

  38. Oscar de Tweede says :

    Mooi getuigenis over hoe je je nickname koos. Nee, de naam van de juf zegt me niets.
    Kennelijk zitten of zaten we in hetzelfde vak; conclusie over het invalwerk van Ben. Als je snel bent, kunt je mij ook vinden, google maar eens op invaller en Wijchen. Binnenkort is die site uit de lucht.
    Succes, TommyLee, het ga je goed!

  39. Oscar de Tweede says :

    En weer is daar het verdriet van Sint Annaland. Het jongste beroep werd niet aangenomen. Dominee De Heer (what’s in a name?) bedankte voor het beroep. Och, wanneer zal daar de loftrompet gestoken kunnen worden; het huis Gods druisen van vreugde? Sint Annaland, Sint Annaland, brandend zand en een verloren land, en een leven vol gevaar. Brandend zand berooft je bijna van ’t verstand.

  40. TommyLee says :

    …….en dat alles komt door haar. Gelukkig hou jij ons bijgepraat Oscar.