De allereerste keer Opwekking

hoi-hoi-naar-opwekkingToen ik nog klein, jong en onbezonnen was kreeg ik in de week van Hemelvaart altijd een briefje van m’n ouders mee naar school. Mijn katholieke basisschool kende het verschijnsel ‘Pinksteren’ wel, maar daar werd niet zo uitgebreid bij stilgestaan als bij de eerste communie en het vormsel. Mijn ouders vroegen de vrijdag voor Pinksteren altijd vrij zodat we als gezin naar Opwekking konden gaan. Een jaarlijks terugkerend ritueel dat gepaard ging met de vaste voorbereidingen – zoals dat briefje. Andere voorbereidingen waren: het uitproberen van de tenten, het maken van afspraken met andere kerkleden over het gezamenlijk reizen en verblijven, de voor te bereiden nasi en andere eenpansmaaltijden en de benodigde voorraad koffie, thee, koek en snoep.

Na al die voorbereidingen was het dan eindelijk zover. Op donderdagavond werden de koffers gepakt en vrijdags werd de reis naar Opwekking aangevangen. Dat noemden we toen nog ‘Vierhouten’, naar het dorpje waar de conferentie jarenlang was neergestreken. Daar aangekomen was het altijd een hoop gedoe om bij een veld te komen. Snel moesten de tenten worden opgezet en de eenpansmaaltijd van de dag worden opgegeten, want de eerste dienst begon al vroeg.

Als kind mocht ik altijd mee naar de startbijeenkomst in de ‘grote tent’. Daar werd dan steevast verteld dat de grote tent dit jaar nog groter was dan het jaar daarvoor. En ook ieder jaar werd weer gevraagd waar iedereen vandaan kwam. Op zaterdag mocht ik naar mijn eigen kinderdienst. Ik herinner me die jaren vooral nog als een soort ‘Ren je rot’: als je niet aan het slapen of aan het eten was, had je wel een dienst waar je heen moest. En op maandagmiddag laat was het dan snel weer de tenten inpakken en aansluiten in een van de vele files naar huis.

Toen ik wat ouder werd mocht ik niet meer naar de kinderprogramma’s, maar diende ik mij te vermaken met het tienerprogramma met rock’n’roll Peter Vlug Jr. En laat in de avond had je dan De Keet, waar je zo’n beetje alles mocht doen – qua seks, drugs en alcohol – behalve keten. Gezellig ’s avonds de hei oplopen was het spannendste wat er was, want dat mocht niet. Conditioneel net niet fit genoeg zijnde veertigers kwamen dan op je afgestormd om te vertellen dat dat niet mocht. Those were the days.

GROOT, GROTER, GROOTST

De conferentie werd alsmaar groter en ‘Vierhouten’ te klein. Dus verhuisden we naar hetzelfde weiland waar ook Lowlands werd gehouden. Het eerste jaar was er zelfs nog een speciaal gebedsteam om de velden schoon te bidden van de invloeden van dat satanische festival.

Opwekking werd met de verhuizing naar Biddinghuizen duidelijk een festival. Er kwam een overzichtelijk ingericht hoofdterrein met daarop de grote samenkomsttent, een lectuurtent met drukwerk van Opwekking, een CD-tent van GMI, een snacktent met maaltijdgedeelte en een zendingstent met stands. Er was een eigen kinderterrein, een tienerterrein en de jongeren werden in een of andere schuur gepropt, ver afgelegen van alles en iedereen. De auto’s moesten geparkeerd worden op een eilandterrein en werden secuur bewaakt door mensen met gele hesjes.

Tijdens de eerste dienst werden er nog wat vrijwilligers gevraagd om mee te helpen met de kinderdiensten en andere kleine zaken. Op zaterdagmorgen volgde dan vaak de mededeling dat er zich genoeg mensen hadden gemeld. Op de zondagmorgen werd meestal gemeld dat het benodigde geld voor de onkosten van de conferentie ook binnen was en dat de rest van de collectes naar de zending zou gaan.

Toch is er met de verhuizing van Opwekking naar Biddinghuizen een andere cultuur ontstaan. De grote tent – nog steeds elk jaar net ietsje groter dan het jaar daarvoor – zat steeds minder vol. Deels om veiligheidsredenen (bredere gangpaden), deels vanwege afnemende interesse. Favoriet om over te slaan was de laatste dienst op maandagmiddag. Waar op vrijdagavond en zondagavond bijna niemand meer in de tent paste, zo leeg was het op de maandagmiddag. Op de campingterreinen werden de eenpansmaaltijden steeds uitgebreider. Mensen zaten vaker dan voorheen voor hun tent in ook steeds royalere tuinstoelen. Ook kwam er steeds meer media-aandacht. Verslagen door het wekelijkse christelijke uurtje op de lokale radio, artikelen in de christelijke kranten en zelfs tv-opnames door Zendtijd voor Kerken.

De terreinen werden steeds optimaler ingericht om meer mensen te kunnen herbergen. Het aantal bezoekers kon voor de nieuwe baas van Opwekking, Joop Gankema, niet hoog genoeg zijn. De oude baas, Peter Vlug sr., zou zich alleen nog maar bemoeien met de groendecoratie van het hoofdpodium, iets wat hij overigens jarenlang zeer verdienstelijk heeft gedaan. De jaarlijkse conferentie haalde zelfs met een kort item het Achtuurjournaal van zondagavond en begon ook al een traditie te worden bij de filemeldingen: festivalgangers van Opwekking zorgden voor een verstopte N306.

De namen in het hoofdprogramma werden alsmaar groter. Het jongerenprogramma kreeg (eindelijk) ook eigen tenten en een serieuze invulling. Het festival was volwassen geworden. Ik hoor in mijn hoofd Joop Gankema nog steeds de victorie kraaien: “We zijn het grootste christelijke festival van Europa!”

opwekking

ThaFizzy is GG-reageerder, Opwekking watcher en jurist met sympathie voor broedvogels. Dit is het eerste deel van een tweeluik over Opwekking. Morgen het tweede deel.

Advertenties

28 responses to “De allereerste keer Opwekking”

  1. Richard says :

    En ik maar wachten op het satirische, de grap en de conclusie over het afvallen van geloof, maar nee hoor. Niets van dit alles 😉
    Geen probleem, leuk stukje geschiedenis. Ben benieuwd naar deel twee.

  2. Maikel stekelaar says :

    Een feest van herkenning!!

  3. Johan says :

    Mijn eerste keer Opwekking was nog in Vierhouten, wat ik me vooral herinner vanwege de vier dagen regen. Mijn eerste kennismaking met het charismatische smaldeel van de Nederlandse christenheid met toen nog Ben Hoekendijk. Daarna nog een of twee keer als daggast geweest. Echte hoogtepunten zijn me niet bijgebleven. Ik kan me zelfs geen uitstorting van de Heilige Geest herinneren, wat toch enigszins zorgwekkend is. 😉

  4. afolus says :

    Deel de indruk van Richard.
    Ben wel blij weer eens iets van ThaFizzy te horen want dat was volgens mij al even geleden.

    @Johan
    Jij was er dan zeker niet die keer dat er eenparig werd gebeden voor zonneschijn na regen. De verhoring van dat gebed leidde tot luide aanbidding en natuurlijk een grote collecteopbrengst. God is goed.

    Die collecteopbrengst kon dan weer gebruikt worden voor projecten die niet konden rekenen op gebedsverhoringen… 😀

  5. Frederik says :

    Het enige wat ik me kan herinneren als kind zijn de mensen die je kwamen zegenen door handen op je hoofd te leggen. Ik verstopte me dan door achter de houten bankjes te gaan liggen.
    De laatste jaren ben ik er nog wel eens een zondagje langs geweest, maar wat me altijd opvalt (zoals bij veel christelijke evenementen) is het constante geratel en geneuzel over de organisatie zelf

  6. John says :

    @afolus

    Jij was er dan zeker niet die keer dat er eenparig werd gebeden voor zonneschijn na regen. De verhoring van dat gebed leidde tot luide aanbidding en natuurlijk een grote collecteopbrengst

    Heb je het hier over dat jaar dat in datzelfde weekend dat God door zijn grote macht een regenbui over Opwekking had weten tegen te houden, aan de andere kant van de wereld zo’n beetje letterlijk de helft van Bangladesh was overstroomd door aanhoudende regenbuien en modderstromen? Ja, dat jaar kan ik me nog goed herinneren 😦

  7. afolus says :

    @John
    Dat was em…
    Maar ja, je kunt niet overal tegelijk zijn…. 😀
    Toen de aarde plat was, was dat natuurlijk anders maar nu die rond is kun je niet alles tegelijk opmerken…

  8. John says :

    @afolus

    Zeg je nou dat God niet almachtig en omnipresent is? 😉

  9. mafchauffeur says :

    @John: dat die Bengalen zich bij hun “gebeden” aan de verkeerde god richten kun je Joop Gankema toch niet kwalijk nemen? 😉

    Overigens is het daar momenteel weer raak:
    http://www.telegraaf.nl/buitenland/21569393/__Bengalezen_op_de_vlucht__.html

    Blijkbaar hebben toch nog te weinig mensen daar de kansen gepakt die door TRIN zijn aangereikt.

  10. afolus says :

    @John
    De indruk ontstaat…
    Sjabba..

  11. afolus says :

    @mafchauffeur
    Het weerbericht voor vrijdag, zondag en maandag geeft reden tot zorg in Biddinghuizen. Als de organisatie van Opwekking nu de natte voeten voor lief neemt en beschouwt als de bijbels voorzegde “late regen” en men op vrijdagavond eenparig bidt voor afwenteling van de orkaankracht in Bangladesh, dan kan het nog een mooi pinksterweekend worden.

  12. mafchauffeur says :

    @afolus: helemaal mee eens. Ik snap dat het hier geen fijn festivalkampeerweer is en daar mag je best even van balen.

    Maar als het gaat om het inzetten van ons machtige Gebedswapen zou de prioriteit toch Bangladesh, India en Myanmar kunnen zijn. En dan niet in een obligaat bijzinnetje.

    Overigens zouden het best de gristelijke boeren kunnen zijn die dit weer hebben besteld. Het is behoorlijk droog geweest de afgelopen maanden. 😉

    Of het is een v.e.r.v.l.o.e.k.i.n.g. door de Mileugroep Dronten, dat kan natuurlijk ook. Die hebben nog steeds flink de smoor in vanwege de verstoring van het broedseizoen.

  13. TommyLee says :

    Leuk stukje,ThaFizzy mijn complementen. Het is zeer de moeite waard de veranderingen in de loop der jaren in beeld te brengen. Ik heb niet alleen de meeste conferenties als bezoeker of medewerker meegemaakt maar ook de daaraan vooraf gaande conferenties op de Dikkenberg en deHarskamp.
    De vroege conferenties zijn totaal niet meer vergelijkbaar met de latere.
    Laat ik een paar voorbeelden noemen.
    De eerste conferenties waren een reünie van mensen uit de Stromen van Kracht hoek. Als ik in pak-em-beet 1973 over de camping wandelde kende ik het merendeel van de paar honderd bezoekers persoonlijk.De sprekers waren uit dit klubje de opzet was heeeel simpel. Alle mensen zaten tijdens de dienst in de tent behalve diegenen die op de baby moest passen. het terreintje was verder verlaten.. Alle kinderen zaten bij elkaar in 1 tent. Er waren nog geen jeugdgroepen laat staan jeugddiensten. er was geen medische post alleen een verbandtrommel geen dokter. geen snacktent boekwinkel of zendingstent De totale geestelijke invulling viel onder Ben Hoekendijk en Kees Goedhart zang olv Wiesje met achter het orgel Mannes van Essen.Ordedienst: een paar vrijwilligers. Peter Vlug sr die smorgens om zeven uur op zijn fietsje rondreed onder het slaken van de kreet: wakker worden!! Klein knus en overzichtelijk. Als ik als nachtwacht des avonds (eind zeventiger jaren)om 11 uur over het terrein patrouilleerde maanden wij de mensen vooral zachtjes te praten en zo langzamerhand het bed op te zoeken. er werd op het terrein nauwelijks gerookt en zeker niet in de buurt van de hoofdtent. De nachtelijke avonturen op de hei zoals omschreven zou je kunnen onderverdelen in twee categorieën: De gemotiveerden: zij beleefden hun eigen opwekking op de hei, kwamen luid lofprijzend richting terrein en moesten tot orde gemaand worden. Zij waren ook verantwoordelijk voor het onafgebroken gejengel van tien talle gitaren de ganse dag een zeer wee geluid waar je weken later nog koppijn van had. en de anders gemotiveerden: zij waren het die des nachts lekker lagen te vrijen op de hei maar die was zo groot dat je daar geen last van had. Ouders die dachten: Ik stuur mijn dochter naar Vierhouten daar steekt/loopt ze altijd wat van op hadden gelijk. Ik denk dat de grootste omslag in de sfeer van de conferentie is geweest toen Ben van het toneel verdween en er sprekers van buiten de inner circel mochten komen. ik denk nu aan bijvoorbeeld de komst van Broeder Kits. De overgang naar Flevoland leidde ook een heel nieuw tijdperk in: ruimte. Op het oude (eerste)terrein in Vierhouten was de ruimte zo klein dat het kon gebeuren dat iemand zijn tent 50cm moest verplaatsen omdat de scheerlijnen niet over elkaar heen stonden zoals voorgeschreven. Het is wel eens gebeurd dat op vrijdagavond voor de laatste kampeerder echt naar een gaatje gezocht moest worden.
    De behuizing in die grote tenten gaf ook wel eens trammalant: zo waren de bouwers een keer vergeten de splitpennen door de punten op de palen te steken. Er raasde een storm over die het doek van de in de grond verankerde palen trok. Daarna sloeg het doek weer terug uiteraard naast de palen. Het doek scheurde de palen stonden krom, de tl’s vlogen in het rond en alle stoelen lagen door elkaar
    Tot slot: de aanwezigheid van zoveel gelovigen op de Paasheuvel in Vierhouten was een doorn in het oog van de campingbaas. Hij deed het voor de poen maar op de paasheuvel diende natuurlijk om de meiboom gedanst te worden en niet lofgeprezen. Daardoor was er altijd een enorm spanningsveld, Peter Vlug moest op zijn tenen lopen om aan alle vereisten te voldoen. Hij introduceerde het begrip Propjeschristen, er mocht geen kroonkurkje achterblijven! die spanning uitte zich vooral naar toeleveranciers. Peter was dan geen lievertje.Enfin, nu speelt zich het organiserende leven vooral achter grote bouwhekken af. De bezoeker ziet een geoliede organisatie. De professionalisering heeft toegeslagen. Mag het met zoveel jaren ervaring.

  14. Johan says :

    Over de bannert: ‘Heer, geef mij ook uw waterbronnen. Opdat ik overstro-ho-hoom.’

  15. TommyLee says :

    Ja Vierhouten en regen Ik stond eens met mijn vouwwagen in een grote plas waar een grappenmaker een bordje “Meer van Galilea” in gestoken had. Gelukkig had ik een kuipgrondzeil in de voortent dat bleef drijven. Als ik op een bepaald plekje stapte kwam er door een gaatje een fonteintje. Indrukwekkend was de donderpreek van Nico van Biljouw op een avond dat het hevig stormde en onweerde. We werden gemaand ons tentje op te zoeken om te kijken of ie nog overeind stond. Legendarisch was de laag drek waar je doorheen moest om in de grote tent te komen, en dan stonden er ook nog grote plassen in de tent voetjes van de vloer!!. Hilarisch was het dan de dagjesgasten met hun zondagse schoenen uit de auto te zien stappen. Die verdwenen spontaan in de bagger gna gna

  16. TommyLee says :

    Nog even over Vierhouten en seks. Als nachtwacht (rond 1980)maakte je malle dingen mee. Er werd regelmatig gerommeld. Als er te hard gehijgd werd als je langskwam en vroeg of het stil kon zijn kwam er wel eens een zeer verlegen reactie.” Hoogtepunt ” was een oudere man die mij paniekerig aansprak op mijn groene ordedienst band. Er zou een vrouw hevige pijn lijden. Er klonken ijselijke gillen over de verstilde tentenveld. Wat bleek: een vrouw lag zo hevig klaar te komen dat ze alles om zich heen vergeten was. Buiten de oude man maakte niemand zich daar verder zorgen over al waren er meerderen uit hun slaap opgeschrikt. Het was ook best een leuke jonge vrouw bleek toen we het gebeurde nog even evalueerden.
    Ander punt: de veiligheid. Het is onvermijdelijk dat in zo’n groot gezelschap makkelijk een paar zakkenrollers kunnen mengen. In Vierhouten hebben we soms gevaarlijke dronkaards van het terrein moeten verwijderen en daarbij vielen soms rake klappen. Daarnaast bleek een paar jaar geleden dat de organisatie kan worden aangesproken als er schade bij nabijgelegen bedrijven wordt aangericht . Het is daardoor een evenement met flinke risico’s gelukkig is er nu wel uitstekende medische zorg. Ik heb ooit een jong stel met ernstige verbrandingen naar het ziekenhuis in Zwolle gebracht (gevalletje gasfles verwisselen)omdat er niets geregeld was.

  17. B.Art says :

    @tommylee: zo herkenbaar! er stond ooit een vlaams gezin in een luxe caravan (op padmos) tegenover ons en die kinderen kregen bij het minste of geringste vlekje schone kleren aan. Ging die moeder op zondag een geopende wasserette op de veluwe zoeken…

    Ook legendarisch waren de hagelstenen die in 94 tijdens de singnin overal in de omgeving (zelfs in het dorp) schade aanrichte maar niet op de camping vielen…

  18. Agilhartje says :

    Als kind leefde ik in een parallel universum: het Baptisme. Inmiddels staan er ook veel baptisten clubjes te kamperen op Opwekking maar dat is iets van de laatste decennia. Vroeger hadden ze hun eigen conferenties en landdagen.
    Dat is toch het succes van Opwekking – dat ze een beetje losser zijn geraakt van het “pinksterwereldje” en voor alle evangelische gemeenten een actie in de agenda zijn geworden.

  19. TommyLee says :

    Muziek:Was er eerst het orgeltje van Mannes van Essen het gitaartje van Ben en op de eerste sing-in de broertjes Vlug en een verdwaalde tamboerijn. Er kwamen ook wel eens outsiders langs. Uitschieters waren Merv en Merla Watson met hun Israelische folkloristische muziek en Hodos met hun hippy uiterlijk en wat provocerende teksten.Zongen we eerst van geïmproviseerde liederenblaadjes, later kwam de bundel met door hun bij elkaar geharkte liederen uit allerlei bundels met elk kaar een uitbreiding. Los van het geneuzel over nr 666 Hoe lang kan je hiermee nog door gaan. Stel je bent een nieuwe muzikant, hoeveel liederen moet je kennen om allround mee te kunnen spelen en als je als groep besluit alleen hoge nummers te spelen voor wie moet je dan die dikke muziekboeken nog kopen.

  20. mafchauffeur says :

    Nieuw dit jaar: voor wie terug verlangt naar de kleinschalige goede oude tijd.

    Pinksterfjoer 2013.
    http://www.stayandpray.com/nl/pinkstervuur2013

  21. mafchauffeur says :

    O nee, niet voor het eerst, dat was vorig jaar.

    http://www.stayandpray.com/nl/ervaringenpf2013

    Wat betreft Pinksterfjoer 2012, dat was onvergetelijk, onbeschrijfelijk! Pinksterfeest zoals je dat alle jaren had willen vieren. Het was niet een feest over de Heilige Geest maar met de Heilige Geest.

    Zo. Die kan Stichting Opwekking in haar zak steken. 😉

  22. afolus says :

    Zijlstra deed Maasbach na en die deed Osborn weer na…
    Henk Sikkema doet Joop Gankema na en die leerde het weer van Peter Vlug…

    Jammer dat Henk Sikkema geen origineler thema kon bedenken voor zijn Pinksterfjoer: “Geest van Opwekking”….. 😀 😀

    Gevalletje “na-apen”

  23. mafchauffeur says :

    Waarschuwing: wie nu ijllings wil gaan omboeken van Opwekking naar Pinksterfjoer om de onvermijdelijke Herman Boon te ontlopen: niet doen.

    Het volledige kinderprogramma in Friesland is namelijk uitbesteed aan Boon.

    Gevalletje regen/drup. 😉

  24. B.Art says :

    dat is al de 3e pinksterconferentie in friesland. in Wijnjewouden en Veenklooster doen ze dat ook al jaren.http://www.pinksterfeest.org/wb/pages/home.php?lang=EN
    http://www.zendingsfeest.nl/

  25. Pieter says :

    Ik ga morgen voor het eerst in mijn leven naar opwekking, ik ben behoorlijk kritisch aangelegd dus ik ben heel benieuwd… Bidden helpt, maar dat komt vooral door het stofje wat je hersenen dan aanmaken.. Ik ben benieuwd..

  26. Luke Rakis says :

    Nou zeg, dan is het morgen dus alweer 20 jaar geleden dat ik voor het eerst en tevens voor het laatst op het pinksterfestijn in Vierhouten ben geweest. (als daggast) Wat is de tijd snel gegaan……Ik kan me herinneren dat ik het toen allemaal veel te braaf vond, maar als ik de verhalen zo lees, gebeurde er in de nachtelijke uren nog genoeg.

  27. Hendrik says :

    Wat moet er in je leven gebeurd zijn om “Opwekking watcher” te worden?

  28. thafizzy says :

    @Hendrik:
    Leuke vraag. Dat heeft denk ik te maken met mijn duidelijk visie omtrent de vergunning die St. Opwekking in mijn ogen onterecht heeft gekregen voor het houden van het festival en de kritiek die ik heb ten aanzien van de relatief hoge verkoopprijs van de jaarlijkse CD. Dat is uiteraard een afwijkend geluid ten opzichte van wat meeste vinden. Dit andere geluid kan ik ook onderbouwen met argumenten. Ik heb daar in het verleden ook wel meer over geschreven. Dat samen met een scherpe redactie van GoedGelovig maakt je een ‘Opwekking-watcher’.

    @Richard, @afolus, @TommyLee:
    Dank voor de complimenten

    @afolus:
    Helaas waren de omstandigheden er niet na om alles te kunnen lezen en daarop te reageren. Maar ik hoop je op de toogdag in het najaar weer te zien!