Welkom in Gods Huis

Zou elke kerk niet een Vluchtkerk moeten zijn? vragen de Schrijvers voor Gerechtigheid zich af. Net als de Twijfelliederen ontstaan als reactie op het te eenzijdige aanbiddingsrepertoire. De MP3 en bladmuziek zijn gratis te downloaden en in kerken te gebruiken.

Advertisements

24 responses to “Welkom in Gods Huis”

  1. thebutler says :

    Wat ik me afvraag: hoe groot is de kans dat mensen de metafoor niet horen en dit lied zien als een fijne reclame voor hun kerkgebouw?

  2. keietrekker says :

    Een kerkdienst met dit lied beginnen zou heel mooi zijn, maar dat brengt dan gelijk wel heel wat met zich mee. Dan moet je het ook wel waar gaan maken, dat mensen zich ook echt thuis voelen, dat mensen kunnen zijn wie ze zijn.

  3. afolus says :

    Zoet liedje.
    Door “Welkom in Gods huis” te zingen lijkt de verantwoordelijkheid voor echte actie naar een “hoger plan” verschoven. Door daarvan te maken “Welkom hier bij ons..” zal een gast zich mogelijk meer welkom voelen.

  4. rob says :

    Lekkere meezinger 🙂

    Met open armen word je ontvangen 🙂
    Wat is nou de link naar gerechtigheid?

  5. DsDre says :

    Tja, het is niet mijn stijl de tekst en de melodie. Het idee vind ik mooi, maar slecht uitgewerkt. De Kerk wordt opgeroepen ieder mens een thuis te geven, maar dat lukt ons lang niet altijd en deze aspecten mis ik in dit lied.

  6. Johan says :

    Ik vind het in potentie qua tekst en melodie best een mooi lied. Gods huis als plek van geborgenheid waar iedereen welkom is. Qua sfeer doet het me denken aan deze clip van Sigur Ros (niet het nummer, maar de gekozen setting van de muzikanten):

    Helaas zit er geen enkel rauw rantje aan dit nummer van de gerechtigheidsschrijvers en daarmee komt het net zo zoet over als de rest van het Opwekkingsrepertoire. Het grote probleem met liedjes in de kerk vind ik dat we het meeste van wat we zingen eigenlijk niet menen, waarmee een hele zangcultuur van hypocrisie is ontstaan. Ik zie hele kerken dromerig dit feel-good liedje zingen over iedereen die welkom is in Gods huis (als welkomslied aan het begin van de dienst), maar intussen zijn er net mensen via de achterdeur opgestapt of de kerk uitgezet. En die stinkende zwervers hebben we ook liever niet in de kerkbanken.

    Ik vraag me af waarom als dit lied over de Vluchtkerk is geschreven de schrijvers niet explicieter zijn en het thema ‘geen mens is illegaal’ in de tekst uitwerken. Ik schat in dat de gerechtigheidsschrijvers zich ook wel realiseren dat het nummer dan nauwelijks in kerken zou worden gezongen. Maar compromitteer je daarmee niet de profetische en scherpe kant van gerechtigheid?

    Eigenlijk zou ik hier wel een reactie van Antonie op willen hebben.

  7. thebutler says :

    Ik ben niet de enige die er niet helemaal uitkomt met dit lied, zie ik.

    Voor mijn gevoel voegt dit lied niets nieuws toe aan het warme evangelische gevoel in andere liederen en uitingen in kerkgemeenschappen die ik zelf heb meegemaakt.

  8. thebutler says :

    @Johan: Ehm, de muziek van Sigur Ros in de clip zegt me meer over thuiskomen dan een heleboel liederen. 🙂

  9. rob says :

    Kom met je leegte en je angst en als niemand je verstaat, hier is een plek voor jouw verhaal.
    Welkom thuis in Gods huis.
    Daar wordt je toch wel een beetje warm van.
    Hoe ze het een en ander willen combineren is wel weer spannend.

    De kerk biedt een plek voor jouw verhaal waar niemand je verstaat.
    Hoeveel tolken hebben ze in dienst in die ideale kerk?
    Zetten ze dit liedje ook in 20 talen op de beamer? Anders kunnen al die anderstaligen dit lied niet eens meezingen 😦

  10. Johan says :

    @thebutler: Mij ook. De CD heet dan ook Heima.

  11. thebutler says :

    Antonie is overigens druk met verhuizen. Kan wellicht ff duren.

    Ik werd meteen geïnspireerd door het Sigur Ros clipje om zelf iets te componeren en schrijven. Tijd voor een nieuwe bundel liederen misschien? Twijfel hebben gehad. Is thuisloos zijn een goed thema? 😉

  12. Pauline says :

    Mooi lied!

  13. keietrekker says :

    Het valt me op in Evangelische kerken dat nieuwe leden vol in de aandacht worden gezet ook op het podium en daarnaast ook de mensen die verhuizen/zendeling worden. Maar waarom worden mensen niet benoemd in een dienst die zich laten uitschrijven uit teleurstelling. Dit ook om te voorkomen als : Heb meneer/mevr X al een half jaar niet gezien, O zijn die weggegaan!

  14. Wormpje B says :

    Een mooi lied.
    Maar Gods huis, is overal.
    Want splijt een stuk hout, en ik ben daar.
    Of hef de steen op, en je zult mij daar vinden.
    Voor vluchtelingen hoort iedereen daar te zijn.
    Iemand in nood, net zo.
    Om de kerk, te kritiseren, kan altijd.
    Immers Gods huis is overal.

  15. keietrekker says :

    @Wormje B,

    Mooi gezegd.

  16. Antonie Fountain (@antonie) says :

    Een reactie mijnerzijds werd gevraagd. Zoals Butler al aangeeft zit ik middenin een verhuizing, maar ik probeer het toch.

    Volgens mij kwam de kritiek neer op ‘Het is té makkelijk geworden. Iedereen zingt het mee, maar niemand doet het.’ Dat zou heel goed kunnen. Daar is een reden voor. We schreven dit nummer niet voor de ‘voorhoede’, maar voor de grote massa. Voordat de gemiddelde kerkbezoeker hier actie op gaat ondernemen, moet hij/zij eerst beseffen wat de bedoeling is. En welke vorm is daarvoor beter dan middels samenzang? Een preek ben je zó vergeten. Een lied wat je meerdere malen zelf gezongen hebt niet.

    Overigens vind ik aan het nummer een monsterlijke ‘rand’ zitten. Ik ken namelijk geen enkele kerk waar dit zonder blikken of blozen gezongen kan worden. Mijn hoop is juist dat mensen door het zingen van dit nummer zelf gaan nadenken: in hoeverre doe(n) ik/wij dit ook echt? Misschien ben ik naïef, maar dat ben ik dan met trots. Heel bewust hebben we dan ook niet het lied geschreven met de woorden ‘dat is bij ons ook zo’. Er komt geen wij, of ik voor in het nummer, met uitzondering van de eerste regel, waar we aangeven te willen delen.

    Keietrekker’s response (tweede post) zegt al veel daarover: “Een kerkdienst met dit lied beginnen zou heel mooi zijn, maar dat brengt dan gelijk wel heel wat met zich mee. Dan moet je het ook wel waar gaan maken, dat mensen zich ook echt thuis voelen, dat mensen kunnen zijn wie ze zijn.” Sterker nog, dit is de kritiek die ik al van een aantal vrienden kreeg: “mooie woorden, Fountain, maar soms voel ik me bij jóu ook niet welkom met open armen”.

    Een tweede aspect: had het niet rauwer gemoeten, zo van ‘geen mens is illegaal’. Had gekund, maar dan was het hoogstens een nummer geweest wat twee of drie keer na een preek was gezongen, en vervolgens in de bak ‘speciale gelegenheden’ terecht was gekomen. En dat willen we niet. We willen juist dat dit soort nummers midden in de liturgie terechtkomt. Naast alle christelijke flora en fauna (adelaars, herten, bergen, dalen, rivieren, fonteinen etc…)

    Als je de tekst goed leest, zie je dat het niet alleen over vluchtelingen gaat. Het kan ook gaan over iemand die doodgaat aan kanker. Of in een scheiding zit. Of het moeilijk heeft op werk. Of met zichzelf in de knoop zit. Voor ‘gewone’ mensen dus.

    Toch heb ik heel bewust de vluchteling centraal gelaten in de tekst. De afgelopen vier maanden ben ik intensief betrokken geweest bij de Vluchtkerk in Amsterdam-West. Elke behoefte in het lied (honger, dorst, tranen, pijn, vermoeidheid van de vlucht, wanhoop, verdriet, leegte, angst, niemand die je verstaat) kan 1-op-1 worden gelegd op de behoeften van het gros van de bewoners van de kerk. Ook de ‘antwoorden’ (eten, deel met ons, hier is het goed, hier mag je zijn, veiligheid, rust, een toekomst zien, liefdevolle omarming, een plek voor hun verhaal), zijn 1-op-1 dingen die ik daar in het klein heb gezien, en in het groot graag een toekomst voor zie.

    Dus heb maar kritiek. Ondertussen knokken wij verder voor deze mensen. Met alle middelen die we hebben. Óók om de brede kerk, die helemaal niet stilstaat bij deze zaken, aan te spreken. Door acties op het Museumplein, door het kraken van een voormalige kerk, door gesprekken met politici, én door een zoet samenzangliedje. In de woorden van de apostel Paulus: “Ik heb mij aan al die mensen aangepast om in ieder geval enkelen van hen te redden. Ik doe het allemaal terwille van het goede nieuws; ik wil samen met vele anderen de zegen ervan hebben.”

    Als laatste: toen we het nummer opnamen, was twee dagen eerder een vriend overleden. Hij was eind twintig, en werd op een ochtend gewoon niet meer wakker, hersenbloeding. Bij de opnames bleken drie van de vier muzikanten hem goed gekend te hebben. En toen was het ineens een ‘welkomstlied’ voor ons. En vooral voor onze vriend, die nu écht bij God thuis is.

  17. Antonie Fountain (@antonie) says :

    Overigens vind ik Wormpjes post hier kort boven ook mooi. God’s kerk is overal.

  18. Antonie Fountain (@antonie) says :

    En Johan, dank voor de link naar die sublieme uitvoering van Sigur Ros. Nog nooit eerder deze versie gezien/gehoord, maar ben van het origineel groot fan. Deze is adembenemend mooi.

  19. Vleertje says :

    Wat een prachtige reactie Antonie, dank je wel. En gecondoleerd met het verlies van je vriend. Zeiken om het zeiken, wat ik steeds meer zie hier op GG is zo goedkoop.
    Mooi dat je een lied heb gemaakt dat de massa kan gebruiken, om zo tot je doel te komen. En ik voel die rauwe rand zeker, het lied maakt ongemakkelijk.

  20. Johan says :

    @Vleertje: ‘Zeiken om het zeiken’? Eerlijk gezegd voel ik me niet erg aangesproken en ik vind het ook niet van toepassing op de reacties hierboven.

    @Antonie: Bedankt voor je toelichting. Ik waardeer dat en begrijp je afweging.

  21. Antonie Fountain (@antonie) says :

    Één laatste aanvulling op mijn post: ik schrijf dit op persoonlijke titel. Niet als vertegenwoordiger van SVG óf van de Vluchtkerk. In beide gremia is een veelheid aan meningen en personen, die allemaal er op hun eigen manier instaan. Zo zie je bij SVG wel degelijk liedjes die stevig schuren (op de vorige plaat bijvoorbeeld
    Door de Ogen van de Ander
    of ‘ Waar Ga Je Heen‘. Op de volgende plaat zullen er vast ook weer dat soort nummers op staan.

  22. rob says :

    @Vleer en Antonie

    Het lied heeft een sterke ‘wij’ en ‘ons’ en ‘hier moet je zijn’ lading.
    Het lied vind ik mooi uitgevoerd, wijkt zeker prettig af van het gemiddelde opwekkingsliedje. De vluchtkerk is een geweldig initiatief.
    Persoonlijk heb zelf niet veel op met een kerkelijk groepsgevoel.

    Het lied heeft kennelijk ook de bedoeling uit te dagen.
    Dan is de kritiek (in de kerk kun je het zingen maar de realiteit ziet er anders uit) eigenlijk de bedoeling.
    Door de sterke wij en ons-lading loop je de kans dat het lied alleen maar schuurt.
    Ik zou het lied persoonlijk om die reden niet opzetten om beter in de sfeer te komen voor een stille tijd

  23. Vleertje says :

    @Rob. In mijn Nederlands Gereformeerde kerkje is er in de liturgie een moment van ‘verootmoediging en schuld belijden’ . Daaraan vooraf wordt vaker een lied gezongen waarin je ‘boven je zelf uitzingt’ zoals onze dominee dat zo mooi noemt. Doel is om het te laten schuren en aan te zetten tot nadenken: waarin gaat het fout in ons leven? Dit lied zou daarin zeker passen.

    We zingen deze liederen van SvG niet maar de Psalmen voor Nu bijvoorbeeld wel regelmatig. Het zou qua stijl zeker passen in onze kerk.

    Persoonlijk is het niet echt mijn smaak qua muziek, maar dat is de meeste kerkmuziek niet. Doe mij maar Woven Hand, hun hallelujah in Winter Shaker, vooral live, is mijn favoriete kerklied.