Dijsselbloem als Jezus in De Pression

In Langs de Leeuw werd gisteren een parodie van The Passion opgevoerd. Met Jeroen Dijsselbloem als Jezus werd De Pression een Cypriotisch drama. Het fragment begint om exact 1:00:00.

DePression1
De euro wordt in een processie door de stad gedragen

DePression2
Jeroen Dijsselbloem moet het volle gewicht van de euro zelf dragen terwijl de omstanders hem bespotten

Advertisements

24 responses to “Dijsselbloem als Jezus in De Pression”

  1. Agilhartje says :

    Goed bedacht.. http://mammon.handenvoet.nl
    Zou mooi zijn als de gelofte van armoede weer populair gaat worden in het christendom.

  2. mafchauffeur says :

    Of zou de Paus vandaag bekendmaken dat de hele wisseling van de wacht en de “nieuwe soberheid” een 1 april grap is?

  3. Agilhartje says :

    Overigens:
    @GG komende week zijn er allemaal gemeenten die besluiten dat ze The Passion graag in hun gemeente willen hebben.
    De organisatie zoekt een plaats met een groot plein dat een verrassend nieuw element weet toe te voegen aan het paasverhaal. Misschien kunnen wij ze helpen bij het zoeken naar een geschikte plek?

  4. keietrekker says :

    Mooi om te zien dat The Passion zoveel los maakt, heb het in veel programma’s voorbij zien komen. Beantwoord dus zeker aan z’n doel denk ik dan. Hoe mensen er dan ook op reageren. Wel typisch Vara ( radio ) dat het geloof dan weer bespot moet worden.

  5. keietrekker says :

    @Agilhartje. Misschien zou het iets zijn om in een plaats met gezamelijke kerken ( wat iets heel mooi’s heeft )zo iets dergelijks te organiseren .

  6. keietrekker says :

    Soort glazenhuiscompetitie

  7. Johan says :

    Paul de Leeuw noemt het passieverhaal een sprookje. Hij weet waarschijnlijk ook het verschil niet tussen Arnon Grunberg en de Donald Duck.

  8. PietV. says :

    Het is ook een sprookje Johan.

  9. DsDre says :

    PietV Kennelijk wordt je niet gehinderd door al te veel kennis.

    Een sprookje is in oorsprong een mondeling overgeleverd volksverhaal dat gebruikmaakt van magie en fantasie. Het opent vaak met de woorden “Er was eens…” en speelt zich typisch af op een onbepaalde plaats in een onbepaald verleden.

    Mythe betekende oorspronkelijk in het Grieks gesproken woord, verhaal. De betekenis is afhankelijk van de context:
    In de tijd van Homerus kreeg het woord mythe de betekenis die als hoofdbetekenis moet worden gezien: heilig, overgeleverd verhaal van een volk over zijn herkomst en godsdienst.

  10. afolus says :

    DsDre
    Begrijp ik nu van jou dat jij het passieverhaal een mythe vindt…?

  11. Pieter says :

    Zowel in de mythologie als in sprookjes speelt (de angst voor) depressie vaak een grote rol, maar gelukkig loopt het meestal toch nog (net) goed af. 😉

  12. Johan says :

    Het lijkt me deels historisch (Jezus heeft echt bestaan en een aantal gebeurtenissen heeft echt plaatsgevonden), deels legende (er zijn gedeelten bijverzonnen en mooier gemaakt vanuit de betekenis die de schrijvers aan de gebeurtenissen en de overlevering gaven in de context van hun tijd). Het verhaal kan zo een betekenis krijgen die het in oorsprong misschien niet had, wat al een goede reden is om bijbelteksten niet te letterlijk te nemen.

    Ik denk dat ik wel snap waarom DsDre de term mythe gebruikt. Mythen zijn collectieve verhalen van een volk of cultuur met bestemmingselementen, maar de term wordt meestal voor pre-christelijke godenverhalen gebruikt. Ik zie in de Evangeliën bepaalde elementen die je ook aantreft in latere legenden en heiligenverhalen. Een heiligenverhaal kan erg inspireren tot het goede, maar is altijd roze gekleurd. De heilige is altijd de onberispelijke held en wonderdoener; negatieve eigenschappen komen nauwelijks aan bod.

    Sprookjes zijn verzonnen volksverhalen, meestal met een moraal. Echt een heel andere categorie dan het Evangelie. Het verschil wordt hier enigszins uitgelegd:

    http://nl.wikipedia.org/wiki/Verschil_tussen_legenden,_mythen,_sagen_en_sprookjes

  13. Wilfred says :

    @Johan:

    Mythen zijn collectieve verhalen van een volk of cultuur met bestemmingselementen, maar de term wordt meestal voor pre-christelijke godenverhalen gebruikt.

    Behalve door Rudolf Bultmann c.s. 🙂

  14. DsDre says :

    @Afolus.

    Paul en Pieter hadden het over een sprookje. Als je er niet in gelooft is mythe passend. Zelf ben ik aanhanger van de narratieve theologie. De discussie of iets werkelijk is gebeurd of niet is minder relevant dan wat jij er nu mee doet.

  15. Wilfred says :

    @Ds Dre: Hoe werkt die narratieve theologie dan precies? Als binnen een genre een bepaalde beschrijving wel degelijk bedoeld is als een claim dat iets gebeurd is, waarom zou je dan een narratieve benadering kiezen? En wat levert dat dan op?

  16. Wilfred says :

    Ik vond het wel een aardig stukje humor. Leuke parodie! Twee vliegen in 1 klap. 😉

  17. DsDre says :

    @Wilfred.

    Wat levert het je op dat je zeker weet dat Jezus is opgestaan. De duivel, Satan of hoe je hem/haar wilt noemen weet dat ook zeker en wat levert dat dan op.
    Binnen het bevindelijke calvinisme gelooft men ook in de opstanding en wat levert die zekerheid daar dan op?

  18. Wilfred says :

    @Ds Dre: Als antwoord op je laatste vraag: een geloof in een toekomstige opstanding van doden. Wat levert een narratieve opstanding op anders dan de reeds bekende kennis dat het leven cycli kent? Hetzelfde geldt voor een narratieve benadering van andere historische claims. Begrijp me niet verkeerd, ik verdedig geen orthodoxe lezing. Maar op het moment dat je niet overtuigd bent van een historische claim, voegt een narratieve benadering voor mij in ieder geval weinig meer toe. Maar dat is heel persoonlijk. Zo was ook mijn vraag bedoeld.

  19. Pieter says :

    @DsDre
    De opstanding van Jezus kun je natuurlijk zien als een (letterlijke) opstanding uit de doden, maar dan moet je ook niet vies zijn van een flinke dosis mythologie en/of graag in sprookjes willen geloven. In een poging om tot een wat realistischer interpretatie van ‘de bijbel als geheel te komen, zou je de (voorspelde) opstanding van J.C. ook kunnen zien als ‘het opstaan van een verlosser’ in de daartoe aangewezen tijd. Daarmee komt ‘Hemelvaartsdag’ dus te vervallen, maar kan er wel een andere zekere eis van ‘de gelovigen’ -die zij zouden kunnen hebben op basis van ‘een belofte van God’ die hij doet in zijn ‘openbaringen aan Johannes’ (beter bekend onder de naam ‘apocalyps’ wellicht)- worden ingewilligd natuurlijk.
    Op ‘de daartoe aangewezen tijd’ wordt in feite ook al vele eeuwen, met smart, gewacht door vele gelovigen, vooral door degenen met smart, maar ja, om te weten waarop je wacht moet je wel weten hoe dit eruit ziet natuurlijk; want wie zegt dat het al niet lang geleden begonnen is en dat wij/men nu slechts nog wacht op ‘vervolmaking van het geheel’? Bijvoorbeeld; om maar eens iets te noemen.

    Zelf denk ik overigens dat ‘het internet’ best wel eens het ideale ‘speeltje van God’ zou kunnen zijn om ‘de duivel’ mee om de tuin te leiden en de mensheid naar zijn almachtige hand te zetten; duimen dus maar, zou ik zeggen, maar neem dit niet (te) letterlijk want duimendraaien lijkt wel erg veel op bidden!

  20. Pieter says :

    Het ‘opstaan uit de doden’ blijft een griezelig verschijnsel, hoe je er ook tegenaan kijkt. Als je eenmaal in je kist ligt hoeft het niet meer (beter van niet), evenals wanneer je je hebt laten cremeren; zo je er dan überhaupt nog kans op zou kunnen maken.
    Ook wanneer je het ‘opstaan uit de doden’ zou bezien als het verkrijgen van ‘het eeuwige leven in de hemel’ tegenover ‘het doelloos branden in de hel’ desnoods, dan nog vertoont dit ‘hemelse leven’ macabere kantjes, want ook een opperste staat van gelukzaligheid is niet eeuwig vol te houden uiteraard; de lol moet er ook af kunnen, want anders hou je het gewoon niet vol en/of neemt de gewenning het over en ga je op zoek naar steeds extremere kicks om aan je/de behoefte te kunnen blijven voldoen.
    Als het eeuwig leven voor iemand weggelegd is, dan zou dit enkel “God zelf” kunnen zijn in mijn ogen, en ik weet niet of zelfs díe er altijd even blij mee is!
    Toch lijkt Hij zich wel behoorlijk goed in ons te kunnen verplaatsen, en ik vraag me ook werkelijk af of zijn ‘denkvermogen’ zoveel afwijkt van het onze, al is dan alleen al “zijn meertaligheid” al weer nauwelijks te bevatten voor ons, evenals ‘zijn verantwoordelijkheden’ uiteraard. Maar Hij zal toch ook wel humor hebben en zo, net als ons, want hoe hou je het anders vol?

    Zo’n zware baan, en dat een eeuwigheid lang!
    Laten we maar hopen dat ie d’r zelluf geen eind aan maakt zou ik willen zeggen; wegens hoog oplopende irritaties, of gewoon puur uit verveling natuurlijk!

  21. niek1928 says :

    Parafrase:
    Ik denk dus god bestaat.

    Komt een brahmaan zijknat op het marktplein, zegt: Ik ben in de rivier gevallen. Een pandit loopt voorbij, hij zegt: ô.
    Bewijs van deze gebeurtenis: Geen.
    Toch droogde hij op, dus de pandit kreeg gelijk.

  22. Cultuurtheoloog (@frankgbosman) says :

    Leuke satire, maar Southpark deed het jaren eerder al véél beter. Kyle (het joodse jongetje) als nieuwe messias die de (financiele) schuld voor ons overneemt en eraan onder door gaat. http://goedgezelschap.eu/2009/09-03-28-southpark-economie.htm

  23. joost says :

    Niek
    Zelfs als hij niet was opgedroogd had hij nog geen bewijs gehad, hij had ook natgeregend kunnen zijn of zichzel nat hebben gegooid of onder de douche hebben gestaan met zijn kleren aan.
    joost

  24. Pieter says :

    @Niek

    “Ik denk dus god bestaat”

    That sums up the universe I guess.

    Goed gedaan man!