Kort verhaal: Een lelijke kerk

Place d'egliseHet was een bakbeest van een gebouw. Een lomp en hoog geval, afstotend van vorm en overdreven van afmetingen. Nog nooit hadden Lynn en Renee zo’n lelijke kerk gezien.

– Ontstellend, zei Renee. Wat een afgrijselijk ding.
– Weet je, zei Lynn, ik vroeg me wel eens af waarom sommige Vlamingen met enige wrevel spreken over de zwaarte van de katholieke kerk vroeger, en het benauwende, maar nu ik dit monstrum zie, begin ik het te begrijpen.

Renee liep een stukje achteruit om meer van de bovenkant te kunnen zien.

– Ik ga niet naar binnen, zei ze. Geen denken aan. Je krijgt er nachtmerries van.
– Merkwaardig, zei Lynn, hoe hoog de ramen zitten.
– En hoe klein ze zijn. Zo is het net een gevangenis. Overigens, je had het over Vlamingen, maar we zijn hier nog in Wallonië.
– Ja? Hoe heet dit dorp?
– Geen idee, zei Renee.

Lynn draaide zich om en keek de helling langs. De kerk was op het hoogste punt in het dorp gebouwd. Het plein voor de kerk liep sterk af. Voor kinderen de ideale plek om te spelen met skateboards. Maar het was er stil. Af en toe passeerde een auto het kerkplein.

– N’aucune idée, zei Lynn. Wat een dorp.
– Het dorp valt wel mee, maar die kerk…
– Ik vraag me af, zei Lynn, terwijl ze weer naar het gebouw keek, wie in hemelsnaam dit ontwerp verzonnen heeft.
– Misschien was er geen ontwerp. Het is gewoon een vierkante bak, die ze zo hoog mogelijk hebben gemaakt. Toen hebben ze nog gauw een paar raampjes gemetseld en dat was het dan. Het dak stelt helemaal niks voor.
– Die smerige vlekken op het stucwerk, is dat roest?
– Waarschijnlijk. Zie je die elektriciteitsdraden daar hangen? Niet alleen de bouwers hebben er een potje van gemaakt, ook de parochianen van nu kan het blijkbaar geen lor schelen dat ze een misbaksel van een kerk hebben.
– Onvoorstelbaar… Waar kijk je naar?

Renee wees naar een classicistisch gebouw, dat schuin achter de kerk stond. Het was niet groot, toch gaf het een voorname indruk.

– Wat zou dat zijn? vroeg Lynn.

Ze liepen er nieuwsgierig naar toe.

– De pastorie, misschien? zei Renee.
– Onmogelijk. Dit is zo fraai van ontwerp, het kan nooit van dezelfde architect zijn.

Uit een klein bordje met opschrift bij de entree konden ze opmaken dat dit gebouw vrij oud was en waarschijnlijk al bestond toen de kerk nog gebouwd moest worden.

– Dit was er dus eerder, zei Renee. Dat maakt het nog erger. Je moet wel een ongelooflijke hufter zijn, om zo’n kerk naast dit prachtige gebouw neer te zetten.
– Er voor, zelfs. Ik sluit niet uit, dat dit gebouw de heuvel oorspronkelijk beheerste. Het is net alsof de geestelijkheid wraak wilde nemen.
– Ja, zei Renee. De vloek van de wanstaltige kerk.
– Zo’n bouwpastoor, vroeg Lynn, heeft die nou indruk willen maken, of had hij gewoon geen smaak?
– Ik stel me zo voor, dat in dit classicistische gebouw een familie woonde die de dienst uitmaakte in het dorp en waar de geestelijkheid wel binnen mocht komen, maar verder op weinig respect kon rekenen. De familie moet op een gegeven moment verzwakt zijn geraakt. Recht voor hun deur is toen dit monster neergekwakt. Het is de ultieme belediging.
– Als een vuistslag, zei Lynn.
– Zeg maar gerust dat ze recht in het gezicht gespuugd zijn door meneer pastoor.
– Zo sterk druk jij je gewoonlijk niet uit.
– Kun je nagaan, zei Renee, hoe lelijk ik dit misbaksel vind.

Lynn trok Renee aan een mouw.

– Het kan nog erger, zei ze. Kom eens mee.

Samen liepen ze naar een winkelgalerij achter de kerk, die opgetrokken bleek in een typische zeventiger jaren stijl. Grauw beton en eentonige etalages onder een overhangend dak, dat aan de onderkant met schrootjes was betimmerd.

– Jezus, zei Renee, wat mankeert die mensen hier?
– Blijkbaar is slechte smaak erfelijk. Wat vind jij het lelijkste? De kerk of deze winkelgalerij?

Maar Renee werd afgeleid door een opening tussen de winkels. Het was een doorgang die eindigde bij een oude, stenen trap. De treden verdwenen in een bocht achter de winkel aan de linkerkant, die met schuttingplaten verlengd was. Aan de rechterkant dekte een grote, houten schuur de horizon af. De twee vriendinnen keken elkaar aan. Met enige schroom namen ze de trap omlaag, maar in de bocht, aan het einde van de verlengde winkel, bleven ze staan. Het was hen niet duidelijk of ze zich op privéterrein bevonden. Voorzichtig keken ze om de hoek.

Tot hun verbijstering kregen ze een vergezicht voorgeschoteld, dat qua schoonheid eerder in Zuid-Frankrijk thuishoorde, dan in een uitloper van de Ardennen. Voor hen lag een bebost dal, in de verte dreven golvende heuveltoppen in een grijsblauwe mist en de steile helling aan hun voeten leek met wijnstokken beplant.

– Mijn hemel, zei Lynn. Zo hoog zitten we toch niet? Verbouwen ze hier wijn?
– Wat mooi… We zitten niet zo hoog, maar het dal ligt in verhouding vrij laag, dan lijkt zo’n heuvel al heel wat. Volgens mij kijken wij hier in de richting van de Ardennen. Bij mooi weer kun je misschien wel Luxemburg zien. Wijn, zeg je? Eerder bonen.
– Ze weten niet wat ze hier in handen hebben. Breek het winkelcentrum af, sloop de kerk, knutsel hier een stoeltjeslift en de toeristen stromen toe.
– Ik denk niet, dat ze daar het geld voor hebben, zei Renee. Het classicistische gebouw, die vreselijke kerk, dit winkelcentrum, ze zijn er alleen maar op achteruit gegaan. Er is veel werkloosheid in Wallonië.
– Dit is een strategische plek, zei Lynn. Volgens mij heeft hier ooit een burcht gestaan en is er uiteindelijk nog een landhuis voor de nazaten gebouwd. Maar de genadeslag werd uitgedeeld door een hatelijke pastoor, die definitief een einde maakte aan de grandeur.
– Ja, en de verarmde bevolking gaat nog braaf elke zondag ter kerke, naar dat bakbeest, waar de huidige pastoor liefde predikt, in Jezus’ naam.
– Die kerk straalt gewoon bekrompenheid uit.
– Benauwend, zei Renee.
– Inderdaad, zei Lynn. Log, benauwend en afstotend. De katholieke kerk op haar slechtst.

Zwijgend genoten ze nog een tijdje van het uitzicht.
Terug op het plein slenterden de twee vriendinnen naar de cabrio, die door Renee op afstand werd ontsloten. Lynn liep echter nieuwsgierig door naar een laag muurtje aan de rand van het plein.

– Er was een burcht, mompelde ze. Renee! riep ze. Er was een burcht!

Renee kwam naast haar staan. Een bewoner had in zijn tuin van steen een schaalmodel gemaakt van een kasteel. Het model oogde professioneel.

– Zou dat de originele bebouwing zijn? vroeg Renee.
– Dat moet wel, zei Lynn, terwijl ze het trapeziumvormige binnenhof vergeleek met het kerkplein. Waarom zou het anders hier staan? Het ziet er goed uit. Misschien heeft de gemeente het laten maken.
– Voor de tuin van een particulier?
– Het is misschien een of andere stichting.
– In ieder geval hecht iemand belang aan de historie van dit dorp, zei Renee.
– Liever niet. De kerk is inmiddels oud genoeg om puur op leeftijd interessant gevonden te worden. Straks restaureren ze dat ding nog. Ik zie liever dat ze ijverig doorgaan met de zaak laten vervallen.
– Het classicistische gebouw wordt goed onderhouden.
– Daar heb je gelijk in. Misschien zijn ze al bezig om hun luisterrijke historie terug te halen.
– Ja, en gaan ze de kerk slopen. Zouden ze dat durven? Kiezen voor schoonheid en een kerk slopen die nog volop gebruikt wordt?
– Ik hoop het. Maar dan zou er een nieuwe kerk gebouwd moeten worden en dat is tegenwoordig duur. Waarschijnlijk te duur.
– Dus blijft alles bij het oude, zuchtte Renee.
– Het is typisch Belgisch. Niet het geheel mooi proberen te krijgen, maar alleen dat ene gebouw. Zoals je in Vlaanderen soms een prachtig landhuis ziet staan in een rommelige omgeving.

Renee speelde even met haar autosleutels en zei toen:

– Laten we gaan.
– Ja, zei Lynn. We gaan.

Ze verlieten het dorp en zochten de nabijgelegen snelweg op. De twee vriendinnen verwerkten stil de indrukken die ze die dag hadden opgedaan. In de buurt van de Nederlandse grens zei Lynn:

– Ik ben ze onderhand wel zat, die oude kerken.
– Toevallig dacht ik precies hetzelfde, zei Renee. We hebben mooie kerken gezien, schitterende gebouwen, maar nu is het welletjes.
– We zagen alleen de gebouwen, de architectuur, niet de onderdrukking die er ook bij hoorde.
– In het algemeen viel het wel mee, denk ik. Hier heerst nog steeds een Bourgondische mentaliteit. Maar in een enkel dorpje ging de pastoor als een potentaat te keer.
– De sociale controle moet ook voor een pastoor moordend zijn geweest. Er ontstaat zo vanzelf een sfeer van schijnheiligheid en afgunst.
– Ja, zei Renee, maar dat is inherent aan elk geloof. Geen enkele christen leeft als een christen. Je kunt hooguit de ander wijsmaken, dat je zo bent. Mensen zijn mensen, ze willen allemaal hetzelfde. Christen, moslim, hindoe, de mens wil spelen.
– Homo ludens, zei Lynn.
– Inderdaad.
– Behalve dan bij de bouw van die kerk.
– Nou, zei Renee. Daar was meer sprake van homo neanderthalensis. Groot en lomp.
– Zou het? Volgens mij waren de Neanderthalers klein.
– Hoe dan ook, het is een lomp ding.
– Mee eens.
– We zijn bijna in Nederland.
– Zeg, zei Lynn, het is nog vroeg. Kunnen we niet even bij Ikea langs? Ik heb een kastje nodig.
– Je vergt wel het uiterste van me. Eerst die kerk en nu Ikea?
– Ikea is een magazijn, en voor een magazijn is het ontwerp best goed.
– Voor mijn part, zei Renee. We gaan naar Ikea.
– Bovendien, schoonheid moet je ontdekken. Het is als bij die kerk. De lelijkheid dringt zich aan je op, maar als je niet meteen wegloopt en goed zoekt, ontdek je een pracht van een gebouw, een mooi uitzicht en ook nog een schaalmodel van een middeleeuws kasteel. Omdat je er moeite voor doet.
– Het is Ikea. Bij de kassa, daar doe je pas een verrassende ontdekking.

Lynn strekte even haar benen en zei toen:

– Het is nu wel kapot, vind je niet?
– Geen oude kerken meer, zei Renee.
– Opeens zijn we ze helemaal zat.
– Dankzij dat lelijke ding in Wallonië.
– Zeg dat wel. Ik denk dat we maar een tijdje niet meer op pad gaan.
– Het is toch al bijna herfst.
– Ja, zei Lynn.
– In de herfst en winter is er geen lol aan.
– Zo is dat. In de lente zien we wel weer. En weet je wat?
– Nee, zei Renee.
– Laat Ikea maar zitten. We gaan naar huis.

Renee zuchtte, maar ze begreep het wel. Hun laatste dagtocht in de zomer liep leeg als een pruttelende ballon.

Rowy van Hest schrijft korte verhalen over vriendschap.

Advertenties

33 responses to “Kort verhaal: Een lelijke kerk”

  1. thebutler says :

    Wat is er mis met aanhalingstekens?

  2. Johan says :

    Ik vind het zo wel lekkerder lezen dan met aanhalingstekens.

    Je blijft wel met de vraag zitten: waar staat die lelijke kerk in hemelsnaam? Het is Wallonië, dus het zou zomaar naast het huis van Dutroux kunnen zijn.

  3. thebutler says :

    Het ziet er uit als een verslag van een vergadering. En waarom zinnen beginnen met gedachtestreepje? Slaat nergens op.

  4. agilhartje says :

    Misschien was die kerk van binnen wel een juweeltje. Of is die gemeente een prachtige groep mensen.

    Maar ja, de hoofdpersonen zien alleen de buitenkant…

  5. Pittig says :

    @ The Butler

    Waarom maak je je zo druk om een paar streepjes?

  6. afolus says :

    @Pittig
    Heb je nog steeds problemen met je computer en/of internet?
    Ben je nog van plan de DS-meeting te bezoeken?

  7. niek1928 says :

    @ GG, met groet aan Lynn en Renee.
    Wat een leuk verhaal, het daagt me uit te zoeken naar die plek, Met zoeken via het bordje zal ’t vast niet lukken. Help me, noem de naam, dan kan ik met een zoekprogramma de locale Ardennen verkennen en de dooskerk bezichtigen, misschien zelfs van binnen…

    @ thebutler, op 10 maart, 2013 om 12:17 pm zei:
    “Het ziet er uit als een verslag van een vergadering. En waarom zinnen beginnen met gedachtestreepje? Slaat nergens op.”
    Bent u taalexaminator? Voor mij was het duidelijke taal.

  8. niek1928 says :

    @ @ GG, met groet aan Rowy van Hest, echte schrijver van het verhaal.

    Een uitdaging werkt bij mij als een korte heftige verslaving. Klein resultaat. Ik heb bij Google Afbeeldingen het bordje “Place de l’eglise” teruggevonden! Vlak eronder stond ook een identieke foto die NIET van ‘goedgelovig.wordpress’ afkomstig was; maar ik noteerde helaas de gegevens niet over de afkomst, dus waar dit identieke prentje vandaan kwam. Avontuur voor me, verwarring met afwijkende fotonaam “Place deglise”. Nog enkele malen gezocht en beide prenten niet meer opnieuw gevonden. Potverjandriedubbeltjes nog aan toe.

    Minimaal resultaat wat zoeken locatie betreft.

    Wél meende ik vaag te hebben gelezen dat de gezochte plek met muziekmaken van doen heeft. Rowy van Hest is componiste en pianiste en ook schrijfster, ook als blogster en ze ageert in internetgroepen. Al scannend merk ik dat zij een heel leuk mens moet zijn, en met een leefstijl die mij zeer aantrekt. Hoe kan het ook anders, zij speelt met muziek en woorden, ik speel met woorden, die ik niet zozeer taalgebonden uit, woordenspel dat qua betekenissen meer op vrij improviseren (bijna vrij preludiëren) lijkt; dat komt denk ik dan wel weer omdat ik ook veel zing, zomaar voor de lol. En een flinke hekel heb aan regeltjes, met name logica en discussievormen, bewijzen en syntheses – allermeest omdat die van beperkte gegevens uitgaan terwijl ik het weglaten van (mogelijk onbekende) waarheden in een conclusie waardeloos vind omdat ik dit bestempel als regelrechte leugen. Bijvoorbeeld: wij weten totaal niets over het stromende universum; deeltjes via neutrino’s en universa tot heelallen. Maar we hebben allerhande zogenaamde bewijzen over een of andere zelfgeschapen god, die nog met ons communiceren zou ook. Triest en zorgwekkend. – Einde voorbeeld.

    Terug naar de lelijke kerk. Mijn gok is nu, dat de platte dooskerk in werkelijkheid een muziekgebouw is, niet gebouwd voor het mooi, maar voor een bijzondere acoustiek. En verder zoeken doe ik niet. Laat een ander er maar de tanden op stuk bijten. Grappige GoedGelovig, ik vind het een leuke speurtocht – voor anderen. Ik ben blij met het spoor dat GG heeft gelegd naar Rowy. Ze had natuurlijk Lynn en Renee binnen moeten laten kijken. Zo metaforisch als wat… Ik mag dat wel.

  9. Wilfred says :

    @Niek: Je opbruisende gedachten hebben veel weg van de structuur van een vulkaanuitbarsting of een tsunami… 😉

  10. niek1928 says :

    @ Wilfred: Terwijl nét de gedachte was aan het afebben dat ik het hier te bont maak, lees ik je reactie. Barst uit in lachen… So True!
    Lachen, letterlijk en figuurlijk.

    Men poogt hier vrijwel dagelijks, vanwege mijn gebruik van een pilletje op indicatie van een soort geriater, mij mijn structuur terug te geven die ik volgens hem door een paar zware narcoses zou zijn kwijtgeraakt. Een lastig punt hebben de werkers van de dagverzorging na vijf jaar de moed doen opgeven om die taak met succes op me toe te passen. Dit hoorde ik een paar dagen geleden, toen ik maar weer eens erop wees dat ik in mij hele leven geen structuur gekend heb. Maar ik heb genoeg goeie kennissen die te pas en te onpas brullen: Vesuvius, als deze kreet van van 40 jaar geleden je iets zegt. Ik voel me dus niet alleen in Pompeï. Nog minder nu ik de schrijver/ster van “Lelijke kerk” ietwat heb leren kennen.

    Ken jij die afzichtelijk lelijke ruwe bollen die inwendig een schitterend zicht op diamantachtige structuurtjes vertonen? Oftewel: het leven bestaat uit méér dan geordende gedachten.

    Fijn dat je dit herkent aan me.

  11. goedgelovig says :

    @niek1928: We willen je zoektocht niet teveel verstoren, maar het Place de l’eglise plaatje is er willekeurig bijgezocht en heeft geen enkele relatie met het kerkenpad van Lynn en Renee. 🙂

  12. thebutler says :

    @Pittig Ik schrijf zelf en laat mijn werk door verschillende mensen nakijken. Dit soort dingen zou ik er zelf al uitfilteren, omdat ze de regels van goed taalgebruik volledig tot een lachertje maken. Ik vind het ook wel raar dat het zo geplaatst wordt.

  13. goedgelovig says :

    @thebutler: Apart dat een onconventioneel type als jij zich druk maakt om ‘de regels van goed taalgebruik’. Taal is per definitie van iedereen en voortdurend in ontwikkeling. De streepjes stonden in het origineel, ze stoorden ons niet, en onze eindredacteur had ook geen zin om alle streepjes door aanhalingstekens te vervangen.

    @Allen: We hebben Rowy gevraagd waar het kerkgebouw staat. Ze mailde net terug:

    Het verhaal is voor het overgrote deel waar. De kerk is echt, het dorp is echt, het winkelcentrum met de schrootjes ook (althans, als het er nog staat), evenals een schaalmodel van een oude burcht in iemands tuin aangrenzend aan het plein. De kerk staat op een heuveltje, want het plein loopt sterk af. Alleen het tafereel achter het winkelcentrum is ietwat overdreven. O ja, er staat inderdaad een fraai, laag monumentaal gebouw naast de kerk.

    Ik ben echter vergeten waar in Wallonië deze kerk staat. De naam van het dorp weet ik evenmin. Ik zal deze e-mail dadelijk forwarden naar ‘Renee’. Misschien weet zij het nog.

    Het verhaal heb ik geschreven omdat wij beiden getroffen werden door de ontzaglijke lelijkheid van de kerk. We hebben op weg naar huis nog een tijdlang gediscussieerd over de kerk. Voor een deel is ons gesprek in het verhaal terechtgekomen.

    Hoe ongeloofwaardig het ook lijkt, veel van de verhalen zijn voor een groot deel op waarheid gebaseerd. Wij hebben nogal wonderlijke ervaringen gehad op onze reizen.

    Afijn, wat de lelijke kerk betreft, als je gaat zoeken naar een kerk in Wallonië die op de plek van een oude burcht staat en waar een monumentaal gebouw naast staat, plus nog wat gegevens, dan vind je hem misschien wel. Als iemand een afbeelding vind, wil ik wel kijken of ik hem herken.

  14. Pieter says :

    Ik moest/kon aan veel dingen denken tijdens het lezen van dit verhaal, waarbij ‘het huis van Dutroux’ ook zeker een onderdeel is geweest, maar er zal zoveel meer in. Daarom ben ik toch maar even gaan zoeken naar de plek in Wallonië waar ik zelf een paar keer geweest ben, om te zien of zich daar het beschrevene misschien bevindt. Ik kwam op dit pleintje uit http://goo.gl/maps/lhTEU de ‘place L. Delhaize’ waarvan de naam ons weer terug doet denken aan ‘de bende van Nijvel’, die andere schandvlek op het (politieke?) blazoen van België als geheel.

  15. Wilfred says :

    @Niek:

    Oftewel: het leven bestaat uit méér dan geordende gedachten.

    Helemaal waar!

  16. thebutler says :

    @Goedgelovig: Tuurlijk. 😉

  17. niek1928 says :

    @ Wilfred: Hoewel ik als ervaren oudje vaak water zie branden, voel ik in dit GG-gebeuren steeds maar weer een vluchtig gedachtespinsel voorbij waaien “op satyrische wijze in het ootje te worden genomen”. Jouw reactie pleziert me zonder voorbehoud!

    @ GG: En Lynn is dus Renee? Ik heb nog maar een paar verhalen van haar gelezen, dat haal ik nog wel in, ooit. Dan zal wel blijken dat de vraag niet gesteld had hoeven worden als ik nu wat meer geduld toepaste.

    @ thebutler:
    – De taal is van ons, taalhotemetoten begeleiden ons slechts met regels om eenduidig gebruik in officiële stukken voor te schrijven.

    – Zie gebruik van ‘na’ en ‘naar’ in zeer oud taalgebruik, niet alleen bezuiden de grote rivieren. En in het nu… Kijk ook in kranteartikelen die de mist ingaan ondanks eindredacteuren en hoofdredacteuren van die kranten.

    – Een gedachtestreepje, zoals vooraan in deze zinnen, als aanduiding dat een andere persoon aan het woord komt lijkt mij een vrijheid van Lynn’s taalgebruik, in dit geval om de stroom van een dialoog niet te ontsieren met voortdurend nodige komma’s en aanhalingstekens.

    – Ik gebruik nu hier de gedachtestreepjes om een en ander op te sommen. Dit is mijn taal, in een niet-officiele taalversie.

    – De idiote regel om de extra ‘n’ in pannekoek voor te schrijven is al jaren geleden openbaar betreurd (knipsel verloren bij mijn laatste verhuizing) door een kleine meerderheid van de leden van de taalcommissie die bindend hierover hadden geadviseerd. Tijdgebrek had hen belet ons onze pannekoek terug te geven. En nog wat andere woorden.

    – ‘Een goed taalgebruik’? Bedoel je daar ook mee dat ik deze reactie had dienen te voorzien van indelingen zoals
    ” Tertio
    sub 23 “?
    Ik hou het simpel, in werkelijkheid zie je nog diepere onderverdelingen.

    – Ammenooitnie. Ik laat me niet gek maken, dat ben ik al. Dwing me niet het woord ‘discriminatie’ te gebruiken. Jij wint, nu heb ik het toch gebruikt.

    @ Allen: Plezierige avond.

    .

  18. thebutler says :

    NOUJAIKDACHT=ERISVASTWELEENGOEDREDENVOORZULKEREGELS/ZODATWEALLEMAALBETERKUNNENVOLGENWATERBEDOELTWORTENDAARDOORDEALGEHELECOMMUNICATIEWATVLOEIENDERVERLOOPTENZOMAARIKKANNATUURLIJK—ALSHETIDEEBSTAATDATIKONCONVENTIONEELZOUZIJN—/:”bETEKENTDATDATJEDANDOETWATHETMAKKELIJKSTISOFZOW?:”/NATUURLIJKWELPROBERENOMWATVRIJEROMTEGAANMETDIEDINGEN_ZOBETER?:p

  19. thebutler says :

    OFDOEIKERGOEDAANOMBIJ_______________HERODEJONG__________INHETLEERTEGAAN?;D

  20. niek1928 says :

    @ thebutler – Slok op?

  21. joost says :

    in elk geval hebben ze in het item een streepje op ons voor en daar schijnen sommigen jaloers op te zijn, 😦
    joost

  22. Wilfred says :

    @Niek: Ik hoop het niet. Als hij zelfs in beschonken toestand nog aan de voormalige Hero de Jong denkt, is het goed mis! 😉

  23. goedgelovig says :

    @thebutler: Bij Romy is de leesbaarheid er op vooruitgegaan, bij jou achteruit. MAARDATZALWELEENKWESTIEVANAANLEGVOORTAALZIJN. :-p

  24. niek1928 says :

    @ Allen:
    Ik haal aan bij mezelf:

    “- De idiote regel om de extra ‘n’ in pannekoek voor te schrijven is al jaren geleden openbaar betreurd (knipsel verloren bij mijn laatste verhuizing) door een kleine meerderheid van de leden van de taalcommissie die bindend hierover hadden geadviseerd. Tijdgebrek had hen belet ons onze pannekoek terug te geven. En nog wat andere woorden. ”

    Een reactie van jullie verwacht (zeker van ‘the butler’ met zijn persoonlijke hulpjes). Nou schrijf ik eens iets inhoudelijks – ik ervaar me nu op glad ijs – en tastbaars, Droefheid heeft bij me toegeslagen; ik dácht nog wel dat het tussenwereldse terugwerkt op ons ondermaanse en ondersteuning aan jullie zou hebben gegeven op me te reageren… Mais non. huilie huilie. .

    Kom op héééé!

  25. Wilfred says :

    @Niek: Je voelt je aangespoord door Pieter? Overigens zijn wij in de regel heel kritisch over verloren bronnen, dus veel vrolijks hoefde je niet te verwachten! 🙂

  26. Pittig says :

    @ The Butler

    Hoe noem je iemand die zich druk maakt om een paar streepjes ?

  27. goedgelovig says :

    @Pittig: Een politie-agent?

  28. thebutler says :

    @Pittig Perfectionist of mierenneuker.

  29. niek1928 says :

    @ Wilfred
    Om 5:46 pm wist je toch nog niet dat god een priesterlijke slimprater de steenrotsopvolger liet worden waarop hij voort kan gaan zijn kerk af te bouwen? Ik doel hier niet op het rondwarende germanisme dat juist afbreken betekent. Heb jij zulke goede connecties met onze locale god? Is je voorspelling niet een wonder?

    Als je met Pieter dan niet Petrus aanduidt, moet je het wel hebben over wat Pieter hier eerder schreef. Welnu, ik heb in België geen schandvlekken gezien, integendeel, enzovoort. Pieter linkte http://goo.gl/maps/lhTEU, dit voelde ik wél als een aansporing. Hierbij, voor het gemak, laat ik Pieter weten dat dat plein in geen enkel opzicht l íj k t op de situatie in het verhaaltje van Lynn. Maar onder de gedegen GG en andere reageerders hier is vast wel iemand die blijft zoeken naar de lelijke dooskerk, ik niet.

    Blijdschap doorstroomt mijn wezen dat GG voor de tweede maal niet heel kritisch naar mijn schrijfsels heeft gekeken, nu met betrekking tot de niet verloren, alleen kwijtgeraakte, bron. Evenwel in alle openbaarheid nog wel terug te vinden in ruwweg, speling plus 10 vóór tot 10 jaar na 1980, ingezonden brieven van De Volkskrant.

    [Ander topic’s Professor Vadertje Lang(-er) been zal indertijd het grote wonder beschreven hebben in zijn dagboek/logboek. Houden ze zulke dingen niet bij in onze godsdiensten? Hoe moet de geschiedenis hier tegen aan kijken? Leeft het wonderlichaam niet meer? Een dwaas kan meer vragen dan …, enzovoort.]

  30. Wilfred says :

    @Niek: Nee, geen voorspelling en geen wonder. Louter een verwijzing naar wat Pieter eerder onder het topic: Gloriestoel wil 1 miljard subsidie, 12 maart 9: 34 pm e.v. schreef. 😉

  31. niek1928 says :

    @ Wilfred: Ik laat me niet door alle topics gekker maken, soms scan ik er een die me niet meteen al tegenstaat. Laat ik het daar maar op houden. Gezegende nachtrust.

  32. rob says :

    @Pittig

    Hoe noem je iemand die zich druk maakt om een paar streepjes ?

    een purist? of een scanner van een streepjescode

  33. joost says :

    rob
    of een zebra. 😉
    joost