De dienst van de knipoog

Er wordt te weinig geknipoogd, te weinig blikken van verstandhouding, van ’ik vind je aardig’ of ’neem dit niet al te serieus’. Daarom ben ik weer met mijn dagelijkse knipoogtweet begonnen. Iedere morgen een knipoogtweet om de nieuwe dag mee te beginnen. Achter de knipoog zit natuurlijk een diepe geestelijke wetmatigheid, met de knipoog claim ik in de hemelse gewesten mijn aardse succes voor de komende dag.

cropped-buddy_christ1-e1357142652219

Mijn terugkeer naar de dienst-van-de-knipoog komt nadat ik de afgelopen maanden veel tegenslagen heb meegemaakt. Nu zie ik in dat God me hiermee een ernstige les wilde lezen. Een les die ik pas begreep in de afgelopen kerstnachtdienst. De voorganger riep ons met luide stem op om op het kindeke te zien. Een kleine gideonsbende van gehoorzamen schuifelde door de rijen naar voren. Ook ik ging met knikkende knieën naar het kindeke in de kribbe. Angstig en aarzelend keek ik over de rand en voor het eerst in mijn leven keek ik ín de kribbe en zag een jolige baby met hele dikke vette knipoog. Toen wist ik het zeker: ik moet me bekeren van mijn zondige wegen en meer knipogen!!!

Achter de knipoog zit vooral een belofte die ik heb gedaan aan @markMdeboer om nu eens uit te leggen waarom ik nu knipoog: Het begon allemaal toen onze eerste hond een keertje knipoogde; een lekkere langzame vette Barsoi knipoog. Zo’n knipoog waardoor je bijna zou geloven dat honden gedachten kunnen lezen en met hun lichaamstaal dan terugpraten, terwijl ze gewoon een bak vlees willen en daarna slapen.

Maar misschien nog wel belangrijker is dat onze kids me zo af en toe vertellen dat ik te vaak serieus ben, dat ik eens wat vaker moest lachen en lol maken. “Pap, doe eens gek, geef een knipoog”. Wat eigenlijk betekent: “Doe ook eens leuk en raar, net als mamma”.

Een knipoog voordat je een ministerie in stapt is ook wel zinvol. Te vaak nemen ambtenaren hun werk te serieus en vergeten ze dat een samenleving ook best wel doordraait als ze een extra kop koffie nemen of in een vlaag van creativiteit eens door het ándere raam naar buiten kijken.

Iedere morgen een knipoog heeft ook iets van een liturgie, iets neomonastieks, een soort ”De Zevende Regel in schietgebed formaat”. Een tweetlange eredienst om te beseffen dat een christen een vreemdeling is in de huidige crisis en burger van een ánder Koninkrijk, een Koninkrijk van knipogers. Ze zijn volgers van de grote Hem die knipoogt naar de machtigen van vandaag: Neem vandaag niet al te serieus, wie weet ben Ik er vanavond al. 😉

Nico-Dirk van Loo werkt bij het Ministerie van Economische Zaken en blogt over ontwikkelingen in de ‘emerging church’ en de Gereformeerde Kerk vrijgemaakt.

Advertenties

15 responses to “De dienst van de knipoog”

  1. afolus says :

    Het zijn vreemdelingen, bijwoners en knipogers…
    Nico-Dirk 3 vers 11

    Die vrijgemaakten gaan helemaal los, zie ik wel… 😀

  2. agilhartje says :

    Wel met zorg uitkiezen wie je beknipoogt want anders krijg je te maken met boze echtgenoten, bijvoorbeeld.

  3. rob says :

    Mannen boven een bepaalde leeftijd kunnen er beter ook niet teveel mee strooien 😉

  4. Paul Theodorus says :

    Het is altijd ergens goed voor !

  5. afolus says :

    Ik heb het zojuist uitgeprobeerd en nu heb ik naast een knipperend oog ook een blauw oog… 😀

  6. joost says :

    afolus
    Sommige vrouwen vallen op mannen met blauwe ogen. 😉
    joost

  7. Ettje says :

    Mooie column! Kan geen kwaad jezelf wat minder serieus te nemen!

  8. bramvandijk says :

    Nico-Dirk van Loo werkt bij het Ministerie van Economische Zaken, Landbouw en Innovatie, en blogt over ontwikkelingen in de ‘emerging church’ en de Gereformeerde Kerk vrijgemaakt.

    Collega, je weet toch dat de naam van ons ministerie weer is ingekort? Of is dit onderschrift niet van jouw hand en is de redactie daarvan nog niet op de hoogte?

  9. goedgelovig says :

    @bramvandijk: De eindredacteur had nog geen kennis genomen van de meest recente wijziging. Is nu aangepast.

  10. bramvandijk says :

    @GG
    Dat leek mij al de meest logische optie. De andere was dat Nico-Dirk van de oud-LNV tak was en het verlies van Landbouw in de naam van ons ministerie nog niet helemaal heeft verwerkt. Maar dat zou niet helemaal logisch zijn gezien de relativerende opmerkingen van het artikel 😉

  11. mafchauffeur says :

    Een knipoog voordat je een ministerie in stapt is ook wel zinvol. Te vaak nemen ambtenaren hun werk te serieus en vergeten ze dat een samenleving ook best wel doordraait als ze een extra kop koffie nemen of in een vlaag van creativiteit eens door het ándere raam naar buiten kijken.

    Aan de andere kant: een vlaag van creativiteit in de reiskostendeclaraties is voor de staatssecretaris van Economische Zaken inmiddels politiek fataal gebleken. 😉

  12. Ab Krook says :

    Een knipogende ambtenaar lijkt me een pleonasme. Dat is het genre werklieden wat we sowieso niet al te serieus moeten nemen.

  13. Pittig says :

    @ Ab Krook

    😉

  14. Flipsonius says :

    @Ab Krook
    Dat doen wij ambtenaren zelf ook al niet. We beginnen de werkdag steevast met het lezen van een stukje Prediker…;-)

  15. Ettje says :

    @Flipsonius; Jij laat dus naar je knipogen bij de aanvang van de werkdag! Goede zaak, zolang je die knipoog meeneemt naar je werk.:-)