Recensie: Dagboek van een zoekend christen

Monique Samuel is een schrijfster en politicologe die ten tijde van de Arabische Lente razendsnel bekendheid verwierf als commentator. Ze zat bij P&W aan tafel (en buikdanste er bovenop) en schreef columns voor en gaf als vrouwelijke Arie Boomsma interviews aan allerlei bladen. Tussendoor stortte ze zich in een lesbische relatie, scheidde ze van haar man en kwam uit de kast (in die volgorde). Ze bezocht allerlei landen, ontmoette mensen van allerlei pluimage en begaf zich in allerlei kerken (van orthodox tot katholiek en van gereformeerd tot pinkster). Om dat allemaal een plek te geven schreef ze ‘Dagboek van een zoekend christen’. Zoekend betekent in dit verband niet twijfelend, want Monique kan aardig stellig zijn.

Het boek is opgebouwd rond de 10 Geboden, een serie in Trouw waarvoor ze werd geïnterviewd. Elk hoofdstuk behandelt een gebod. Daarnaast leunt ze sterk op ‘emerging’ schrijver Brian McLaren, met name zijn boeken ‘Naked Spirituality’ en ‘A new kind of Christian’. Ze introduceert de ‘christen 2.0’, een upgrade van de voorspelbare, kerkgaande, dogmatische, dualistische, maatschappelijk irrelevante gelovige. Over karikaturen gesproken. De christen 2.0 is de meer levendige tegenpool daarvan en wil:

“… de heelmakende, alles bevrijdende liefde van god te laten zien. Een liefde die inclusief is, die mannen en vrouwen, homo’s en hetero’s, christenen en moslims en gelovigen en ongelovigen met elkaar verbindt. Een liefde die geniet van de schepping, die oog heeft voor de ander en strijdt voor het goede. Die hoop geeft en inspireert, die ons van onze dogmatische ketens bevrijdt en opnieuw doet ademen.”

En als een soort manifest:

“De houdbaarheidsdatum van een gebiedend en veroordelend christendom is allang verstreken. Het gestuntel van kerken en hun gelovigen met seksualiteit en diversiteit, de gelijkheid tussen man en vrouw, de verdeling van taken tussen ouderen en jongeren en de behandeling van minderheden neigt naar hypocrisie. […] Van gebrokenheid naar heelheid, van scheiding naar eenheid, dat is de grote uitdaging voor de postmoderne christen anno nu. Het nieuwe christen-zijn is levend en overtuigend, maar ook transparant en eerlijk.”

Hoewel het boek lekker wegleest (schrijven kan Samuel wel) en met regelmaat verrassend scherpzinnige observaties biedt, bekruipt je toch het gevoel dat de christen 2.0 eigenlijk Monique Samuel zelf is. Het boek is in de eerste plaats een egodocument. Het is haar postmoderne zoektocht en de dingen die zij ontdekt worden automatisch aan de beschrijving van ‘het nieuwe soort christen’ toegevoegd. Ze bekent zich tot een vorm van syncretisme: God is in zijn/haar vele gedaanten niet alleen zichtbaar in het christendom, maar ook in de islam, het boeddhisme en hindoeïsme. Ze kiest voor een gemengd homohuwelijk (haar lesbische partner is geen christen). Ze heeft de deuren van de kerk bewust achter zich dicht getrokken en bezoekt alleen af en toe nog de katholieke kerk op de hoek voor haar eigen individuele momentje met God.

“Terug in Nederland realiseerde ik me dat er geen plek was in de kerk voor mij. Dat ik er als lesbische, interkerkelijke, jonge, allochtone vrouw niets te zoeken heb. Ik ben geen kameleon. Ik kan mezelf niet opdelen in een Monique binnen én buiten de kerk. Hoewel dit besef me pijn deed luchtte het me ook op. Ik mocht mijn strijd staken en in vrijheid toegeven aan mijn dromen en verlangens. Ik kreeg een relatie met een niet-christelijke vrouw en kon, zowaar, eindelijk uitslapen op zondagmorgen.”

Het is zonder twijfel bevrijdend om zo te leven, want kerkelijke beperkingen vallen weg, je kunt de hele wereld omarmen en je eigen passies volgen. Tegelijkertijd is het ook heel erg individualistisch. En het is wel erg makkelijk om je ervaringen in den vreemde af te zetten tegen de voorspelbaarheid thuis.

“In de arme volkswijken van Cairo leerde ik in wonderen te geloven, tussen de sloppen van Santo Domingo ervoer ik de kracht van Gods geest als nooit tevoren, in de eeuwenoude erediensten in Ethiopië stroomden de tranen me over de wangen, maar in de sombere kerken van de Bible Belt zag ik slechts halsstarrige vertwijfeling.”

Het boek bevat veel anekdotes waarin de kerk en christenen en slecht af komen. Het lijkt Goedgelovig wel. Maar Samuel compenseert dat met authentieke spirituele ervaringen, poëzie, een holistisch perspectief op geloven, het leven vanuit je principes en de hoop dat we met elkaar een betere wereld kunnen maken.

Advertenties

51 responses to “Recensie: Dagboek van een zoekend christen”

  1. Afolus says :

    Leuke en mooie vrouw die Samuel.
    Het kan haar onmogelijk worden aangerekend dat de zoektocht naar van de geldende norm afwijkende identiteit behoorlijk verwrongen wordt als je opgroeit in een omgeving waar men er zeker van is dat jouw gevoelens niet kloppen of zelfs zondig zijn.

    Dat zij desondanks op zoek ging naar een of de God die haar wel erkent en ruimte biedt, vind ik wel te prijzen.

    Ik heb hier al eens gemeld dat ik mij schaamde voorde worsteling van mijn eigen kind die verliefd werd op een vrouw en maandenlang schroomde om da aan mijn vrouw en mij te vertellen. Alleen omdat wij zo goed wisten wat de goede God daarvan vond.

    Ik feliciteer Monique Samuel met dit ongetwijfeld gedeeltelijk autobiografische boek.

  2. Johan Th. Bos says :

    Een christen is geen zoeker, maar juist gevonden door God. En hij heeft rust gevonden in God. Als zij eigenlijk alle relilgies op één hoop gooit en nadrukkelijk de Bijbel overboord zet (niet die maar zijzelf is de essentie van haar boodschap) is zij op weg naar de éne wereldgodsdienst dier er zeker zal komen. Maar dan is de Gemeenre van Christus al thuis gehaald. En dat is niet de gemeente van Christus, Mohammed, Boeddha en weet ik weel wat voor anderen…

  3. Case says :

    @Johan Th. Bos. Juist omdat we gevonden zijn mogen we zoeken. Er is zoveel te vinden. Ik herken mijzelf niet in Monique en vindt het een bepaalde manier zelfs beangstigend, maar ik bewonder haar zoektocht. Wie niet zoekt is misschien wel bang voor wat je zou kunnen vinden…

  4. Hendrik says :

    Is er ook een diepere uitleg van de voorkant van het boek? Zoals ik het begrijp moet je zeker niet de richting van dat dagboek blijven volgen om bij Christen 2.0 uit te komen.

  5. rob says :

    @Afolus

    Dat zij desondanks op zoek ging naar een of de God die haar wel erkent en ruimte biedt, vind ik wel te prijzen.

    Ze had ook atheïst kunnen worden, of zich kunnen conformeren aan de God die geen ruimte laat.

    Is het meer te prijzen om de geit en de kool te sparen?
    Op zoek gaan naar de God die je ruimte biedt en erkenning kan nl daar op neer komen en die truc wordt op grote schaal toegepast.

    Een andere optie is dat Monique iets gevonden heeft dat recht doet aan haar situatie en aan God.

    Dat is een moeilijk verschil om te beoordelen, voor Monique en voor de lezer.

  6. joost says :

    rob
    Waneer iemand een stellig geloof heeft in God is het, volgens mij, niet zo makkelijk om “maar even” atheïst te worden. Je kan en wil je niet conformeren aan een starre God omdat je gelooft dat je God liefde is. Dan is denk ik, de enige weg de weg die zij heeft gekozen en dat is om “gewoon” alle regeltjes die door mensen op de religie zijn geplakt en de niet meer stellig te geloven in “het heilig boek” wat door die zelfde mensen is geschreven, overboord te gooien en verder te gaan met een God van liefde voor iedereen waarin zij is gaan geloven.
    Jij spreekt zo vaak denigrerend over mensen die denken dat zij “God in hu zak” hebben zitten maar volgens mij denkt iedereen eigenlijk stiekempjes gewoon dat de manier waarop zij geloven de enige juiste is.
    Laat dat lekker aan de personen zelf over, je hoeft er, als buitensta. ander, helemaal niet over te oordelen. (net zo min als wij moesten oordelen over het overspel van FO : 🙂
    joost

  7. Jos says :

    “Een christen is geen zoeker, maar juist gevonden door God.”
    etc…

    Wat bent u een gezegend mens zeg.
    Voor de meesten die ervaren hebben dat je eerder gevonden wordt door God dan dat je zelf God vindt, merken dat dat in de praktijk nog niet betekent dat je zoektocht daarmee ten einde is, dat je altijd op weg zult blijven.
    Voor die mensen kunnen de ervaringen als die van Monique Samuel een stuk van de leg-puzzle van hun zoektocht zijn.
    Voor u niet, u bent er al. Dat maakt u tamelijk uniek.
    Minder unieke mensen dan u ervaren uw opstelling eerder als onderdeel van het probleem dan als onderdeel van de oplossing.
    Maar dat is uiteraard hun probleem.

  8. Spoorzoeken says :

    Als je inclusief wilt geloven en alleen nog af en toe de Katholieke kerk bezoekt, om de hoek, nameljk voor je eigen momentje met God, dan zie ik daar een pijnlijke contradictie in. Geeft niet hoor, maar wat is dan feitelijk je boodschap voor de wereld als 2.0 christen?
    En de oude ‘dogmatische’ garde die we in een bevrijdingseuforie achter ons laten, kan op veroordeling rekenen en een sneer. Misschien wordt Monique Samuel wel de nieuwe Karen Armstrong 2.0 van Nederland. Hoog begaafd en welbespraakt, maar zodanig net buiten de gebaande wegen en geijkte kaders, dan alleen een kleine elite van rabiate vrijdenkers haar echt kan en wil volgen.

  9. Wim de Bruin (@WdeBruin83) says :

    Rake recensie. Eigenlijk veel te serieus voor goedgelovig 😉

    Ik las gister het artikel in Trouw en de twee dingen die goedgelovig noemt vielen me toen al op. De ongenuanceerde kritiek op star en dogmatisch geloven en het geloven 2.0 waar alleen mevrouw Samuel aan lijkt te voldoen. Dat samen met de nogal pathetische woorden over leiderschap in de kerk en een kerk die zich niet om sociale problemen zou bekommeren, maakt dat ik behoorlijk geïrriteerd raak.

    Mevrouw Samuel kan gerust zijn: veel meer christenen dan zij alleen gaan de weg tussen dogmatisme en vrijzinnigheid. Ik zelf reken me daar ook toe. Ik kan me werkelijk niet voorstellen dat ze in zoveel kerken is geweest en geen een middenchristen is tegengekomen maar enkel veroordelende of vrijblijvende christenen.

    Verder mis je de essentie van geloven als je dat niet in een kerk kunt doen. Geloven is nu eenmaal niet zo vrijblijvend als mevrouw Samuel doet voorkomen. God geeft mensen aan elkaar als broers en zussen. En soms is dat in de kerk gewoon harken, worden er onhandige dingen gedaan en gezegd, dat hoort erbij. En dat is de manier waarop God mensen wil leren elkaar lief te hebben en te vergeven.

    De kerk is niet alles. Ik wil er ook niet over pochen. Maar God heeft de kerk lief. En die toon mis ik bij mevrouw Samuel.

  10. Afolus says :

    @Wim de Bruin
    God lijkt me niet zo aanmatigend als jij klinkt… 😉
    Mevrouw Samuel is ook maar een dolende zoeker, waarschijnlijk net als jij maar zeker zoals ik.. 😉
    Monique, je mag mij gewoon Afolus noemen hoor en als je Wim tegen mijnheer de Bruin zegt zal hij he ook wel goed vinden..!

  11. Pittig says :

    Dingen zeggen over een boek, zonder het gelezen te hebben, is als iemands karakter op basis van het uiterlijk beoordelen. Deze recensie helpt wel wat op weg, maar is natuurlijk ook maar één visie. Hierin horen we ook niet “dé kritiek op christen 2.0” maar de kritiek van de recensent op christen 2.0.

    Naast al deze disclaimers: Ik herken me erg in de samenvatting van het boek en de weg van Samuel, alsook in de kritische opmerkingen die gemaakt worden.

    En nu ga ik bezig met een boek over christen 3.0 — de verbeterde versie waarin veel bugs zijn gefixt en belangrijke functies zijn toegevoegd…

  12. Wim de Bruin (@WdeBruin83) says :

    @afolus 😀 dat ‘mevrouw’ heb ik er maar even ingezet omdat ik de toon van het artikel in trouw nogal over de top vind. geinig dat ik daardoor weer aanmatigend klink. Noem me gerust Wim 🙂

  13. Afolus says :

    Fijne middag Wim 😀

  14. Pittig says :

    @ Wim de Bruin

    Heb je het boek gelezen? En ken je Monique Samuel? Of baseer je je oordelen over Monique Samuel op een paar recensies van een boek dat zij geschreven heeft?

    Ik ben het wel met je eens dat je altijd medemensen/medegelovigen nodig hebt! En dat dit altijd voor mooie, maar ook lastige zaken zal zorgen.

    Maar ik denk dat Monique Samuel de kerk ook lief heeft. Kijk maar hoe ze spreekt over kerken die ze bezocht heeft:

    in de eeuwenoude erediensten in Ethiopië stroomden de tranen me over de wangen

    En bedenk dat ze haar tijd en energie stopt het in nieuwe vormen van kerk-zijn.

    Ze heeft alleen kritiek op bepaalde gebruiken en bepaalde denkpatronen van een aantal kerken. Maar dat heb jij toch ook?

  15. Pittig says :

    @ Hendrik 🙂

    Scherp gezien!

  16. Wim de Bruin (@WdeBruin83) says :

    @pittig
    Ik lees de blogs van Monique al een tijd en vind het vaak mooi. Boek heb ik nog niet gelezen, wat ik zeg baseer ik (zoals ik ook netjes zeg) op haar artikel in trouw.
    En hoe zou ik Monique moeten kennen. Bij alle kerken die ze bezocht heeft heeft ze die van mij vooralsnog overgeslagen 😉

  17. Pittig says :

    @ Johan TH. Bos

    Een christen is geen zoeker, maar juist gevonden door God. En hij heeft rust gevonden in God. Als zij eigenlijk alle relilgies op één hoop gooit en nadrukkelijk de Bijbel overboord zet (niet die maar zijzelf is de essentie van haar boodschap) is zij op weg naar de éne wereldgodsdienst dier er zeker zal komen. Maar dan is de Gemeenre van Christus al thuis gehaald. En dat is niet de gemeente van Christus, Mohammed, Boeddha en weet ik weel wat voor anderen…

    Zover ik het kan overzien blijkt ook bij de dogmatische gelovigen (christen 1.0) dat zij bepaalde teksten wel uit de bijbel halen en anderen negeren. Want de dogmatische christenen verschillen onderling behoorlijk over de doop, de wederkomst, de uitverkiezing, het avondmaal, de bekering, de heiliging, het karakter van God, het werk van Christus, de persoon van Christus, de Drie-eenheid, de kerkleer, etc. en baseren dat allemaal op de bijbel.

    Ik kan hier niets anders uit concluderen dat deze dogmatische chrstenen ook zichzelf tot essentie van hun boodschap maken. Alleen zijn zij er wat minder eerlijk en open over.

    …de ene wereldgodsdienst die er zeker zal komen.

    Enige basis voor deze uitspraak, anders dan allerlei vreemde en vaak achterhaalde eindtijdprofetieën?

    En je houdt er vervolgens nog een zeer specifieke eindtijdvisie op na als je zegt dat de gemeente dat niet zal meemaken. Een visie waar menige “bijbelgetrouwe christen” het niet met je eens zal zijn.

    Ik heb heel veel geleerd van moslims, boeddhisten, hindoes, atheïsten. Ik heb heel veel geleerd van allerlei botsende stromingen binnen het christendom.

    Net zoals Paulus ook leerde van heidense dichters en hun woorden gebruikte om God te beschrijven (Hand 17:28). Net zoals het geloof van het oude Israël ook veel ontleend heeft aan Babylonische en Kanaänitische religies, hun beeldspraak en zelfs hun godennamen om de God van Israël mee aan te duiden.

    En moslims geloven trouwens net zo goed in de God van Abraham als Joden en christenen.

  18. Pittig says :

    @ Wim de Bruin

    Je houdt van prikkelen, zegt je Twitteromschrijving. Dan moet je ook zeker van Pittig houden! 😉

    Ik ben het helemaal met je eens over de kerk. Als ik de gemeenteleden zie waar ik onder werkzaam ben, dan zijn het zulke lieve mensen, die met elkaar meeleven en om elkaar geven. Maar ook mensen die flinke ruzies met elkaar kunnen maken en elkaar soms het licht in de ogen niet gunnen. Net als in de beste families… 🙂

    Maar mijn punt was of je haar gebrek aan liefde voor de kerk uit die recensies kunt ontlenen. En zelfs uit haar boek. Integendeel, ik denk dat zij zich juist erg bezighoudt met de kerk, zoals Luther uit liefde voor de kerk ook flinke kritiek kon uiten.

  19. Flipsonius says :

    Tussendoor stortte ze zich in een lesbische relatie, scheidde ze van haar man en kwam uit de kast (in die volgorde).
    Oeioeioei…..dat wordt weer 785 reacties vrees ik 🙂

  20. Afolus says :

    @Flipsonius
    Ik hoopte maar dat het niemand zou opvallen….
    Maar hier wordt de “overspelkaart” opnieuw gespeeld, alleen vanuit een andere invalshoek. 😉

  21. Wilfred says :

    @Rob:

    Dat is een moeilijk verschil om te beoordelen, voor Monique en voor de lezer.

    Ga je nu bij alles schrijven dat het moeilijk te beoordelen is? Wel consequent! 🙂

    Is het meer te prijzen om de geit en de kool te sparen?

    Dat doet toch iedere vrijzinnige? En eigenlijk ook orthodoxe. Je haalt stukjes uit een traditie waar je wat mee kunt… Volgens mij doe jij dat ook.
    Wat is precies het sparen van de geit en kool? En zijn die wel zo duidelijk onderscheiden? 😉

  22. Wilfred says :

    @Flip: Ik moest ook wel even glimlachen toen ik het zag. 🙂

    @Afolus: Leuk onderonsje tussen jou en meneer Wim (Wim voor intimi)! 🙂

  23. Afolus says :

    @rob
    In mijn tijd als YfC-er, Navigator en pinkstermens was het voor mij overduidelijk dat de wereld bekeerd moest worden tot het enige ware geloof. Het geloof dat mij “gegeven” was natuurlijk…

    Inmiddels heb ik een behoorlijk aantal reizen gemaakt naar Afrika en Azië en kan ik me nauwelijks voorstellen dat de oprechte mensen daar het allemaal verkeerd zien en zij er dus vooral baat bij hebben als ze gaan geloven zoals we het hier vaak (of tegenwoordig soms) doen.
    De tijd heeft geleerd dat vaak sprake is van het tegendeel…

    Kolen en geiten impliceren dat er absoluut gekozen moet worden.
    Niet nodig wat mij betreft. Waarheidspretenties mogen wat mij betreft hun tijd vergen…
    Ik vind Monique Samuel een heel leuk mens en accepteer haar zoals ze is; er valt wat mij betreft helemaal niets te beoordelen of te veroordelen.
    Jou vind ik trouwens ook heel aardig, je lijkt me net zo’n drammer als Pittig, die trouwens ook niet onaardig is. 😉

  24. Wim de Bruin (@WdeBruin83) says :

    @pittig
    Oke, over motieven van Monique zal ik dan niet oordelen. De generaliserende toon over christenen/kerken van het trouw-artikel stuitte me gewoon een beetje tegen de borst, vandaar.

  25. Johan says :

    @Wim: De meeste christenen generaliseren en idealiseren. Als je bijv. op een ‘hele gezegende conferentie’ bent geweest, steekt je thuisgemeente ook bleek af. En als je op vakantie in Italië bent, zou je daar ook wel willen wonen. Zo werkt de menselijke psychologie. Als Monique elke week in die Ethiopische kerk komt ziet ze ook de zwakke kanten trekt ze misschien na een paar maanden de deur dicht.

    Wat dat betreft is ze weinig afgewogen en wat stereotyp in haar commentaar. Maar ze gooit wel een aardige knuppel in het hoenderhok. 🙂

  26. Wilfred says :

    @Johan: Dat is nou weer niet aardig, de kerk te kwalificeren als ‘hoenderhok’. 😉

    Als Monique elke week in die Ethiopische kerk komt ziet ze ook de zwakke kanten trekt ze misschien na een paar maanden de deur dicht.

    Zo werkt het meestal wel, ja.

  27. RT says :

    @allen
    Ik viel van mijn stoel, dit boek moet natuurlijk niemand lezen. Monique moet schuld bekennen, zich laten corrigeren en zij moet terug naar haar eerste partner. Het is een patroon, het is een patroon, het is een patroon, het is een patr…….

    Wel blijven lachen!

  28. Spoorzoeken says :

    Ik ben niet Rooms Katholiek, maar ook als Protestant durf ik wel te zeggen dat de kerk het zichtbare lichaam van Christus op aarde is, of in ieder geval het grootste gedeelte daarvan. 🙂 Je kunt best wel eens een deur achter je dicht willen trekken, maar alle deuren? Dat is gewoon wat veel. Wie de kerk in brede zin afschrijft, doet dat in enge zin met het geloof in Jezus Christus. Dat wil zeggen vroeg of laat. Het is misschien nog even afwachten waar het volgende boek van Monique over gaat. Statistisch gezien over vegatarisch eten, maar misschien over ecologische economie. Ik doe maar een gok.

  29. Wilfred says :

    @Spoorzoeken: Wel heel katholiek geformuleerd voor een Protestant. Bijna ‘extra ecclesiam nulla salus est’… 😉

  30. bramvandijk says :

    Net als (meneer) Wim ook het interview met Monique in Trouw gelezen, en ook ik had daar regelmatig wat jeukmomentjes. Schoppen tegen de dogma’s en tegelijkertijd zelf nog steeds vasthouden aan een hele set. Maar dat schijnt dan weer “de essentie van het christendom” te zijn en mag dan blijkbaar geen dogma meer heten. En kerken in Nederland zijn alleen maar bezig met hun godsbeeld, terwijl ze in het buitenland leerde hoe god echt was…

    Maar los van dat soort zaken sta ik erg sympathiek tegenover wat ze voorstaat. Een kerk die niet alleen is voor een groep gelijkgestemden om met elkaar te horen hoe het is (en als je niet meer gelijkgestemd genoeg bent, dan ga je splitsen), maar een werkelijk pluriforme kerk waarin je met elkaar in gesprek kan gaan en elkaars verschillende standpunten kan waarderen, respecteren en van leren.

    Eigenlijk zoiets als de Dwaze Schare dus 😀

  31. Pittig says :

    @ RT

    Ik vind dat deze recensie wel geplaatst had mogen worden!!

  32. RT says :

    @pittig
    …dacht ik het niet!

  33. Wilfred says :

    @Pittig: Maar jij beschikt dan natuurlijk ook over meer informatie. Dus jij moet je mond houden… 😆

  34. mafchauffeur says :

    Niemand die medelijden heeft met de verlaten huwelijkspartner en de (mogelijk en normaliter uit het huwelijk geboren) kinderen? Zijn er nog pogingen geweest om Monique “te winnen?”

    Hmmmm. Waarom zo’n milde behandeling van Monique t.o.v. Frank?

    – Monique zuigt haar blog niet uit haar duim (hoewel? Heeft iemand die ooit nagetrokken?)
    – Monique buikdanst op tafel bij PenW; Frank duikt slechts onder tafel en zeker niet bij PenW
    – Monique is geen doelwit van satan

    Hoewel de bronvermeldingen in haar boek net zo onzichtbaar lijken als die van Frank. 😉

  35. Flipsonius says :

    @Bramvandijk

    Eigenlijk zoiets als de Dwaze Schare dus

    Hmmm…uit de tweetwisseling met GG krijg ik de indruk dat ze nu al een beetje gepikeerd is over de recensie op GG. Heb het idee dat ze niet zo goed met kritiek kan omgaan op haar eigen stevige stellingnames. Dus de eindeloos zich vertakkende discussies en nuanceringen hier zullen niet echt aan haar besteed zijn. Zeer intelligente en moedige dame, en een bewonderenswaardige harde werker (ook gezien haar handicap). Beetje Anja Meulenbelt 2.0, dubbel gevoel bij mij, aan de ene kant heb ik er wel waardering voor, maar staat ook garant voor irritaties.

  36. Pittig says :

    @ mafchauffeur

    Ahum… bij het bericht over Monique Samuel’s scheiding schreef ik:

    Wat moeilijk. Voor Monique, maar ook voor haar man en alle andere direct betrokkenen.

    Ik vind het wel erg dapper om het zo openlijk te doen als je net zo in de publiciteit bent geweest.

    Het probleem ís volgens mij toch echt ontstaan door die nare leer die in veel christelijke kringen wordt verkondigd dat het hetero-huwelijk de enige weg is en dat je die gevoelens maar moet negeren, wegbidden of uit moet drijven. Dan gaan mensen toch trouwen (want zo hoort het), maar komen ze er na een paar maanden of tientallen jaren achter dat het echt niet lukt.

    Voor haar en haar ex, familie en vrienden kan ik alleen maar hopen dat ze veel sterkte, wijsheid en troost mogen ontvangen.

    https://goedgelovig.wordpress.com/2011/05/16/guido-de-bressers-komen-uit-de-kast/#comment-107028

  37. Afolus says :

    @Pittig
    Geen woord over o…….l. ????

    Niet schieten, niet schieten…! 😀

  38. Johan says :

    @mafchauffeur: Monique brengt zelf naar buiten dat ze vreemd is gegaan en dat dat behoorlijk k*t is voor haar man. Als Frank het nu ook zelf naar buiten brengt zijn we er.

  39. Pittig says :

    @ Afolus

    Jawel, verderop!

  40. Pittig says :

    @ Afolus

    Bij topic over FO’s vlucht uit de Vergadering heb ik hier een quiz om te raden wie wat zei in het Monique Samuel topic over overspel zei!

  41. Wilfred says :

    @Pittig: Speel jij nu de alwetende verteller of zo? 😉

  42. mafchauffeur says :

    @Pittig:

    @ mafchauffeur
    Ahum… bij het bericht over Monique Samuel’s scheiding schreef ik:

    Wat moeilijk. Voor Monique, maar ook voor haar man en alle andere direct betrokkenen.

    mijn oprechte excuses. Ter verdediging kan ik enkel aanvoeren dat ik op 16 mei 2011 nog nooit van Goedgelovig had gehoord….

    Dat heugelijke moment was 21 mei 2011. Waarbij het er ook nog even op leek dat het de laatste bijdrage van de GG redactie was. 🙂
    https://goedgelovig.wordpress.com/2011/05/21/belangrijk-afscheidsbericht/

  43. mafchauffeur says :

    @Johan: da’s een uitstekende suggestie.

    Een goede tip voor Frank zou zijn om in zijn inleiding van de spreekbeurten even kort de feiten te schetsen. Dan kunnen diegenen die dat een onoverkomelijk probleem vinden de rest van hun ochtend/avond een nuttiger invulling geven. 🙂

  44. Pittig says :

    @ mafchauffeur

    De link naar dat artikel stond hierboven in het bericht. Zo kwam ik er ook op. Maar dan weten ook dat jij nooit op die links klikt en alles van GG voor zoete koek slikt… 😉

    Dus op de laatste dag ben jij begonnen? 🙂

    Ik stel voor dat we in het vervolg ieders GG-verjaardag gaan vieren: de eerste dag waarop je het licht zag en begon te reageren op GG. Dat is toch een soort opnieuw geboren worden en in een hele nieuwe wereld terecht komen?

    @ Wilfred

    Ik ben niet alwetend, ik weet het gewoon altijd net ietsje beter dan anderen… 😉 “Betwetende verteller” is misschien de aanduiding die je zoekt.

  45. joost says :

    pittig

    Ik ben niet alwetend, ik weet het gewoon altijd net ietsje beter dan anderen… “Betwetende verteller” is misschien de aanduiding die je zoekt

    Ach we kunnen je ook gewoon FO gaan noemen. 😡
    joost

  46. Pittig says :

    @ joost

    FO, maar dan niet als verwijzing naar “Frank Ouweneel”, maar alsdeze verwijzing ? 😉

  47. mafchauffeur says :

    @Pittig: ik lees de artikelen achter de links meestal wel (als ik ze nog niet ken), maar de reacties eronder meestal niet.

    Zó verslaafd ben ik nog nét niet. 🙂

  48. Pittig says :

    @ mafchauffeur

    Ai, denkfoutje van mijn kant! Excuses. (Gij zult uw naaste niet valselijk beschuldigen… )

    Zó verslaafd ben ik nog nét niet.

    Maak je niet druk! Dat komt heus vanzelf wel!

  49. mafchauffeur says :

    @Pittig: wacht maar tot ik mijn nieuwe telefoon heb. Dan kan ik ook mobiel reageren op topics van meer dan 200 reacties. 🙂

  50. joost says :

    pittig

    FO, maar dan niet als verwijzing naar “Frank Ouweneel”, maar alsdeze verwijzing ?

    Kies maar. 😀
    joost

  51. Suzanne says :

    Ik heb zo juist het boek gekocht en ga het lezen, het spreekt mij wel aan.