30% jongeren loopt bekeringsmoment mis

Nieuw onderzoek van de werkgroep Jeugd van de Evangelische Aliantie wijst uit dat dertig procent van de jongeren z’n bekeringsmoment nét misloopt. Door te laat op te staan, afleiding, even niet op te letten of vroegtijdig in slaap te vallen, maakt een belangrijk deel van de jongeren die ene ervaring niet mee waarvoor alleen maar een bovennatuurlijke verklaring mogelijk is. 

Daardoor mist deze groep een moment van emotionele aanraking. En dat moment wordt door jongeren juist als zo belangrijk en essentieel ervaren voor hun verdere geloofsontwikkeling. Uit diepte-interviews met enkele jongeren uit de doelgroep blijkt hoe groot het probleem werkelijk is.

Bas (17) vertelt over het moment dat hij na een heftige ruzie thuis ging wandelen in het bos: “Na een flink eind gewandeld te hebben, rustte ik even uit onder een grote eik, met uitzicht over de hei. Ik voelde een briesje,  keek naar de wolken dacht even dat ik een vogel zag. Ik tuurde nog eens en plotseling gebeurde het: m’n telefoon ging. Een van m’n vrienden boerde en vroeg of ik een biertje kwam doen. Weg moment.”

Ook Clarissa (20) liep op een dergelijke manier haar bekeringsmoment mis: “Het was al de vijfde avond op rij dat ik die week uitging. Alleen de xtc hield me nog op de been. Ik voelde me beroerd en ging even naar de wc. Onder een flikkerende gloeilamp keek ik wezenloos naar de deur waar een kruis op stond gekrabbeld. Plotseling voelde ik me even helemaal rustig worden. Ik vouwde m’n handen, deed mijn ogen dicht en viel met m’n broek op de enkels op de toiletpot als een blok in slaap. De portier maakt me drie uur later brullend wakker; weg bekeringsmoment.”

Niels (16) heeft een vergelijkbaar moment meegemaakt: “Ik was al een tijdje down en had echt zin iets tofs. Toen trad vorige week Jesus Culture op en ze gaven een geweldige show. Prachtige muziek en de zanger had hartverwarmend getuigenis. Op het eind was er een fantastische lichtshow en apotheose en iedereen die op dat moment Jezus in zijn hart kreeg mocht naar voren komen, op dat podium klimmen en hand in hand met de andere kiezen voor Hem. Maar ik was net te laat voor kaartje, dus was er niet echt bij. Hoorde achteraf van vrienden dat het echt wat voor mij was geweest…”

De interviews laten zien dat God op verschillende manieren de jongeren net niet kon bereiken. En dat is een zorgelijke ontwikkeling voor de kerk.

Advertenties

30 responses to “30% jongeren loopt bekeringsmoment mis”

  1. rob says :

    ik voel een net-mis-bekeringsgenerator aankomen 🙂

  2. Bezinning says :

    Wat een onzin. Alsof het van dit moment alleen af hangt.

  3. rob says :

    @Bezinning
    Het is wel erg goed dat dit allemaal onderzocht wordt.
    Misschien kan er een bekeringsmoment ingelast worden na HET bekeringsmoment.
    Ik stel voor dat er een herhalingssessie komt voor mensen die net tijdens de getuigenis op de WC zitten.
    Een alerte crew om de mensen wakker te maken net voor HET bekeringsmoment zou ook wel erg handig zijn.
    We moeten met dit soort dingen niets aan het toeval overlaten. Tenslotte heeft satan maar een klein gaatje in de bedekking nodig om zijn vernietigende werk te doen 😦

  4. Bezinning says :

    Volgens mij hebben de engelen ook stiekem een uiltje geknapt, anders hadden ze zeker op het moment suprême onze aspirant-gelovige wakker geschut.
    🙂

  5. ruub says :

    Ik heb zo’n net-niet moment ook meegemaakt. Het gebeurde toen ik 17 was. Ik ging door een wat moeilijkere tijd, had ook een geloofscrisis en wilde even helemaal alleen op vakantie; fietsen door Zuid-Engeland. Zwijgend ploeterde ik er op m’n fietsje door regen en wind. Op een gegeven moment zag ik in de verte het licht van een kathedraal (Canterbury). Ik wist zelf eigenlijk niet waarom ik daar zo graag naartoe wilde, maar ik gebruikte m’n laatste restje energie nodig om er te geraken. Eenmaal aan de voet van het gebouw voelde ik me rustig worden. Ik deed m’n rugzak af, pakte de deurklink, maar die gaf niet mee. Het was net vijf uur geweest en hij was dicht. Weg bekeringsmoment.

  6. Ds Dre says :

    “Twaalf jongeren (71%) vertellen dat een christelijk religieuze ervaring een belangrijke rol heeft gespeeld.”

    Interessant. 29% heeft niet zo’n ervaring gehad en is (toch volgens de normen van de EA) tot geloof gekomen. Het mag dus toch.

  7. joost says :

    Wat eem kolder. Hoe kan men nu onderzoeken of een situatie wel of niet een bekerings moment had kunnen wezen?
    Als het werkelijk een moment zou zijn geweest waarin God “contact” zou hebben gezocht om te trachten je te bekeren denk je dan niet dat Hij heel goed in staat zou zijn om de omstandigheden er wat bij aan te passen?
    Zo lijkt het net alsof God een doetje zou zijn die zich direct laat afwimpelen wanneer er een kleine “storing” tussen komt. 🙂
    joost

  8. Ds Dre says :

    Als evangelies katholiek ben ik vaak ondervraagd door mede-evangeliese broeders en zusters uit de orthodoxe hoek. Of ik echt wel wedergeboren ben, want dat moet en dan wel volgens een vast patroon. Ik wijs dan maar even naar de traditie waarin ik sta.

    Op 23 November 1654 was Blaise Pascal het 17e hoofdstuk van het boek Johannes aan het lezen, toen hij een levensveranderende ontmoeting met God had. Hij schreef het volgende:

    Van ongeveer half elf ’s avonds tot ongeveer een uur na middernacht,
    VUUR
    “God van Abraham, God van Isaak, God van Jacob”, niet van filosofen en schriftgeleerden
    Zekerheid, hartelijke vreugde, vrede.
    God van Jezus Christus.
    God van Jezus Christus.
    De wereld vergeten, alles behalve God.
    “Rechtvaardige Vader, de wereld kent u niet, maar ik ken u” (Johannes 17:25).
    Vreugde, vreugde, vreugde, tranen van vreugde.

    Meestal brengt dit grote verwarring bij de vraag stellers op. Ze hebben in hun geloofsgemeenschap geleerd dat dit alleen na 1900 en alleen bij hun soortgenoten voortkomt, want de Geest heeft daarbuiten nog nooit in de Kerk gewaaid.

  9. thebutler says :

    Als je afgeleid word door popmuziek is bekering natuurlijk al helemaal onmogelijk!

  10. thebutler says :

    Jack Chick kan wel stoppen! 😉

  11. joost says :

    rob

    Ik stel voor dat er een herhalingssessie komt voor mensen die net tijdens de getuigenis op de WC zitten.

    Maar juist op het toilet zou voor God toch hét moment zijn om zonder verder gezeik zijn bekeringsmomentpoging er door te drukken? 🙂
    joost

  12. TommyLee says :

    Ik ga nooit naar een voetbalstadion omdat ze weigeren de doelpunten te herhalen zoals op TV. Nu blijken bekeringsmomenten ook al niet herhaald te worden. Zou technisch toch een koud kunstje moeten zijn. Je geeft iemand een fles bek, je draait de film van zijn leven een eindje terug (met dank aan Chick) als er zoveel van afhangt.

  13. Pittig says :

    Heerlijk stukje! Complimenten aan de schrijver/schrijfster!

  14. Pittig says :

    Uit onderzoek blijkt ook dat heel veel christelijke jongeren net het moment missen om agnost of atheïst te worden. Ze zijn op internet en slaan net het artikel van Richard Dawkins over, kijken op het laatste moment toch niet naar die documentaire die allerlei lastige kwesties over de bijbel aankaartte en duwen “per ongeluk” lastige vragen over het geloof weg.

  15. Kiezel says :

    Wat een herkenning voor mij als onregelmatige bezoeker van goedgelovig.nl. Zo heb ik meermalen de bekering tot de Dwaze Schare gemist. Waar blijft mijn bovennatuurlijke ervaring die me de weg naar de Schare wijst? Die emotionele aanraking?

    en: waar blijft mijn diepte-interview?!

  16. Wouter Nieuwenhuizen says :

    Wie zegt dat bekeerde jongeren naar de kerk gaan?

  17. pijpkaneel says :

    @rob

    Jij begrijpt er echt niks van! Je moet geen extra bekeringsmoment ná HET bekeringsmoment plannen, maar juist ervóór. Die extra gaat dan dus verloren, daarna volgt de echte. Andersom kan niet. Is logiesj.

  18. bramvandijk says :

    Eigenlijk best een interessant onderzoek. Het gros van de mensen blijft min of meer op het pad der vaderen. Dus de vraag hoe het nu precies komt dat iemand van gedachten verandert is zeker wel relevant.

    Dat relaties de belangrijkste factor is, is niet verrassend. Gaat het niet via de relatie met je ouders die het geloof er met de paplepel ingieten, dan wel via andere relaties. Dat sluit ook aan bij de kindervaringen, de verhalen en dingen die je als kind meekrijgt. Die raak je nooit meer kwijt, en zorgen er op zijn minst voor dat het christelijke verhaal niet zo bizar klinkt als dat van andere religies, alleen al omdat het bekend is.

    Het andere pad is via de ervaring danwel gebed, wat je toch makkelijk op één lijn kan zetten. Ook hier is het belangrijk om in een christelijke (al dan niet post-)cultuur te zitten, wat toch de interpretatie van dergelijke ervaringen wat kan sturen.

    De verassing voor mij is de positieve uitstraling van christenen. Waar zit hem dat precies in? Hebben christenen echt een andere uitstraling van niet-christenen? Blijkbaar voor sommigen wel.

  19. bramvandijk says :

    Goed stuk trouwens ook!

  20. Pittig says :

    @ bramvandijk

    De verassing voor mij is de positieve uitstraling van christenen. Waar zit hem dat precies in? Hebben christenen echt een andere uitstraling van niet-christenen? Blijkbaar voor sommigen wel.

    Misschien is die er wel en zijn sommige christenen toch echt anders. Net zoals sommige boeddhisten en moslims etc. ook echt anders zijn en mensen tot nadenken stemmen. Bij bekeringsverhalen van mensen die zich bij een of andere levensbeschouwelijke of religieuze groep aansluiten kom ik vaak hetzelfde tegen. Ze worden aangesproken door de liefde die de goeroe uitstraalde, de zorg die ze ontvingen, de aandacht die ze kregen.

    Maar volgens mij speelt ook een hoop “schone schijn” en “mooie glimlach naar de buitenkant” een rol. Zoals Otto de Bruijne bij het onderzoek Ooit Evangelisch zei (ik citeer niet letterlijk): “de voordeur is groot, breed en mooi, maar de achterdeur…” Daarom dat veel bekeerlingen na verloop van tijd toch enige teleurstelling moeten verwerken. Menige reageerder op GG kan daarover meepraten…

    Naast de zaken die jij ook al aanstipt nog deze toevoeging: mensen zijn geneigd hun oude leven slechter af te schilderen en hun nieuwe leven op te hemelen om hun keuze voor zichzelf en anderen te rechtvaardigen.

    Verder viel het mij ook op dat heel veel van hen eigenlijk terugkeerden in het spoor van hun vaderen. Als verloren zonen en dochters keren ze terug naar het vaderhuis. Ze zien in hoe slecht ze bezig waren.

    Heel veel van deze zaken doen mij vermoeden dat ze vooral — of helemaal? — psychologisch te verklaren zijn.

    Het onderzoek noemt natuurlijk zelf ook voornamelijk psychologische en sociologische oorzaken als relaties, ervaringen en jeugd.

  21. bramvandijk says :

    @Pittig

    Bij bekeringsverhalen van mensen die zich bij een of andere levensbeschouwelijke of religieuze groep aansluiten kom ik vaak hetzelfde tegen. Ze worden aangesproken door de liefde die de goeroe uitstraalde, de zorg die ze ontvingen, de aandacht die ze kregen.

    Daar heb je een punt. Dan gaat het misschien nog meer om de uitstraling van de hechte groep waar je toe kunt treden dan dat het om de uitstraling van een specifiek persoon gaat. De kerk is natuurlijk ook een sociaal netwerk wat zeker zo zijn voordeel heeft.

    Maar volgens mij speelt ook een hoop “schone schijn” en “mooie glimlach naar de buitenkant” een rol.

    Au. Ja, omdat kerken het evangeliseren expliciet als doel hebben, is er natuurlijk een prikkel om het mooier te laten lijken dan het is. Je wordt daarvoor beloond, want het bekeren van mensen geeft ook jou aanzien als christen.

    Heel veel van deze zaken doen mij vermoeden dat ze vooral — of helemaal? — psychologisch te verklaren zijn.

    Het onderzoek noemt natuurlijk zelf ook voornamelijk psychologische en sociologische oorzaken als relaties, ervaringen en jeugd.

    Tja, helemaal mee eens. En het verbaast mij ook niks natuurlijk zoals je zal verwachten. Wat betreft het onderzoek weet ik niet of je a priori op zoek waren naar psychologische en sociologische oorzaken, of dat ze die gewoon als belangrijkste oorzaken tegenkwamen. Zoals ik het lees, is het het tweede.

  22. Rene says :

    Het gaat eigenlijk niet om 1 specifiek moment. Om te zeggen, je hebt het moment misgelopen, vind ik persoonlijk een mis punt. Als het bekerings moment op dat ogenblik niet door ging, dan kun je blijven zoeken waarom je op dat moment rust kreeg. En niet gaan denken dat je het moment bent mis gelopen en weer doorgaan met je eigen ding. Maar je kunt dus ook gaan zoeken en erachter komen wat dat moment juist met je deed. Dan krijg je altijd weer een nieuwe kans om God beter te leren kennen. God wacht echt wel op je en zal ook niet zeggen, nu niet gekozen is nooit meer gekozen. God wil juist die momenten blijven geven aan ons. En op elk moment leren wij weer nieuwe dingen vanuit ons leven. Dus er zijn genoeg momenten. God laat je niet vallen. Hij wil je juist dicht bij hebben.

  23. Dutch Hermit says :

    @René
    Ken je dat welbekende verhaal van die jongen die met ruzie zijn ouderlijk huis verlaten heeft en na enige tijd spijt heeft. Dan stuurt hij een brief dat hij naar huis komt, met de vraag of zijn pa een witte doek in de boom wil hangen als zijn vader hem nog wenst te zien. Zelf durft de jongen, als de trein langs het huis rijdt, niet te kijken, dus hij vraagt een medepassagier om naar de boom uit te zien. Wat nu als er toevallig geen medepassagier tegenover hem zit?

  24. TommyLee says :

    @DH komt de trein opeens knarsend tot stilstand. zegt de machinist: goedemiddag, sorry voor het ongemak maar ik moest stoppen omdat er een wit laken tegen mijn voorruit geplakt zit.

  25. joost says :

    DH
    was er niet een liedje dat Tie a yellow ribbon heette. Maar dat ging over een vrijgelaten gevangene die zich afvroeg of hij nog wel welkom was om bij zijn vrouw/vriendin terug te mogen keren en vroeg per brief of zij (vrouw/vriendin) een geel lint aan de oude eik wilde binden wanneer hij nog welkom was, hij vroeg of de bus chauffeur wilde kijken omdat hij het zelf niet durfde en oh zegen! er hingen wel 100 gele linten in de oude eik. Eind goed al goed.
    Was dat lied er voor of na het witte laken verhaal?
    Ach wat maakt het uit. 😉
    joost

  26. joost says :

    bramvandijk

    De verassing voor mij is de positieve uitstraling van christenen.

    Als antwoord op al uw brandende vragen zorgen wij, positieve christenen voor uw persoonlijke ver assing?
    joost

  27. Pittig says :

    @ Dutch Hermit

    Wat nu als er toevallig geen medepassagier tegenover hem zit?

    🙂

    Uiteraard verzinkt die jongen door deze gemiste ontmoeting in een leven vol drugs, vrije seks en depressie…

  28. TommyLee says :

    Wat nu als zijn ouders inmiddels verhuisd zijn??Nooit een brief ontvangen. geen witte doek te bekennen.