De opkomst van de ‘hoopvolle realisten’

Gisteren was in Utrecht een ‘bladproeverij’ van De Nieuwe Koers. Voorheen heette het CV.Koers, maar hoofdredacteur Karel Smouter heeft het blad een extreme make-over gegeven. Het was namelijk teveel het blad van Andries Knevel en te weinig van Karel Smouters vrienden. De lancering van De Nieuwe Koers ging gepaard met een manifest, getiteld ‘Hoopvol realistisch’. Want hoopvolle realisten zijn een nieuw soort christenen (vooruit, deze keer met ch om te laten zien dat we het wel kunnen) die over tien kenmerken beschikken. Ze zijn:

1. cultureel betrokken,
2. kerktraditie-overstijgend,
3. flexibel en niet ingeperkt door (kerk)structuren,

4. gericht op alledaags geloof in plaats van grote visioenen,
5. gericht op een contrasterende levensstijl in plaats van het ventileren van meningen,
6. zwakgelovigen die ‘hun best doen’,
7. smaakmakende verbinders,
9. meer geïnteresseerd in dienstbaarheid dan in macht,
10. zoekers van gerechtigheid en schoonheid.

Oplettende lezers hebben vast gezien dat nummer 8 ontbreekt. Joost mag weten waarom, het is vast het mysterie van de hoopvolle realisten. De vraag van de week: wat vind je van dit manifest? Herken je jezelf in deze omschrijving of zijn manifesten niet aan je besteed?

Advertenties

29 responses to “De opkomst van de ‘hoopvolle realisten’”

  1. Afolus says :

    Heb de Nieuwe Koers met aandacht en waardering gelezen.
    Het is nogal wat als je als uitgever en redactie het lef toont in deze periode meer te doen dan krampachtig vasthouden aan wat je hebt.
    Blijkbaar is ook de interesse onder de potentiele doelgroep best groot als je bedenkt dat 1200 proefnummers werden besteld.

    Over het manifest zal zeer verschillend gedacht worden, voor orthodoxen zal het waarschijnlijk een te vrijzinnige en maatschappijbetrokken sfeer uitademen.
    Vrijzinnigen en ongelovigen vinden het wellicht een opzichtige poging om het christelijk geloof nog enigszins kaders te geven.

    Manifesten zijn altijd momentopnamen.

    Zelf denk ik dat dit document zoekers best kan helpen om meer richting te vinden in hun zoektocht. Er is een duidelijke herkenning en erkenning van grote veranderingen in kerk, samenleving en individuele invulling van het geloof.
    Wat ik mooi vind is dat de opstellers ruimte laten(of nemen) zonder verantwoordelijkheden uit de weg te gaan.

    Ik ben eigenlijk wel trots op die Smouter c.s. en hoop in ieder geval dat hun avontuur het voordeel van christelijke twijfel krijgt.

  2. mafchauffeur says :

    Joost zal vast wel een andere uitleg hebben, maar ik vermoed dat nummer 8 gesneuveld is in de eindredactie.

    8 staat in de Bijbel namelijk voor Dodenopwekking.
    http://www.biblestudy.org/bibleref/meaning-of-numbers-in-bible/8.html

    Ik heb er alle begrip voor dat men dit controversiële onderwerp nog maar even niet aanroert. Het zou jammer zijn als er de media, die altijd uit zijn op een rel, dit ene nummer 8 eruit zouden pikken waardoor de boodschap van dit Manifest niet meer zou overkomen.

    Als compromis heeft men besloten, in de geest van Opwekking-666, het nummer over te slaan. Heb je toch een subtiel statement.

    Want per slot van rekening is het wél een essentiële opdracht van de Heer, zoals verwoord in Matt.10 vers 8 (!).

    Gaat de redactie dit manifest morgen op het podium van het Malieveld spijkeren?

  3. D66 says :

    ‘Hoopvol realistisch’, dat zou ook een hele mooie titel zijn voor het partijprogramma van D66.

  4. engel says :

    @GG,

    Als jullie er gisteren echt waren geweest, hadden jullie ook gehoord waarom nr. 8 er niet tussen staat.

  5. VreemdGeluid (@VreemdGeluid) says :

    Sympatiek blad, dito manifest, mooie avond gister – ik ben abonnee geworden en volg Koers met belangstelling.

  6. Afolus says :

    @engel
    Licht eens tipje van de 8-sluier op…. 😉

  7. ruub says :

    @engel
    Laat me raden:
    Het ontbreken van nummer 8 is de bewust leeg gelaten stoel aan een volle, gedekte tafel. Het is de verstuurde brief zonder adres en een flessenpost met nog onbekende inhoud. Het zijn de woorden die in de verte gefluisterd werden in het oor van het meisje, waardoor zij nu zo gelukkig kijkt. De acht staat voor de onuitgesproken zinnen van medeleven bij het gedeelde verdriet. Nummer acht voelt mee, schept ruimte voor de verbeelding, is munitie voor de geest en voedt het mysterie.

    Het is dat, of Smouter was gewoon wat aangeschoten toen hij de eindredactie van het manifest deed 🙂

  8. Flipsonius says :

    Hmmm waarom ziet het eruit als een stuk papyrus dat in de codex Nag Hammadi is aangetroffen? En van wie zijn die aantekeningen?

  9. mafchauffeur says :

    @Flipsonius: die aantekeningen zijn verzonnen door het reclamebureau die deze abonneewervingsactie uitrolt 🙂

  10. Johan says :

    Ik herken me wel in de beschreven levenshouding. Een manifest kan goed helpen om iets op de kaart te zetten. De keuze van Jongbloed om het blad te profileren als een Nederlandse Relevant Magazine vind ik moedig. Hoewel ik me afvraag of die doelgroep hier groot genoeg is om dit blad levensvatbaar te maken/houden.

  11. Ronald says :

    Ik twijfel nog of er niet nog teveel weten in zit en te weinig hopen om voor zwakgelovig door te kunnen gaan. Waarom of hoe weten we dat God rechtvaardig is? Bijvoorbeeld… Dus deze zwakke interpretatie is geheel voor rekening van GG 😉

  12. joost says :

    Volgens mij hebben ze de 8 weggelaten omdat er toch geen acht op alle punten zal worden geslagen. 😉
    joost

  13. rob says :

    We zijn trots op de inhoud van ons geloof, maar over onze geschiedenis en onze traditie hebben we nogal gemengde gevoelens. De verdeeldheid onder christenen maakt ons bijvoorbeeld bijzonder verdrie- tig. Tegelijk: als we ons gaan verliezen in moeizame samensprekingen zijn we weer zoveel met elkaar bezig dat we onszelf en onze leefomgeving al gauw uit het oog verliezen. En daar was het Jezus nu juist om te doen. We laten ons sowieso niet zo gemakkelijk meer bepalen door 20e eeuwse etiketten als evange- lisch, reformatorisch, seculier, orthodox of vrijzinnig.

    Theorie en praktijk lopen dus blijkbaar uit elkaar.
    Trots zijn op de inhoud van het geloof, maar niet op de uitvoering in de geschiedenis en in het nu.

    Wat ging er verkeerd?
    Is het zinvol om er een nieuw model op los te laten?
    Kwaal van deze tijd: het willen bedenken van modellen om de weerbarstige werkelijkheid om te buigen.

    Het lijkt me een kansloze missie omdat je de kwaal met de kwaal gaat bestrijden.

  14. rob says :

    5. Het christendom in onze streken is langzaam weer aan het worden wat het ooit was: een klein en vaak onbegrepen minderheidsstandpunt. Dat is een pijnlijke zegen. Het voor- komt dat we in valkuilen als macht en manipulatie stappen, die in vroeger tijden ons nog wel eens werden betreden. Het maakt bovendien dat we niet te hoog van de toren blazen en onze identiteit laten zien in wat we doen, in plaats van wat we allemaal vinden. Tegelijk is onze valkuil dat onze beschei- denheid omslaat in relativisme. Dat de ruimte om toch maar vooral ‘jezelf’ te zijn, ten koste gaat van je herkenbaarheid. Dit gaat namelijk ten koste van ons verlangen ‘anders’ te zijn – een contrast te vormen met de wereld om ons heen.

    7.Wij zijn als geen ander in staat om verbindingen te leg- gen. Met elkaar en als we dat willen met wie dan ook, waar ter wereld ook. Tegelijk voelen we ons vaak eerder verloren, dan verbonden. Niet dat we geen vrolijke mensen zijn – nee, we daten, trouwen, stichten gezinnen, vieren feestjes en face- booken ons een slag in de rondte. Maar onder dat alles slui- mert het verlangen dat het houden van Jezus, leren van Jezus en het dienen van Jezus onze levens en onze wereld ook echt op de kop zet. We hoeven niet spraakmakend te zijn, maar willen op onze plek smaakmakers zijn, die proeven en laten proeven dat God goed is. We willen niet per se aardig worden gevonden, maar relevant. Niet slechts betrouwbaar, maar ook verrassend en, als dat nodig is, irritant. Niet alleen nuchter, maar ook hoopvol. En natuurlijk andersom.

    5 is in tegenspraak met 7.
    Als je in staat bent verbindingen te leggen blijf je niet onbegrepen.
    Een contrast willen vormen met de wereld om je heen zegt eigenlijk dat je echt denkt dat je anders bent dan de wereld.
    Dat is echter nog maar de vraag.

    In 5 staat ook dat men bang is voor machtsmisbruik en manipulatie 🙂
    die in vroegere tijden nog wel eens werden betreden 🙂
    Ha, de kerkelijke wereld staat nog steeds aardig bol van de manipulatie.
    Kennelijk is het heel menselijk en ook nog eens moeilijk af te leren.
    Hoezo vroeger, en hoezo zijn wij anders dan de wereld.

    Je kan niet EN denken dat je anders bent, EN denken dat je aansluiting kan vinden bij de wereld om je heen. Dat is onmogelijk en de grootste valkuil van de christelijke wereld.

    Die meerwaarde IN Christus is lastig te vinden en heel moeilijk toe te passen. vandaar dat we niet anders zijn dan de rest van de wereld.
    Bescheidenheid past ons, inderdaad. Als bescheidenheid omslaat in relativisme wil het eigenlijk zeggen dat je eerder bent gaan twijfelen aan Christus dan aan de mens.

  15. ruub says :

    @Ronald
    Zo ‘zwakgelovig’ zijn de lezers ook niet volgens het eerder verschenen artikel met de uitkomsten van een twijfel-onderzoek onder de Koers-lezers.
    Zo is onder de lezers 83 procent ervan overtuigd dat het christelijk geloof de enige ‘ware’ godsdienst is en gelooft 90 procent van de lezers dat Jezus met zijn dood aan het kruis ‘de straf droeg op onze zonde’. Komt bij mij redelijk orthodox over.

  16. rob says :

    @Ruub
    Waar zou je je als Koers nog op moeten richten als de orthodoxie weg is, waar zou je een blad mee moeten vullen?
    Op zich is het orthodoxe geloof een prima uitgangspunt om artikelen over te schrijven.
    Zoals Pittig hele verhandelingen kan geven over bijbelteksten, zeer interessant.
    Dat soort diepgang miste ik in de gewone kerk, en misschien wil Koers dit gaan bieden. Dat zou leuk zijn.

  17. Ronald says :

    Dat klinkt vrij stevig Ruub! Dat is wat stelliger en minder uit de ervaring gesproken dan de vraag van Petrus: “tot wie zou ik anders gaan, U hebt woorden van eeuwig leven!” Maar orthodox hoeft geen probleem te zijn voor een zwakgelovige, als hij maar zwak orthodox is 😉

  18. Ronald says :

    Zit nog even te piekeren of zwak fundamentalistisch dan ook kan 😉

  19. Ettje says :

    Ik gun ze veel nieuwe lezers! Wacht zelf nog even af. M’n herinneringen aan de Veluwse Vonken zijn nog te vers… Maar, wie weet?! 🙂

  20. Harrie Nijhof says :

    De Nieuwe Koers:
    “Want hoopvolle realisten zijn een nieuw soort christenen die over tien kenmerken beschikken. Ze zijn:
    1. cultureel betrokken,
    2. kerktraditie-overstijgend,
    3. flexibel en niet ingeperkt door (kerk)structuren,
    4. gericht op alledaags geloof in plaats van grote visioenen,
    5. gericht op een contrasterende levensstijl in plaats van het ventileren van meningen,
    6. zwakgelovigen die ‘hun best doen’,
    7. smaakmakende verbinders,
    9. meer geïnteresseerd in dienstbaarheid dan in macht,
    10. zoekers van gerechtigheid en schoonheid.”

    De nieuwe c(C)ristenen… en de ouwe dan?

  21. mafchauffeur says :

    @Harrie:
    1. cultureel onverschillig
    2. vastgeroest in kerktraditie
    3. zie 2
    4. gericht op grote visioenen
    5. GG-reageerders
    6. geloofshelden die er met de pet naar gooien
    7. egoisten
    8. o wacht
    9. heerszuchtig
    10. zie 1

  22. pijpkaneel says :

    @engel

    Ehm… Jij weet waarom nummer 8 ontbrak? Ik was er ook bij, maar heb die toelichting echt niet meegekregen. Deed ik wellicht een Samsom-dutje?

  23. pijpkaneel says :

    Het was sowieso een leuke avond, die bladproeverij. Verrassend goede muziek van Roald Schaap, een prachtige gesproken column door Reinier Sonneveld, interessante (alhoewel veel te haastig besproken) analyse van de hoopvol realisten door Evert-Jan Ouweneel een een geestige recensie van het eerste nummer door excuus-paap Frank Bosman.

    Het gesprek tussen de hoofdredacteuren van weleer en nu, was saai. En Smouter zelf kan beter schrijven dan ar-ti-cu-leren 🙂

  24. bramvandijk says :

    @rob

    Theorie en praktijk lopen dus blijkbaar uit elkaar.
    Trots zijn op de inhoud van het geloof, maar niet op de uitvoering in de geschiedenis en in het nu.

    En daarbij negeren we maar dat de praktijk die wij afwijzen eigenlijk heel logisch volgt uit de theorie waar we nog wel achterstaan 😉

    Zwakgeloven is misschien nog wel lastiger dan sterkgeloven, voor je het zelf doorhebt, heb je toch weer iets sterks gezegd 😦

  25. engel says :

    @Pijpkaneel,

    Ik was er niet, dus ik weet het ook niet. Het was, naar ik heb gehoord, een ingewikkeld verhaal van de zoon van….

  26. rob says :

    @Bram
    Inderdaad, maar welk stuk vd theorie klopt niet?
    Ik denk zelf dat de vertaalslag naar de praktijk de meeste problemen oplevert.
    Vrijwel elke kerkelijke stroming heeft in grote lijnen dezelfde theorie, maar hoe het ingevuld moet worden is problematischer.

  27. mafchauffeur says :

    Het was, naar ik heb gehoord, een ingewikkeld verhaal van de zoon van….

    Ik hoor het al. Een ordinaire typefout dus, waar vervolgens iedereen overheen heeft gekeken. 🙂

  28. Jan Willem says :

    De reden werd niet gegeven. Maar Evert-Jan Ouweneel nam de vrijheid om zelf het 8e punt in te vullen.

  29. bramvandijk says :

    @rob

    Inderdaad, maar welk stuk vd theorie klopt niet?
    Ik denk zelf dat de vertaalslag naar de praktijk de meeste problemen oplevert.
    Vrijwel elke kerkelijke stroming heeft in grote lijnen dezelfde theorie, maar hoe het ingevuld moet worden is problematischer.

    Daarbij veronderstel je al weer dat in ieder geval een deel van de theorie wel klopt. Dat wordt zo wel een wat lastigere stelling.

    Maar goed, dan nog denk ik dus dat er met de theorie zelf ook al grote problemen zijn, en dat dat de vertaling naar praktijk lastig maakt. Neem een willekeurig voorbeeld:
    -wij mensen zijn volledig goed geschapen;
    -wij mensen zijn in zonde ontvangen en geboren;
    -wij mensen zijn door Jezus vrij van de macht van de zonde.
    Alle drie waar volgens een diezelfde theorie en afhankelijk van waar je de nadruk op legt kan het toch een compleet tegenovergestelde invulling leiden van de praktijk.