Recensie: Ed Sheeran’s ‘The A Team’

“Witte lippen, bleek gezicht, branende longen, lange nachten en vreemde mannen.” Nee, Ed Sheerans lied A Team gaat niet over de vrolijke boefjes van de gelijknamige tv-serie. De titel slaat op de ranking van de naamloze vrouw: ze is een eersteklas hoer.

We kennen heel wat liedjes waarin de publieke vrouwen worden bezongen, koortsig om het aura van mythische, taboeloze seks dat om haar heenhangt: Malle Babbe (Rob de Nijs), And I remember her (Jim Croce), Lady Marmalade (Labelle) en nog vele anderen. Het gaat dan altijd om een sterke, sensuele vrouw, die geheel vrijwillig en seksueel superieur haar lichaam te koop aanbiedt, voor het geld maar ook omdat ze ervan geniet.

Sheerans prostituee is echter heel wat realistischer. Om prostitutie hangt een sfeer van mensenhandel, mishandeling en uitbuiting. Ze worstelt om haar huur te kunnen betalen, maar tegelijkertijd put ze haar portomenee en vooral haar gezondheid uit met haar verslaving aan drugs. Sheeran weet het nog poëtisch te formuleren: “Ze zit vast in haar dagdromen en vlucht met een (crack)pijp in de hand naar het Moederland.”

De eenzaamheid van deze vrouw bezingt Sheeran op verbluffende wijze. Haar leven is beroofd van alle menselijkheid en alle waardigheid, uitzichtloos en ten dode opgeschreven. “Ze verkoopt haar liefde aan weer een andere man // Het is te koud buiten // voor de engelen om te vliegen.” Een nacht die zo koud is dat zelfs de engelen er niet doorheen kunnen vliegen.

Engelen zijn boodschappers van God, aankondigers van het goede nieuws. In de iconografie staan ze voor de aanwezigheid van het goddelijke, de incarnatie van de menselijke hoop op een eeuwig leven. Maar, zo zingt Sheeran, voor deze vrouw is alle hoop verloren. Ik kan me niet voorstellen hoe een leven voelt waarin zelfs de engelen van de hoop niet meer kunnen vliegen. Zo totaal los gescheurd van God, van het gevoel er te mogen zijn, van het gevoel bemind en geliefd te zijn.

Dan schetst Sheeran een beeld dat wij zo goed kunnen uit het sprookje van Het meisje met de zwavelstokjes van Andersen. “Een engel zal sterven // bedekt in witte kleren // ogen gesloten // hopend op een beter leven.” Sheerans heldin-tegen-wil-en-dank sterft als een in het wit geklede engel. Direct komen bij mij de associaties omhoog van de in het wit geklede ‘jongemannen’ bij het lege graf van Jezus. Is de hoop op een betere toekomst, verbeeld door Christus’ opstanding, ook gestorven met de ontelbare ongelukkigen die anoniem sterven in onze steden?

Het is te koud vannacht, zelfs de engelen kunnen van de kou niet vliegen. Hoe kil en grauw is haar leven, dat zelfs de hoop op eeuwig leven is uitgeblust. Er zit een brok in mijn keel.

Frank G. Bosman is cultuurtheoloog en verbonden aan de Tilburg School of Theology.

Advertenties

11 responses to “Recensie: Ed Sheeran’s ‘The A Team’”

  1. Wauwel says :

    Indringend nummer en clip. Het zal je dochter maar overkomen….treurig…

  2. Johan says :

    Echt een recensie voor een regenachtige zaterdagmiddag. 😉 Wel mooi verwoord!

  3. Kaas says :

    Mooi nummer en goede recensie! Wat een contrast met die andere ‘hit’ momenteel van de New Kids en Corry Konings…

  4. Pittig says :

    Wat mooi — pijnlijk — aangrijpend. Bedankt Frank. Weer een grote aanmoediging om er in mijn omgeving voor elkaar te zijn.

  5. Dutch Hermit says :

    Heel erg wat @Pittig zegt!

  6. Vera van Haarlem says :

    Mooi, indringend en confronterend.

  7. Pieter says :

    Ouder, gedateerde clip, maar ook doorleefd: Martyn Joseph – Working Mother:

  8. Stryber says :

    Zo zag ik in de 90-er jaren langzaam maar zeker een Pools drug-hoertje achter het Centraal-Station verslonzen; en niemand greep in; dus zijn we collectief schuldig……… ):
    En daartoe zijn er niet altijd goed-nieuws-engelen; maar bestaan er ook engelen-der-wrake; daar kon zelfs Abraham niets aan veranderen… ):

  9. dreemobiel says :

    Het één sluit het andere natuurlijk niet uit, maar ik weet niet of het beeld van Ed Sheeran per se realistischer is dan de positievere beelden van de ‘publieke vrouw’. Ik volg zo nu en dan een blog van een ‘publieke vrouw’: http://zondares.blogspot.com/. Reuze-interessant wat mij betreft. Zij geeft regelmatig aan het helemaal niet eens te zijn met het beeld dat de meeste prostituees slachtoffer zijn van mensenhandel en dergelijke. Heeft mijn kijk op de zaken toch wel een beetje veranderd…

  10. Vera_van_Haarlem says :

    @Dreemobiel Zelf ben ik administratief medewerkster, maar ik heb niet het idee dat alle administratief medewerksters onderling inwisselbaar zijn :). Dat verwacht ik dus bij ‘publieke medewerksters’ ook niet. Ik ben er wel van overtuigd dat het bedrijfsrisico dat ik loop een heel stuk kleiner is dan die van de ‘publieke vrouw’.

Trackbacks / Pingbacks

  1. A-Team (Ed Sheeran) « Frank G. Bosman - 19 november, 2013