14. Wild kamperen in Schotland

relisoapdegezalfde1Ik heb John toegezegd dat hij mee mag op retraite naar Schotland. Maar heb ik daar wel goed aan gedaan?

In de vertrekhal van Schiphol ontmoet ik John op de afgesproken tijd. Hij heeft van de week al zijn spullen nieuw gekocht. Met allebei een rugzak van net onder de twintig kilo worden we ingecheckt. We vliegen naar Glasgow, waar we de bus naar de Schotse Hooglanden nemen. In het stadje Fort William moeten we overstappen op een boemeltreintje naar het havendorpje Mallaig, waar we morgen op de ferry stappen.

Met een fish en chips onder de arm en onze loodzware rugzakken op de rug rennen we naar het station om op tijd voor de trein te zijn. Hijgend lopen we de coupé in. “Dit heb ik in jaren niet meer gedaan,” puft John. Terwijl we onze tassen wegleggen en plaats nemen op de bank, komt er een meisje tegenover ons zitten. Ik zie John kijken. In het vliegtuig zat hij ook al te flirten met de stewardess. Het irriteert me. Ik probeer hem af te leiden voordat hij ook met haar gaat flirten, maar John laat zich niet afleiden. Hij biedt haar zijn patat aan en flirt openlijk met haar. Als ze even later de coupé verlaat, kijkt John haar fluitend na. “Zag je wat voor lekker kontje ze had!”

Het is net alsof ik met een tiener op reis ben. Waar ben ik aan begonnen? Het lijkt wel of hij het helemaal heeft opgegeven om zich als een volwassen geestelijke man te gedragen. Het is alsof hij zich helemaal laat gaan. Alsof het toch een verloren zaak is. Wat zou er in hem omgaan? We hebben van tevoren afgesproken dat er tijdens onze reis niet gedronken zal worden, maar als ik hem zo mee maak, weet ik niet of hij zich er aan kan houden. Gelukkig gaan we naar twee onbewoonde eilanden waar geen vrouwen of drank te vinden zijn. Ik hoop de komende dagen een aantal goede gesprekken met hem te hebben.

“John haalt zijn schouders op. Ben jij altijd zo braaf dan? Kijk jij nooit naar andere vrouwen? Denk jij dan niet hoe het zou zijn om…”

Als we om half twaalf ’s nachts in Mallaig aankomen, stort het van de regen. In het dorpje is geen camping waar we onze tent kunnen opzetten. Onze boot vertrekt over zeven uur. We vinden een afdakje van een school waar we net droog kunnen liggen. John mag in zijn slaapzak tegen de deur liggen. Hier ligt hij het meest beschermd. Ik lig aan de buitenkant. Zo nu en dan draait de wind en word ik nat van de regen. Ik duik diep in mijn slaapzak. John valt al snel in een diepe slaap. Ik kan niet slapen. Heb ik een geweldige fout gemaakt om John op sleeptouw mee te nemen?

Zes uur ’s morgens gaat ons alarm af. Over een uur vertrekt de boot, maar binnen tien minuten is alles al opgeruimd en zijn we klaar. Met onze rugzakken op gaan we op zoek naar de haven. Het regent hard, maar we hoeven niet ver te lopen. Aan boord van het schip is een klein restaurantje. Al gauw zitten we aan een warm ontbijt. De tocht naar het eilandje Canna duurt wel vijf uur. Er staat een straffe wind en de boot slaat alle kanten op.

Na het ontbijt zoeken we ons heil aan dek, waar we minder last hebben van zeeziekte. Ik vertel John dat het me opviel dat hij gisteren zo aan het flirten was met meerdere vrouwen en dat dit me verbaasde. John haalt zijn schouders op. “Ben jij altijd zo braaf dan? Kijk jij nooit naar andere vrouwen? Denk jij dan niet hoe het zou zijn om…” Een grote golf slaat op de boot en we moeten ons stevig vasthouden. Ik schud mijn hoofd. “Heb je last van water in je gezicht of schud je nu nee?” “Allebei! Ik ben niet braaf, maar ik probeer wel zo zuiver mogelijk met mensen om te gaan.” “Nou, dan ben je beter dan ik. Nu blij?” Volgens mij is dit niet de manier om in gesprek met John te komen. “Het gaat er niet om wie er beter is, ik ben alleen benieuwd naar wat er in je omgaat.” John begint te lachen. “Geloof me, je wilt echt niet weten wat er in me omgaat! Kunnen we het over iets anders hebben?”

“Canna is een klein eiland van twee bij zeven kilometer waar maar twintig mensen wonen. Het zand is er spierwit en de zee doorschijnend blauw. Het is een magische plek met een prachtig uitzicht.”

Het wordt koud aan dek. Ik zoek binnen een bank op waar ik kan liggen en val in slaap. Na een paar uur gaat de wind liggen en breekt de zon door. Het uitzicht is adembenemend. We varen langs de bergkammen van het eiland Skye, die nog steeds bedekt zijn door sneeuw. Zo nu en dan zwemt er een dolfijn langs het schip. Aan de horizon kunnen we Canna zien liggen. Het is een klein eiland van twee bij zeven kilometer waar maar twintig mensen wonen. Als de boot aanlegt, hoeven we maar een kilometer te lopen om bij een afgelegen baai te komen. Tien jaar geleden heb ik hier ook al eens met mijn broer wild gekampeerd. Het zand is er spierwit en de zee doorschijnend blauw. Het is een magische plek met een prachtig uitzicht.

We zetten onze tentjes op. Gelukkig is het nog te vroeg in het jaar voor midges, dus kunnen we gerust buiten zitten. Water wordt gekookt en binnen een aantal minuten zitten we aan onze instant-maaltijden. Wat is het vreemd om hier samen met John in de wildernis te zitten. Eigenlijk zijn we twee vreemden voor elkaar. We hebben vandaag meerdere keren over koetjes en kalfjes gepraat, maar ik zou wel een echt gesprek met John willen. Ik probeer iets, maar als ik hem na een tijdje vraag hoe het momenteel tussen hem en God is, reageert hij gelijk vijandig. “Is dit een verhoor of zo? Kan je nu ophouden met dat gezeik?” Het wordt koud, dus zoeken we onze warme slaapzakken op. Ik neem me voor om geen lastige vragen meer te stellen, maar gewoon met elkaar op te trekken.

Vanmorgen zijn we vroeg opgestaan om het hele eiland rond te lopen. Een woeste wandeling van negen uur dwars door de natuur. We hebben van alles gezien; van arenden en zeehonden tot aan een otter toe. We zitten ’s middags helemaal gaar bij onze tentjes. John is een aantal blaren onder zijn voeten aan het doorprikken, terwijl ik thee aan het koken ben.

“Ik hoef  nooit meer te werken, ik ben financieel helemaal binnen. Terwijl ik hem dit lachend hoor zeggen, breekt er iets in mij.”

“Heb je al plannen voor de toekomst?” vraag ik hem. “Nou, ik hoef in ieder geval nooit meer te werken. Wat dat betreft, ben ik financieel helemaal binnen.” Terwijl ik hem dit lachend hoor zeggen, breekt er iets in mij. “Nee, en weet je waarom je binnen bent? Omdat je dertig jaar lang misbruik hebt gemaakt van mensen die hun rug hebben gebroken om hun laatste centjes aan jou te geven. Mensen die zichzelf diep in de schulden hebben gestoken, omdat jij hen ervan overtuigd had dat jouw bediening de moeite waard was om hier voor in de schulden te komen. Mensen die een tweede hypotheek op hun huis genomen hebben om jouw televisieshows te kunnen betalen en die nu de komende twintig jaar hun schulden moeten gaan betalen voor iemand waarin ze niet meer geloven en die hen diep heeft teleurgesteld. Ik kan me niet voorstellen dat jij een tweede hypotheek op jouw villa hebt genomen of je huis in Portugal hebt verkocht om mee te betalen aan al die kosten.”

John kijkt me zwijgend aan. “Nee, dat dacht ik al. Lekker veilig! Anderen manipuleren om dit wel te doen en zelf veilig aan de kant blijven. Om maar te zwijgen van die armzalige loontjes die jullie aan je medewerkers betaalden, terwijl jij en Annelies elke maand duizenden euros uit de gemeente haalden. Weet je dat er voorgangers waren die jouw kinderwerkers extra wilden ondersteunen omdat ze van jullie zo weinig kregen? Nee, dat wist je niet, hè! Maar dat ze dit niet deden, omdat ze bang waren dat hun extra geld regelrecht de gemeente in zou gaan. Omdat ze ervan overtuigd waren dat jouw kinderwerkers zo door jou geïndoctrineerd waren dat ze het geld aan jou zouden geven, wat me niet zou verbazen, en dat deze voorgangers niet in jou wilden investeren.”

John kijkt me bedroefd aan: “Ik wist niet dat je zo over me dacht. Waarom heb je me dan meegenomen op deze reis als je me duidelijk zo veracht?” “John, ik denk al jaren zo over je. Je moet eens weten wat ik allemaal over je gehoord heb. Ik heb je meegenomen omdat ik dacht… Nee, omdat ik denk dat dit goed voor je zal zijn. Ik veracht een hoop dingen die jij de afgelopen dertig jaar heb uitgespookt in de naam van Jezus. Ik weet niet of dit automatisch betekent dat ik ook jou veracht. Ik weet in ieder geval wel dat jij nog niet duidelijk in beeld hebt wat je hebt aangericht in al die jaren.”

“John begint zijn spullen in te pakken. Ik heb genoeg gehoord! Dit pik ik niet, zeker van jou niet. Wat heb jij nu bereikt met je kerkje van dertig mensen?”

John begint zijn spullen in te pakken. “Ik heb genoeg gehoord. Dit pik ik niet, zeker van jou niet. Wat heb jij nu bereikt met je kerkje van dertig mensen? Wat verdien je op jaarbasis? Wie ben jij dan om te zeggen dat ik iets heb aangericht? Je was dertig jaar geleden in Amsterdam al een zielig mannetje waar ik medelijden mee had. Nu heb ik dat alleen nog maar meer.”

Ik begin hard te lachen. Hier zijn we, twee volwassen mannen op een onbewoond eiland die bijna met elkaar op de vuist gaan.

START | LEES VERDER

Advertenties

43 responses to “14. Wild kamperen in Schotland”

  1. Ds Dre says :

    Wat een walgelijke betweter is die Matthijs, dat komt nu eens duidelijk naar voren. Waar is het k-h-o-d-p vrouw met haar eigen willetje gebleven? Door M aan de kant geschoven en dan maar John de les leren hoe hij met vrouwen dient om te gaan.

  2. Citroenboom says :

    @Ds Dre
    Ik heb werkelijk geen flauw idee waar je het over hebt. Ergens heb ik zelfs de indruk dat je reactie in het geheel niet over bovenstaande publicatie gaat.

    De les lezen? Ik zie het nergens.

  3. Ds Dre says :

    @Citroenboom. “Ik vertel John dat het me opviel dat hij gisteren zo aan het flirten was met meerdere vrouwen en dat dit me verbaasde. John haalt zijn schouders op. “Ben jij altijd zo braaf dan? Kijk jij nooit naar andere vrouwen? ”
    “Is dit een verhoor of zo? Kan je nu ophouden met dat gezeik?”
    “Ik wist niet dat je zo over me dacht. Waarom heb je me dan meegenomen op deze reis als je me duidelijk zo veracht?” “John, ik denk al jaren zo over je”
    Ben jij nou stekeblind of ik?

  4. Nelleke says :

    misschien had Matthijs inderdaad tactischer kunnen zijn, maar het wordt hoog tijd dat John wakker wordt

  5. Don-key-shot (alias Rogier D) says :

    @Dr Dre ik snap je reactie ook niet helemaal – Ik vind John helemaal niet betweterig.. Conflict moest er komen – daar is de situatie naar.. en er moest gezegt worden wat er onder de huid leeft… Natuurlijk veroordeeld Matthijs John maar het gesprek is pas net begonnen. Soms moet je eerst de tuin omploegen voor je kan zaaien.

    Ik vind het een mooie confrontatie voor zowel de zoet, lieve altijd aardige Matthijs die gewoon eens toegeeft aan zijn moeder aarde woede en John voor rotte vis uitmaakt maar ook voor John die niet zomaar weg kan lopen uit het conflict.

    Hiernaast moet ik zeggen dat ik al jaren een keer naar Schotland wil, dit stukje motiveerd wel extra moet ik zeggen.

  6. cris says :

    Als Matthijs niet zo gereageerd had, was hij een soort heilige geweest en het verhaaltje minder geloofwaardig. Bovendien moest iemand John de waarheid zeggen, dat heeft John in het verleden moeten missen, waardoor de boel uit de hand heeft kunnen lopen. Hoe Matthijs hem de waarheid zou moeten zeggen is weer een andere vraag (waarop ik het antwoord niet weet).

    Een klein detail: volgens mij is het “wildkamperen” en niet “wild kamperen”…

  7. Ds Dre says :

    @D-k-s. Hoezo moet het conflict er nu komen? Wie is Matthijs dat hij John de les moet gaan lezen.
    Ga eerst eens een gezonde relatie met iemand opbouwen en dan kan er wellicht ruimte komen om te gaan hebben over persoonlijk moreel handelen.
    Maar nee gristenen weten het allemaal beter hoe anderen (incl mede-gristenen) verkeerd bezig zijn en voelen zich geroepen dat zonder aanziens des persoons in te peperen.
    O ja, ff nu al een tegenreactie ontzenuwen. Matthijs en John zijn fictieve personen.

  8. thebutler says :

    Verhalen met een moraal moeten over mensen gaan die perfect handelen. Anders leer je er natuurlijk nooit wat van.

    😉

  9. Ds Dre says :

    @thebutler. Lol.
    @cris. “Bovendien moest iemand John de waarheid zeggen, dat heeft John in het verleden moeten missen, waardoor de boel uit de hand heeft kunnen lopen.”
    Precies en wat is de waarheid? Dat John kan worden wie die werkelijk is, nl een mens naar Gods beeld en dus niet naar het beeld van zijn vader de perfecte predikant, zijn vrouw als barbie van de super pastor, zijn gemeente als volgers van de super pastor en Matthijs als slachtoffer van de super pastor.
    Mag John in godsnaam een keer John zijn/worden?

  10. Matthijs says :

    Wat een prachtige header, Goedgelovig! Het is een foto van het eiland Canna aan de westkust van Schotland. Het eiland aan de horizon met de bergen is Rum. Volgende week ben ik weer op Canna voor mijn jaarlijkse trektocht / retraite, maar dit jaar helemaal alleen. Zelfs John kon niet mee.

  11. Ds Dre says :

    @Matthijs. Je volgt de soap kennelijk niet, het is daar inmiddels het jaar 2020.

  12. Lieke says :

    Eindelijk zegt Matthijs hem recht in z’n gezicht waar het op staat. Mooi zo!

  13. ijsbrand says :

    Ik vind dit verhaal prachtig tragedisch, twee christenen die net mensen zijn, het zou interresant zijn ,om aan john eens te vragen hoe hij het zou vinden als zijn vrouw eens naar andere mannen zou flirten of hij dit prettig zou vinden? ben benieuwd hoe het verder gaat.

  14. Don-key-shot (alias Rogier D) says :

    @dr dre conflict leidt tot creativiteit en relatie… Laat de bom maar barsten – zie de film ‘remember the Titans’

    Eerst spitten dan zaaien.. Matthijs weet het helemaal niet beter hij heeft alleen geen manier om het tegen hem te zeggen. Daarbij is hij ook bevangen door zijn eigen religieuse denken. Daar moeten ze allebij mee knokken.

    Als hij echt zo’n veroordelende houding had dan hadden ze niet samen op dat eiland gestaan.

  15. Moeder-overste says :

    @ Ds Dre: Wat bedoel je precies met “Waar is het k-h-o-d-p vrouw met haar eigen willetje gebleven? Door M aan de kant geschoven” ?

  16. Ds Dre says :

    @M-o. Aan het einde van deel 13 blijkt het kleine huis op de prairie vrouw van Matthijs een eigen willetje te hebben en wil niet dat Matthijs met John op vakantie gaat. Kennelijk trekt M zich daar niets van aan.

  17. Johan says :

    Ik blijf het een bijzonder verhaal vinden. Bedankt, Matthijs.

  18. Alex Adriaan Scheijbeler says :

    heel bijzonder

  19. MarkPeter says :

    Kunnen we niet een keer met z’n allen naar Schotland gaan? Of is dat niet de kern van dit verhaal?

  20. Don-key-shot (alias Rogier D) says :

    eens MarkPeter – ik doe mee 🙂

  21. MarkPeter says :

    Lekker de West Higland Way lopen en dan na afloop de Ben Nevis beklimmen en ’s avond een glaasje van dat lekker spul drinken.

    Het schijnt wel veel te regenen in Schotland.

  22. Matthijs says :

    De West Highland Way is een mooie wandeling voor een eerste bezoek aan Schotland. Vooral na Loch Lomond wordt het mooi. Ik zal dinsdag aan jullie denken als ik met mijn rugzak en mijn tentje door de woeste natuur van Schotland loop!

  23. Don-key-shot (alias Rogier D) says :

    He matthijs.. kun je mij een plezier doen en mij wat details sturen over hoe je die reis geregeld hebt.. Ik wil van de zomer gaan en kan wat tips gebruiken rogierdijk@gmail.com

  24. Lieke says :

    @ Rogier D: ’s zomers sterft het er van de muggen (midges). Waarom denk je dat Matthijs in mei gaat? Kom in de zomer lekker naar Grunning. Geen bergen, wel veel groen.

  25. Matthijs says :

    @ Rogier D – Lieke heeft gelijk. Ik zou inderdaad niet in de zomer gaan. De beste tijd voor Schotland is april of mei. Teveel midges in de zomer! Ik mail je…

  26. MarkPeter says :

    @Rogier,

    IK heb nog wel een wandelkaart voor je te leen. Ik ben een keer in juni geweest en toen heeft het alleen maar geregend. Mijn tip zou zijn om bed en breakfast te nemen, zodat je lekkker slaapt en eet.

    Edinburgh is ook een aanrader.

  27. Pieter says :

    Ik vind het helemaal niet gek dat je iemand knalhard de waarheid zegt die je al 30 jaar veracht. Juist wel lekker als zo iemand met jou mee wil om dit soort vakantie. En dan wanneer je lekker ver weg ben ff zo’n tirade. Helemaal gaaf. Vooral als je goed opgelet hebt en alle fouten van die persoon helder ziet! Zou Jezus ook doen denk ik. Toch zou het me niet verbazen als in de laatste episode blijkt dat John helemaal niet bestaat maar de alter ego is van Matthijs ofzo, net als in A beautiful mind.

  28. Don-key-shot (alias Rogier D) says :

    @Pieter — Ja gaaf idee…. 🙂 Matthijs is eigenlijk de voorganger… die een jackel en Hyde achter charachter heeft..

  29. Vleertje says :

    Een geldwolf in de kerk en dsDre zeurt over een harde preek?? Jezus richtte een ravage aan onder de tempelhandelaren… John heeft gelijk en er is iemand die deze dwalende broeder terug moet halen naar de smalle weg..

  30. Pieter says :

    @Don-key-shot Leuk idee? Maar had je dan niet allang door dat Matthijs schrijft over het deel van zichzelf waar hij bang voor is, onderdruk en maar ook heimelijk bewondert? Dat is psychologie he! Matthijs zou heel graag John zijn, daarom heeft hij hem ook helemaal door. Waarom denk je dat hij met zoveel trots over zijn wandeltochten in Schotland schrijft? Dit is een duidelijk verhaal hoor, enotm conflict in de persson. JohnA is alles wat hij zou willen maar niet durft en hij houdt zichzelf vast aan een soort gristelijke moraal. Hij heeft niet veel bereikt, omdat hij zo niet wil zijn…leuk he? Doen we allemaal wel hoor, maar de meesten niet zo intens als Matthijs. De meeste schrijven er ook niet over.

  31. Ds Dre says :

    @Vleertje. Voor jou is Matthijs kennelijk Jezus, maar ik zeur nog even door dat die dat niet is.

  32. Johan says :

    @ Pieter: Daar is Matthijs ook heel open over geweest, dat hij veel van John in zichzelf herkent. Wat dat betreft vind ik het een eerlijk en kwetsbaar verhaal. Je zou wensen dat er meer van dit soort verhalen waren, zodat we er allemaal van kunnen leren.

  33. Pieter says :

    @Johan Mooi is dat he, dat Matthijs toegeeft dat hij eigenlijk John is en hem zou willen ziin, maar dat hij gewoon doorschrijft. Hij eert de John in zichzelf. Prachtig. Zou hij het van zich af of naar zich toeschrijven denk je?

  34. Johan says :

    @ Pieter: Laten we dat afwachten. Ik schat in dat John en Matthijs wel dichter bij elkaar komen. Je ironische ondertoon ontgaat me niet, maar die deel ik niet.

  35. Dochter van... says :

    @Ds Dre. Hoe had jij dan gereageerd als je in Matthijs plaats had gestaan? Je bent wel heel kritisch op hem.. En het kleine huis op de prairie vrouw van Matthijs?? Lekker respectvol! Ik vindt dat we niet genoeg over haar weten om dat zomaar te kunnen zeggen..

  36. Ds Dre says :

    @Dochter van ….
    Ik heb geen enkele respect voor Matthijs en zijn k.h.o.d.p. vrouw en John de boze wolf.

  37. Pieter says :

    @Johan Ondertoon????
    Gij hebt oren om te horen, maar gij hoort nie?
    🙂
    Zeg maar gerust boventoon hoor!

  38. Don-key-shot (alias Rogier D) says :

    @dr dre ik heb een hele hoop respect voor Matthijs.. Het feit dat hij uiteindelijk, tegen zijn vrouw’s advies, met John naar Schotland reist om het daar met hem uit te knokken is bewonderingswaardig. Ik ben ook heel blij dat hij het allemaal niet perfect doet. Ik heb een te#@&g hekel aan ‘perfecte’ kristenen. Van die mensen die alles goed doen. Ik ben bijzonder getalenteerd in het verkeerd doen van zaken en ook bijzonder blij dat er genade is. Dat zal Matthijs ook wel zijn.

    Eigenlijk heb ik ook wel wat respect voor John op dit punt want ook hij moet weten dat Schotland geen vakantie reisje gaat worden. Hier gaat hij zijn demonen tegen komen.. Door de natuur maar ook door de rauwe, ongenuanceerde maar nodige reactie van Matthijs.

    Iron Sharpens Iron

    Hij loopt niet weg maar gaat de strijd aan, zelfs al is het niet perfect.

  39. rob says :

    Demonen tegenkomen???? op een onbewoond eiland?

    Misschien de homo-demon, twee kerels op een onbewoond eiland, dat kan niet goed gaan.

    Volgende deel: ze vatten een fatale liefde op voor elkaar, en voelen zich verscheurd door pas ontdekte seksuele gevoelens, en voelen zich daarbij in 1 klap gelijkwaardig aan elkaar.
    Broederliefde compleet.

  40. Ds Dre says :

    @D-k-s. Heb jij respect voor kabouter Plop, Luke Skywalker en/of Mr Spock?

  41. Don-key-shot (alias Rogier D) says :

    @ds Dre – deze literaire figuren representeren mensen in het echte leven en echte situaties..

    @Rob – in de figuurlijke zin van het woord – as in facing your demons –

  42. Koen Speelmeijer says :

    Don-key-shot, voor meer informatie over wildkamperen ga naar http://www.wildkamperen.info/. Deze website over wildkamperen wordt dikwijls geupdate met verhalen en tips!

  43. Don-key-shot (alias rogier d.) says :

    Vet. Dank je wel