Waar is God in Nederland?

ssstmacEen paar maanden geleden ontstond er een heuse rel op Goedgelovig over het uitlekken van de vertrouwelijke notulen van een geheim leidersoverleg over de omstreden Lakeland-opwekking. Dat leidde tot diverse boze ingezonden brieven, onder meer van lezer Van Pastoorkramp. Wie dacht dat dit soort evangelische achterkamertjespolitiek nu wel afgeschaft zou worden, heeft het mis. Ondanks het gevaar van mollen en lekken kwam een groep Bekende Gristelijke Leiders (BGL’ers) onlangs opnieuw in het geheim bijeen, deze keer in een wegrestaurant met de grote ‘M’ in het midden des lands. Het onderwerp: ‘Waar is God in Nederland?’ En u raadt het al… opnieuw zijn de notulen gelekt, deze keer rechtstreeks naar Goedgelovig. U kunt integraal kennis nemen van een ontluisterend verslag over de staat van gristelijk Nederland.

WAAR IS GOD IN NEDERLAND?

Plaats
Een McDonald’s restaurant aan de snelweg in het midden van het land, ergens in de eerste week van oktober 2008.

Doel
Een landelijke ontmoeting van afgevaardigden van christelijke stichtingen, organisaties en denominaties om met elkaar stil te staan bij de vraag ‘Waar is God in Nederland?’

Wie
Er zijn ongeveer twintig mensen aanwezig, inclusief ondergetekende. We spreken met elkaar af om in interne verslagen geen namen te noemen en ook geen officieuze notulen van deze ontmoeting te maken, aangezien notulen van deze aard in evangelisch Nederland niet vertrouwelijk kunnen blijven. Dat hebben we maar weer gezien in eerdere landelijke ontmoetingen dit jaar.

Verslag
Een medewerker van Tot Heil des Volks uit Amsterdam heet ons welkom. Hij houdt een korte opening, waarin hij de stelling plaatst dat God zich in ons land op de achtergrond lijkt te houden, omdat God ons wilt beschermen tegen Zijn oordeel. Als Hij Ananias en Saffira al liet dood vallen vanwege een leugen, wat zou er dan met óns gebeuren? Hoe staat het met leugens in ons leven en in onze gemeenten? Is Gods norm veranderd? Of houdt Hij zich juist wat afzijdig, omdat er anders teveel doden zouden vallen?

Een vrouw uit Hellevoetsluis, die erg enthousiast is over het onderwijs van pastor Prince uit Singapore neemt het woord. Ze geeft aan dat ze het hele aspect van genade mist in het verhaal van de eerste spreker. Vol enthousiasme vertelt ze over de tijd van genade waarin we leven. Ze is het totaal niet eens met het idee dat God ons wil straffen. Er is geen blokkade tussen ons en God. We mogen altijd zomaar bij Hem komen en genezing en voorspoed ontvangen. Ze daagt ieder van ons uit om in de rijkdom van Gods genade te gaan leven.

Een afgevaardigde van TRIN vertelt over de Firenights in Nieuwegein; speciale bijeenkomsten die ze het afgelopen jaar gehouden hebben. Duizenden mensen zijn hier naar toe gekomen. De zalving van God was duidelijk aanwezig. Hij vertelt hoe hij het heerlijk vond om te zien hoe mensen vol passie en verlangen zich uitstrekten naar God en dat God met Zijn geweldige aanwezigheid kwam. Ze hebben vele getuigenissen van hoe mensen tot bevrijding, herstel en genezing zijn gekomen. Voor hem was er geen vraag waar God is in Nederland, maar meer of wij bereid zijn Hem te ontmoeten.

Een voorganger van de Baptisten Unie krijgt nu het woord. Hij zet zijn vraagtekens bij onze zucht naar verlangens en ervaringen. Is het wel goed om elke keer weer zoveel te willen ervaren? Gaat het bij geloven wel om het ervaren, of is dit maar een heel klein deel hiervan? Moeten we voelen dat God aanwezig is om dit te weten? Zijn stelling is dat “God aanwezig is in Zijn Lichaam en dat als wij als gemeente bij elkaar komen, God er altijd is. Niet omdat wij dit nu voelen, maar omdat Hij dit in Zijn Woord beloofd heeft.”

Een katholieke priester die tot nu toe aandachtig heeft zitten luisteren, vertelt over hoe zij in de Rooms-Katholieke Kerk God elke week weer ervaren in de Eucharistieviering. Hij vertelt over hun vast geloof dat de hostie tijdens de Eucharistie letterlijk verandert in het Lichaam van Christus en hoe hier het stille wonder plaatsvindt van Gods aanwezigheid en hoe God lijfelijk aanwezig bij hen is. Hij geeft te kennen dat hij niets begrijpt van onze ervaringen van gemis van Gods aanwezigheid in de kerk.

Een pinksterbroeder springt hier op in. Hij vindt het geweldig dat de katholieke kerk wekelijks bemoedigd wordt door deze gedachte. Maar het is wel een onzichtbaar wonder. Waar zijn de wonderen en tekenen die God ons beloofd heeft? Hij vertelt hoe hij onlangs in België naar een samenkomst van Benny Hinn is geweest en daar met zijn ogen wonderen heeft gezien en God zo sterk ervaren heeft. Zouden we Benny Hinn niet gezamenlijk kunnen uitnodigen om naar ons land te komen en ook hier samen Gods aanwezigheid en kracht te ervaren tijdens deze diensten?

Een bijbelleraar van stichting Het Morgenrood schudt zijn hoofd, al luisterend naar de pinksterbroeder. Als hij het woord krijgt, probeert hij de aanwezigen in een aantal minuten uit te leggen dat er verschillende bedelingen in de Bijbel zijn. Hij vertelt ons dat we nu in de tijd van de genadebedeling leven, waarin geen wonderen en tekenen meer plaatsvinden. Pas in de bedeling van het Koninkrijk als God Israël gaat herstellen, zullen de wonderen en tekenen weer terugkeren. Hij eindigt met de woorden: “Als je een verkeerd theologisch kader gebruikt en niet de tijden in de Bijbel begrijpt, zal je voortdurend leven met teleurstellingen en dingen verwachten die er nu niet zijn.”
 
Een leider uit de charismatische wereld vindt dit maar een armoedig beeld van het geestelijk leven. Moeten we onze theologie bouwen rondom de armoede van ons geestelijk leven? Op hem komt het over alsof de vorige spreker zegt: “We ervaren zo weinig wonderen en tekenen, dus daarom zullen we wel in de tijd van geen wonderen leven.” Moeten we ons juist niet uitstrekken naar de beloften in Gods woord en ons afvragen wat de belemmering is dat wij zo weinig van Gods aanwezigheid en kracht ervaren in de kerk? Bidden we wel genoeg?

De bijbelleraar van Het Morgenrood schudt weer zijn hoofd. Hij heeft nooit beweerd dat omdat we zo weinig wonderen ervaren, we niet meer in een tijd van wonderen leven. Volgens hem is dat het paard achter de wagen spannen. Kijken we naar onze ervaringen en bouwen hier onze theologie omheen of is het net andersom? Het gaat er volgens hem niet om wat we ervaren, maar om een juist bijbels inzicht.

Een afgevaardigde van Fire Nederland vraagt of hij terug mag komen op de vraag ‘bidden we wel genoeg?’ Vol vuur vertelt hij over de landelijke dag van gebed en verzoening die gaat komen op 09-09-09 op het Malieveld in Den Haag. Als wij ons als kerk verootmoedigen, onze zonden afleggen en God gaan zoeken in vasten en voorbede, zal Hij dan niet met kracht en majesteit komen? Maar we zijn niet gewend om te vasten en echt voorbede te doen. Als wij dit serieus op ons zouden nemen, wat zou God dan niet kunnen doen? Stel dat we als kerk met zijn allen veertig dagen gaan vasten, wat voor kracht zou er dan niet vrijkomen. Zou het niet geweldig zijn als mensen uren in de rij zouden staan om zondags onze kerken binnen te komen en al in de rij overdonderd worden door Gods geweldige aanwezigheid?

De groep valt stil, maar niet voor lang.

Iemand van het Oude Wijken Pastoraat in Dordrecht neemt het woord. Hij geeft aan dat hij het idee heeft dat hij geestelijk op een heel ander niveau lijkt te zitten dan de vorige sprekers. Hij vraagt zich af of wij God niet op de verkeerde plek zoeken. Is het niet zo dat God te vinden is onder de armen, de asielzoekers, de drugsverslaafden, de hangjongeren, de gevangenen, de gebrokenen? Zijn stelling is: “In onze zorg, betrokkenheid en liefde voor de mensen aan de onderkant van de maatschappij vinden we God in de ander. We vinden God in de alcoholverslaafde, in de kroeg, tussen de Marokkaanse jongeren. Niet om daar God te brengen in onze woorden, maar de God te ontdekken die daar allang aanwezig is.”

Een man die betrokken is bij gebedsbeweging Op de Bres krijgt het woord. Hij bedankt de vorige spreker voor zijn waardevolle bijdrage, maar wil graag ook aandacht vragen voor de geestelijke strijd. Welke geestelijke machten en overheden moeten we in gebed overwinnen, zodat God Zijn kracht vrij kan zetten? Zijn we ons bewust van de bolwerken in steden en landen?

Iemand uit de profetische beweging valt hem bij. Volgens deze meneer zijn er vanuit de Vrijmetselarij allerlei occulte verbonden gemaakt, waardoor er in Nederland zo’n duister klimaat heerst. Deze bolwerken moeten ontdekt, beleden en verbroken worden. Ook de rol van verzoening hierin is volgens hem uiterst belangrijk. Welke zonden uit het verleden geven recht aan bolwerken om hier nog steeds te mogen zijn? Als wij als christenen namens ons voorgeslacht deze zonden belijden en ons verzoenen met God en de ander, vervalt het recht van deze geestelijke bolwerken en kan er geestelijk ruimte komen in ons land.

Het valt me op dat meerdere personen in de groep driftig meeknikken.

Een jonge vrouw, die ik ken vanuit de Emerging Church-beweging vraagt het woord. Zij geeft toe zich niet zo verdiept te hebben in al de zaken die de vorige spreker heeft besproken. Zij vraagt zich af of wij als gemeente niet teveel bezig zijn met activiteiten in een gebouw. Zouden wij God niet opnieuw kunnen leren zien en ervaren in de natuur, in Zijn schepping? Kijken we niet op de verkeerde plek? Gebruiken we niet teveel tweedehands aanbidding? Liederen die door anderen vanuit een moment van verwondering geschreven zijn en die we jaren later nog steeds gebruiken? Zouden we ons niet opnieuw moeten leren verwonderen over hoe de Schepper zich openbaart, zich laat kennen en zich laat ontmoeten in de schepping?

Vanuit de evangelische en charismatische aanwezigen lijkt er een beetje met onbegrip op haar gereageerd te worden. Tweedehands aanbidding – waar heeft ze het wel niet over?

Een predikant vanuit de Gereformeerd Vrijgemaakte Kerk neemt nu het woord. Hij vertelt hoe hij vol interesse heeft geluisterd naar onze gesprekken en verwonderd is over de diversiteit in de groep. Ook hij heeft een stelling. “God verbindt zich aan Zijn Woord. In het voorlezen en de verkondiging van Zijn Woord is God aanwezig. Hij spreekt tot ons, bemoedigt en corrigeert ons. Hij bouwt ons op. Je kunt Gods aanwezigheid niet loskoppelen van Zijn Woord, noch Zijn Woord loskoppelen van Zijn aanwezigheid.”

Een afgevaardigde van Het Zoeklicht stelt een vraag bij onze verwachting. Verwachten we nog wel de wederkomst van Jezus? Is dat niet waar het om gaat? Dat we ons klaar maken voor de opname van de gemeente en Zijn heerlijke wederkomst, waarna we voor eeuwig van aangezicht tot aangezicht met Hem kunnen leven? Hij geeft aan dat hij het jammer vindt dat hij dit hele aspect van Jezus’ wederkomst en de rol van Israël nog helemaal gemist heeft in onze gesprekken.

Iemand van Stichting Opwekking krijgt het woord.

Ik voel een lichte hoofdpijn in me opkomen. Teveel tegenstrijdige gedachten jagen door mijn hoofd. Wat mogen nu verwachten rondom de aanwezigheid van God? En wat moeten we er zelf aan doen? Moeten we blij zijn dat God zich afwezig houdt om ons te beschermen tegen Zijn oordeel? Moeten we meer vasten, bidden, onderzoeken, belijden, verzoenen zodat God kan komen? Laat God zich echt tegenhouden door wat geestelijke bolwerken? Is het onze schuld dat we zo weinig van God merken of zijn onze verwachtingen gewoon te groot?

Zijn wij als kinderen die onze sinterklaascadeautjes al in de maand april willen hebben? Of hebben we zo slecht gehandeld dat Sinterklaas ons dit jaar geen cadeautjes geeft? Komt de Sint niet, omdat als hij wel zou komen hij ons zou moeten straffen met de roe en ons mee zou moeten nemen naar Spanje? Moeten we in geloof ‘Hoor, wie klopt daar kinderen’ zingen met de verwachting dat de Sint dan ook daadwerkelijk komt? Moeten we blij zijn met onzichtbare cadeautjes? Is het onze taak om de stoomboot, het paard, de pepernoten, de pieten en de schoorstenen te regelen, zodat Sinterklaas dit jaar kan komen? Moeten we jaloers zijn op andere kinderen die van Sinterklaas allemaal dure cadeaus lijken te krijgen, waar hij wél thuis op bezoek komt, terwijl wij het moeten doen met een grappig gedicht, een vieze surprise en een cadeautje ter waarde van vijf euro? Is onze schoorsteen misschien verstopt of stinken onze schoenen te erg? Moeten we van onze rijkdom cadeautjes maken en deze uitdelen aan arme kinderen om in de ogen van deze kinderen Sinterklaas te kunnen zien?

Teveel vragen spoken door mijn hoofd. Mijn lichte hoofdpijn is in een paar minuten veranderd in een echte migraine-aanval. Zal ik vragen of iemand van de groep een aspirientje heeft? Of moet ik iemand vragen om voor mij te bidden? Moet ik misschien in geloof zelf deze genezing claimen? Of moet ik me neerleggen bij het oordeel van God in de vorm van deze hoofdpijn?

Voor mij is deze ontmoeting één van de verwarrendste middagen van de afgelopen jaren geweest. En net als ik denk dat het niet erger kan worden, zie ik Jezus…

We waren zo druk bezig dat we helemaal niet doorhadden dat Jezus hier ook in het restaurant aan een tafeltje zat. Vanuit mijn ooghoek zie ik hem opstaan. Zou hij naar ons toe komen en ons uitleggen hoe het nu werkelijk zit? Maar, nee! Hij loopt naar de uitgang. Met een McFlurry in zijn hand en een Big Mac-menu onder zijn arm loopt hij de McDonald’s uit en verdwijnt zomaar uit mijn zicht.

Matthijs Vlaardingerbroek
Oktober 2008

31 responses to “Waar is God in Nederland?”

  1. Marie says :

    auw… raak!

  2. Erug says :

    😀

    Wat een treffende analyse van de situatie in christelijke nederland.

    Wat ik me nu alleen afvraag is: is er geen eenheid omdat er verschil in visie is en ervaren we daarom God niet? Of is er verschil in visie omdat we God niet ervaren en staat dat de eenheid in de weg? Of is het misschien toch zo dat er geen eenheid is, we daardoor allemaal een andere visie ontwikkelen en vervolgens God niet meer ervaren?
    Nee, helemaal helder is het nog niet.

  3. Johan says :

    Ik krijg het hier eerlijk gezegd een beetje benauwd van… Nederland kan een benauwend land zijn, en de christelijke wereld nóg benauwender. Ieder hanteert zijn eigen stokpaardjes/theologie/ideologie/ervaring en hoort de ander niet. Allemaal staan ze met hun neus heel dicht op een enorme olifant. De één ziet allee het uiteinde van de slurf en denkt dat het hele beest één grote slurf is. De ander staat bij een poot en denkt dat het beest één grote poot is. Weer een ander bij zijn staart, hij denkt dat de olifant 100% uit staart bestaat. Zucht… Ik kan me goed voorstellen dat Jezus lekker met z’n Mac naar buiten loopt. Even chillen.

  4. John says :

    Altijd fascinerend om te zien hoe verschrikkelijk afhankelijk God van de mensen lijkt te zijn in alle besproken visies, en zoals de schrijver zelf ook al opteert. Als ik de Bijbel lees zie ik toch echt een God die zelf doet wat Hij het beste acht voor de mensen, ook al gaat dit vaak in tegen wat de mensen zelf willen. Als ik dit soort dingen lees zie ik God die niet zonder de mens kan en bijkans zwakker is dan de duivel, want god lijkt het altijd af te leggen tegen al die duistere machten waar wij mensen maar even flink tegen moeten bidden om God sterker te maken…ofzo…

  5. Lieke says :

    Héééél typerend voor Gristelijk Nederland. Complimenten.

    Ik ben vooral geïntrigeerd door de foto aan het begin van het verhaal. Een uithangbord van McDonalds, het verkeersbord ‘ssst’ en straatnaambordjes die het ‘eten van twee walletjes’ of ‘ieder op zijn eigen walletje’ suggereren. Gefotoshopt zeker?

  6. Roberto says :

    Als ik het verslag zo lees lijkt het een ordelijk gebeuren waarbij iedereen netjes op z’n beurt wacht en niet voor z’n beurt praat. Dat is al een prestatie op zich, als er was genotuleerd dat halverwege de vergadering de eerste plastic stoeltjes en half-opgegeten hamburgers het luchtruim hadden gekozen om op het hoofd van een opponent neer te dalen had ik het aannemelijker gevonden. Treffende vergelijking met Sinterklaas ook: als christenen eens wat meer zouden luisteren naar wat Piet vertelt (nee, niet die van het Pietenblad) wat er in het grote Boek staat en wat minder zouden proberen om elkaar te overtreffen met hun gekakel …

    Wie heeft de gastenlijst opgesteld? Ik mis de PKN, Klaas had mooi kunnen vertellen over een God die niet bestaat enzo. Overigens maar goed dat Marianne Thieme van de Zevende-dagadventisten niet was uitgenodigd, die had Jezus no way dat restaurant uit laten lopen met een product van de bioindustrie in Zijn handen …

  7. Ruitje says :

    Inderdaad raak en treffend. Dit artikel zou nou eens op Habakuk of Manna moeten worden geplaatst… en in Opwekking, in Charisma, in Het Zoeklicht, in De Oogst, RD, ND (en Oneway) en nog veel meer…

  8. Ruitje says :

    …CV Koers, Terdege, Visie… en ga zo maar door 😉

  9. goedgelovig says :

    @ Lieke: Nee, niet gefotoshopt, maar ECHT. Als protest tegen sluipverkeer hebben Nijmegenaren vorig jaar zelf maar een ‘stilteverkeersbord’ ontwikkeld. Staat toevallig pal naast de MacDonalds. Grote pic hier:

  10. fordo says :

    Ik denk dat jezus in deze tijd vegetariër zou zijn gezien de effecten op het milieu en zo.
    Daarnaast denk ik dat hij een voorkeur heeft voor lekker eten en dientengevolge niet te vinden is in de macdonalds

    http://www.voedingscentrum.nl/

    (sorry zit te zeiken, een goede column Matthijs, een van de betere..)

  11. GW says :

    Geweldig stukje, Matthijs!
    En als je 40 dagen en nachten zonder eten kan, is zelfs een Big Mac zeer voedzaam 😉

  12. Ettje says :

    Oké! Dit gelezen hebbende… En alle luide instemde reacties… Wat nu? Overgaan tot de orde van de dag en op naar de volgende bijeenkomst over wie dé wijsheid in pacht heeft én er weer net zo gefrustreerd vandaan komen?

    Misschien helpt het om eens een jaar lang geen bijeenkomsten meer bijwonen, en geen kerkdiensten, en geen boeken meer te lezen van al die lieden die precies weten hoe het moet om tot een geweldige super religieus orgasme te komen….

    En dan in plaats daarvan eens, zonder verdere uitleg, een jaar lang alleen de bijbel lezen. Gewoon woord voor woord!

  13. Ruitje says :

    @Ettje: dat is me uit het hart gegrepen. Allemaal weer gewoon bijbel lezen, en lezen wat er nou echt staat.

  14. loneman says :

    ”..wegrestaurant met grote M..’?

    Mammon s Place..?

  15. loneman says :

    ..krijg wel een beetje nare bijsmaak;
    dit stuk is eigenlijk besmuikte eigendunk.
    Het mag allemaal wel waar zijn, maar konstant in Matthijs ‘ stukjes laat hij duidelijk doch verdekt weten, dat hij de enigste serieuze ( maar bijkans kansloze ) zoeker is
    ( ‘emerging church ‘ – zijn vrouw..? – en ‘ Dordrechtse wijken ‘)

    Doe het gewoon, Matthijs, zonder klagen.
    Of had een ander beroep gekozen.
    Of – en das misschien de beste optie – stop er een tijd mee, totdat je wél Diegene gevonden hebt, waar je naar zoekt.

  16. Johan says :

    @ loneman: Laat wie zonder eigendunk is de eerste steen werpen. In dit verhaal gaat Jezus ook aan notulist Matthijs en de Emerging Church voorbij.

  17. Lieke says :

    Het Mac Clung menu, dat is toch die portie spare ribs met Franse frietjes en een Sprite van Mac Donalds? I see bones, you see ketchup of zoiets?

  18. Hendrik says :

    @Lieke
    Ja, zoiets, met een leger of zo, patatje oorlog misschien?

  19. Ben says :

    Mooi schrijfwerk, Matthijs!

  20. Vleertje says :

    Heel typeren maar ik vraag me af of Jezus werkelijk weg zou gaan…. Misschien zou hij iets werkelijks eetbaars produceren, want MD daar wordt je niet blij van. EN dan eens laten zien wie hij echt is. Een herder laat zijn zoekende schaapjes niet in de steek, hij ontmaskerd slechts de wolven in schaapskleren…

  21. Hendrik says :

    @Vleertje
    Da’s een mooie gedachte!
    Water in wijn veranderen, voor een echt feest; McFlurry en BigMac veranderen in…?

  22. van Pastoorkramp says :

    Erg teleurstellend dat Matthijs, die zich graag opwerpt als ons collectief geweten, Jezus pas herkende toen Hij weg ging. Het zal de nauwlettend lezer opgevallen zijn dat ondergetekende in deze discussie niets ingebracht heeft. Maar, van wie denk je dat Hij die McFlurry gekregen heeft en wie de deur voor Hem open deed. Ik zal wel zo’n blik van .. shit dat ik daar niet aan gedacht heb bij Matthijs. Volgende keer beter opletten jongen!

  23. Erik says :

    Matthijs,
    Kun je je stuk niet aanpassen, nu met ereplaats voor Ettje en Ruitje….. “als we maar allemaal weer de bijbel helemaal gaan lezen, dan komt God weer terug naar Nederland”
    😉

  24. Ruitje says :

    @Erik: eh… ik denk dat ik niet heb beweerd dat God dan weer terug komt naar Nederland, maar zou wel mooi zijn 😉

    En nou ga ik weer gauw in mijn bijbel lezen 🙂

  25. Erik says :

    Das waar, das waar….
    Maar Ettje leek het toch een beetje te presenteren als de oplossing uit dit duivels dilemma….

    Oh en trouwens….. veel lees plezier!
    Probeer de brief van Judas eens…. men zou kunnen betogen dat die brief toepasselijk is in deze.

  26. Ruitje says :

    @Erik: dank voor de leestip 😉

  27. GW says :

    @ Vleertje: goed idee, misschien krijgen we dan shoarma 8)

  28. loneman says :

    @johan

    ..beter lezen, schat.

  29. Citroenboom says :

    @Ettje
    De kerk is stom etc, etc, …. *zucht*

    Ga anders een kerk zoeken waar Jezus is ofzo.

    (heb hoofdpijn gekregen, Matthijs bedankt)