De allerlaatste keer Opwekking

Het groter worden van Opwekking heeft ook een keerzijde. De afstand in theologische opvattingen neemt ook toe, wat tijdens de conferentie van 2007 zelfs tot een rel leidt. De leiders van het jongerenprogramma op Opwekking waren namelijk in de ban gekomen van de leider van een Singaporese megakerk, Joseph Prince, die wel heel erg vanuit de evangelische theologie genade predikt. En dat terwijl Opwekking juist ook de ‘traditioneel kerkelijken’ wil aantrekken. Daartoe heeft Opwekking heel bewust de vertrouwde PKN-dominee Ron van der Spoel als een van de hoofdsprekers ingepland.

De allereerste keer Opwekking

Toen ik nog klein, jong en onbezonnen was kreeg ik in de week van Hemelvaart altijd een briefje van m’n ouders mee naar school. Mijn katholieke basisschool kende het verschijnsel ‘Pinksteren’ wel, maar daar werd niet zo uitgebreid bij stilgestaan als bij de eerste communie en het vormsel. Mijn ouders vroegen de vrijdag voor Pinksteren altijd vrij zodat we als gezin naar Opwekking konden gaan. Een jaarlijks terugkerend ritueel dat gepaard ging met de vaste voorbereidingen – zoals dat briefje. Andere voorbereidingen waren: het uitproberen van de tenten, het maken van afspraken met andere kerkleden over het gezamenlijk reizen en verblijven, de voor te bereiden nasi en andere eenpansmaaltijden en de benodigde voorraad koffie, thee, koek en snoep.

David Bowie grossiert in afgesleten clichés

De onverslijtbare Engelse rocker David Bowie heeft het weer voor elkaar: een lekker relletje, altijd goed voor de verkoop. In de clip van zijn nieuwste single ‘The Next Day’ figureren zoveel seks, priesters en religieuzen dat YouTube het spoorslags verwijderde. Het bleek een bedrijfsongelukje en de clip was snel weer te zien, nu voorzien van een (kinderlijk eenvoudig te omzeilen) leeftijdscontrole. Jammer dat de taaie rocker niets originelers weet te verzinnen dat het oppiepen van eeuwenoude clichés rond de Hoer van Babylon.

Kingdom of Amalur: Reckoning

Kingdom of Amalur: Reckoning is een goed geslaagde combi tussen een rpg en een shooter. Tot de tanden gewapend moet de ‘Fateless One’ zich verzetten tegen de spelingen van het lot. Jammer dat de keuzes die je in het spel maakt, niet echt blijken te zijn.

Het fabeltje van de goede ouwe vos

Er was eens een haan die gouden eieren legde. Dit was iets wonderbaarlijks. Niet alleen dat een haan een ei kon leggen, maar dat het ei ook nog eens van goud was. De haan kreeg faam. Voor de haan was dit een vervelend, maar noodzakelijk bijverschijnsel. Vanuit het hele bos kwamen de hennen naar de gouden eieren van de haan kijken. Misschien was er voor hen ook wel zo’n mooi ei…

Het kippenhok van de haan werd al snel te klein voor al deze hennetjes. Er moest een nieuw kippenhok komen. Zo gezegd, zo gedaan!

Recensie: BioShock Infinite

Bioshock Infinite is ongetwijfeld één van de beste spellen ooit gemaakt. Niet vanwege de gameplay of de graphics – hoewel die adembenemend zijn – maar vanwege één van de meest complexe verhaallijnen uit de moderne geschiedenis. Vergeet The Matrix, vergeet Inception, welkom in de vliegende stad Columbia en haar wrede profeet Comstock. ‘Wie niet gedoopt wordt en zijn zonden laat wegwassen, zal het nieuwe Eden niet binnengaan’.

Een kerk voor brokkenpiloten

Dit is de kerk van brokkenpiloten
waar ik voor voel

we zijn een stille wanorde, ontregelde boel
we hebben het niet op een rijtje
we falen bij de vleet dat is een voldongen feit
vanuit hemels perspectief zijn we allemaal gelijk
geen verschil in behandeling tussen jou en mij
je anders denken en zondigen zet ik voor de goegemeente niet te kijk