Een geheim polderberaad

Zomer 2008. Een door een getatoeerde evangelist geleide genezingscampagne in Florida veroorzaakt wereldwijd schokgolven, ook in Nederland. Gristenen zitten avond aan avond gekluisterd aan de buis om het spektakel te aanschouwen. Een Nederlandse jongeman met megavisie reist naar Florida voor een portie impartatie en lanceert na terugkomst meteen een poldervariant van het fenomeen. Het vuurwerk slaat over, en daarmee ook de schrik. Voor- en tegenstanders slaan elkaar in de media om de oren. Leiders vrezen verdeeldheid en/of afbrokkeling van hun invloed. Enkele gemeenten scheuren. Staat de opwekking voor de deur of is het de grote afval? Er moet direct en daadkrachtig worden ingegrepen om te voorkomen dat de charismatische wereld doormidden splijt!

Ergens op de Veluwe wordt in het diepste geheim een topberaad voorbereid. Twintig charismatische voormannen, allen leiders van belangrijke gemeenten en organisaties, zijn hiervoor uitgenodigd. Ze spoeden zich in hun gezalfde slee en vergezeld van één vrouwelijke notuliste naar dit G20 topoverleg, waar de toekomst van Nederland zal worden bepaald. Eén voor één geven de genodigden op dit historische ’Concilie van Heerde’ uiting aan hun zorgen en meningen. Een pinksterpredikant vertelt tot ontzetting van de aanwezige collega’s dat hij na een bezoek aan Lakeland door zijn gemeente zomaar aan de kant is gezet. De leider van een pinksterconferentie benadrukt dat hij van de clipjes op YouTube zo “onrustig” werd, dat hij zich ervan moest “vrijbidden”. Verschrikte ogen kijken de mannen aan. Een genezingsevangelist vindt dat er krachtig moet worden opgetreden tegen de tatoeages van Todd Bentley, en dat mensen niet ver weg moeten zoeken wat ze dichtbij huis ook wel kunnen vinden. “Amen!” klinkt het van achteruit de zaal. 

In een hoekje zit de Nederlandse jongeman met megavisie, misschien wel de aanstichter van dit alles, stilletjes voor zich uit te kijken. Hij realiseert zich dat hij in dit gezelschap van door de wol geverfde evangelische leiders nog maar een kleine speler is. Tegen het einde van het beraad wordt een protocol opgesteld. De import van vuurwerk uit den vreemde moet worden gereguleerd. Ook het afsteken kan een stuk veiliger. De G20 komt met de aanbeveling bewegingen voortaan “te toetsen met behulp van de Heilige Geest en niet met behulp van het internet”. Bidden om onderscheid is namelijk beter dan zelf de feiten onderzoeken. Bovendien is algemeen bekend dat de Geest weliswaar alomtegenwoordig is, maar niet werkt op het wereldwijde Web, het domein van de anoniemen. Alles wordt door de notuliste zorgvuldig vastgelegd in een verslag dat de status ‘vertrouwelijk’ meekrijgt.

Niet lang na het Concilie gebeurt er iets schokkends. Flarden van het topgeheime beraad duiken op in de media. Eerst in de krant van slapend gristelijk Nederland, daarna op een bekende evangelische tabloid. Enkele weken nadien verschijnen de notulen zelfs integraal op de website van een opgewekt e-zine. Geschrokken kijken de leiders elkaar aan. Wie heeft er gelekt? Wie is de mol? Wie heeft er sabotage gepleegd? Nu liggen de meningen van twintig evangelische leiders zomaar op straat! Gaat deze cruciale informatie in de handen van gewone gelovigen niet een belemmering vormen voor de opwekking in Nederland? 

Nog geen dag later ontvangt Goedgelovig een ‘apostolisch schrijven’ van dhr. Van Pastoorkramp, voorganger van een pinkstergemeente en trouw lezer van deze site, die tot zijn verbazing niet is uitgenodigd voor het G20-beraad en daar erg ontstemd over is. In on-bedekte termen laat hij zich hierover uit in een analyse van wat er volgens hem mis. De redactie van Goedgelovig is nu in spoedberaad bijeen om zich te buigen over het verzoek van Van Pastoorkramp om zijn ‘apostolisch schrijven’ op deze site te publiceren. Tot die tijd vragen we iedereen om het topgeheime karakter van de notulen van het Concilie (NIET KLIKKEN!) te respecteren. Probeer uw nieuwsgierigheid en uw muis alstublieft te bedwingen!